Kelime Haritası

ل

İşlevleri

Bu edat Kur'an'da 4 farklı görevde kullanılıyor.

Tümü 3.849 Harfi Cer 2.451 Lamu Tekid 1.001 Lamu Talil 319 Lamul Emir 78
2.579ayette
3.849kez geçiyor
107/114surede
Mekkî / Medenî
Mekkî %66 · Medenî %34
İlk inen ayet Alak 6

Kalıplaşmış ifadeler

Bu edatla birlikte en sık geçen kelime dizileri. Tıklayınca ifadenin geçtiği bütün ayetler aranır.

لَكُمْ مِنْ 49 kez tüm Kur'an'da ara ↗
لَهُ مِنْ 31 kez tüm Kur'an'da ara ↗
لَهُمْ مِنْ 31 kez tüm Kur'an'da ara ↗
وَلَهُمْ عَذَابٌ 23 kez tüm Kur'an'da ara ↗
لَكُمْ اِنْ 21 kez tüm Kur'an'da ara ↗
لِمَنْ يَشَٓاءُۜ 20 kez tüm Kur'an'da ara ↗
لَهُمْ عَذَابٌ 20 kez tüm Kur'an'da ara ↗
لِلَّذ۪ينَ اٰمَنُوا 18 kez tüm Kur'an'da ara ↗
لَاٰيَاتٍ لِقَوْمٍ 17 kez tüm Kur'an'da ara ↗
وَلَقَدْ اٰتَيْنَا 15 kez tüm Kur'an'da ara ↗
وَلَقَدْ اَرْسَلْـنَٓا 15 kez tüm Kur'an'da ara ↗
لِلّٰهِ مَا 14 kez tüm Kur'an'da ara ↗
لَهُ مَا 13 kez tüm Kur'an'da ara ↗
لِلَّذ۪ينَ كَفَرُوا 13 kez tüm Kur'an'da ara ↗
لِقَوْمٍ يُؤْمِنُونَ 13 kez tüm Kur'an'da ara ↗
لِلّٰهِ الَّذ۪ي 12 kez tüm Kur'an'da ara ↗
لَنَا مِنْ 11 kez tüm Kur'an'da ara ↗
لِمَا بَيْنَ 10 kez tüm Kur'an'da ara ↗
لَهُ مُلْكُ 10 kez tüm Kur'an'da ara ↗
لَهُمْ مَغْفِرَةٌ 10 kez tüm Kur'an'da ara ↗

Sure dağılımı

Mushaf sırası Nüzul sırası

Her kutu bir sure; renk koyulaştıkça o surede daha çok geçiyor. Mekkî Medenî

Vahiy sürecinde kullanım

Geçiş sayısı Sure uzunluğuna oranla

Sureler iniş sırasıyla soldan sağa: ilk inen Alak'tan son inen sureye. Kavramın hangi dönemde öne çıktığını gösterir.

1. inen: Alak — 4 kez 2. inen: Kalem — 24 kez 3. inen: Müzzemmil — 2 kez 4. inen: Müddessir — 13 kez 5. inen: Fâtiha — 1 kez 6. inen: Tebbet — 0 kez 7. inen: Tekvîr — 4 kez 8. inen: A’lâ — 2 kez 9. inen: Leyl — 8 kez 10. inen: Fecr — 4 kez 11. inen: Duhâ — 3 kez 12. inen: İnşirâh — 2 kez 13. inen: Asr — 1 kez 14. inen: Âdiyât — 6 kez 15. inen: Kevser — 1 kez 16. inen: Tekâsür — 3 kez 17. inen: Mâ’ûn — 1 kez 18. inen: Kâfirûn — 2 kez 19. inen: Fil — 0 kez 20. inen: Felâk — 0 kez 21. inen: Nâs — 0 kez 22. inen: İhlâs — 1 kez 23. inen: Necm — 15 kez 24. inen: Abese — 5 kez 25. inen: Kadr — 0 kez 26. inen: Şems — 1 kez 27. inen: Bürûc — 6 kez 28. inen: Tîn — 2 kez 29. inen: Kureyş — 2 kez 30. inen: Kâri’a — 0 kez 31. inen: Kıyâme — 4 kez 32. inen: Hümeze — 2 kez 33. inen: Mürselât — 16 kez 34. inen: Kâf — 16 kez 35. inen: Beled — 2 kez 36. inen: Târık — 4 kez 37. inen: Kamer — 19 kez 38. inen: Sâd — 50 kez 39. inen: A’râf — 170 kez 40. inen: Cin — 10 kez 41. inen: Yâsîn — 39 kez 42. inen: Furkân — 43 kez 43. inen: Fâtır — 31 kez 44. inen: Meryem — 50 kez 45. inen: Tâ-Hâ — 80 kez 46. inen: Vâkı’a — 13 kez 47. inen: Şu’arâ — 87 kez 48. inen: Neml — 55 kez 49. inen: Kasas — 62 kez 50. inen: İsrâ — 100 kez 51. inen: Yûnus — 81 kez 52. inen: Hûd — 73 kez 53. inen: Yûsuf — 96 kez 54. inen: Hicr — 45 kez 55. inen: En’âm — 124 kez 56. inen: Sâffât — 63 kez 57. inen: Lokman — 24 kez 58. inen: Sebe’ — 47 kez 59. inen: Zümer — 63 kez 60. inen: Mü’min — 58 kez 61. inen: Fussilet — 49 kez 62. inen: Şûrâ — 52 kez 63. inen: Zuhruf — 50 kez 64. inen: Duhân — 7 kez 65. inen: Câsiye — 28 kez 66. inen: Ahkâf — 21 kez 67. inen: Zâriyât — 16 kez 68. inen: Gâşiye — 2 kez 69. inen: Kehf — 86 kez 70. inen: Nahl — 118 kez 71. inen: Nûh — 17 kez 72. inen: İbrahim — 67 kez 73. inen: Enbiyâ — 58 kez 74. inen: Mü’minûn — 56 kez 75. inen: Secde — 14 kez 76. inen: Tûr — 12 kez 77. inen: Mülk — 12 kez 78. inen: Hâkka — 12 kez 79. inen: Me’âric — 8 kez 80. inen: Nebe’ — 4 kez 81. inen: Nâzi’ât — 7 kez 82. inen: İnfitâr — 5 kez 83. inen: İnşikâk — 5 kez 84. inen: Rûm — 48 kez 85. inen: Ankebût — 71 kez 86. inen: Mutaffifîn — 11 kez 87. inen: Bakara — 269 kez 88. inen: Enfâl — 54 kez 89. inen: Âl-i İmrân — 170 kez 90. inen: Ahzâb — 47 kez 91. inen: Mümtehine — 16 kez 92. inen: Nisâ — 169 kez 93. inen: Zilzâl — 3 kez 94. inen: Hadîd — 30 kez 95. inen: Muhammed — 30 kez 96. inen: Ra’d — 50 kez 97. inen: Rahmân — 4 kez 98. inen: İnsan — 6 kez 99. inen: Talâk — 15 kez 100. inen: Beyyine — 3 kez 101. inen: Haşr — 30 kez 102. inen: Nûr — 73 kez 103. inen: Hac — 75 kez 104. inen: Münâfikûn — 15 kez 105. inen: Mücâdele — 17 kez 106. inen: Hucurât — 9 kez 107. inen: Tahrîm — 8 kez 108. inen: Teğâbun — 12 kez 109. inen: Saff — 10 kez 110. inen: Cum’a — 5 kez 111. inen: Fetih — 29 kez 112. inen: Mâide — 116 kez 113. inen: Tevbe — 108 kez 114. inen: Nasr — 0 kez
← ilk inenson inen →

Ayetler

Yûsuf suresi ✕ Süzgeci kaldır

66 ayet

12 — Yûsuf (يوسف) • Ayet 34
فَاسْتَجَابَ لَهُ رَبُّهُ فَصَرَفَ عَنْهُ كَيْدَهُنَّۜ اِنَّهُ هُوَ السَّم۪يعُ الْعَل۪يمُ
Rabbi onun duasını kabul etti ve kadınların tuzağına engel oldu. Zira O, işitir ve bilir.[34]
12 — Yûsuf (يوسف) • Ayet 35
ثُمَّ بَدَا لَهُمْ مِنْ بَعْدِ مَا رَاَوُا الْاٰيَاتِ لَيَسْجُنُنَّهُ حَتّٰى ح۪ينٍ۟
Sonra, kadının ailesi delilleri Yusuf’un lehinde gördüğü halde, onu bir süre için hapsetmeyi uygun buldu.[35]
12 — Yûsuf (يوسف) • Ayet 38
وَاتَّبَعْتُ مِلَّةَ اٰبَٓاء۪ٓي اِبْرٰه۪يمَ وَاِسْحٰقَ وَيَعْقُوبَۜ مَا كَانَ لَـنَٓا اَنْ نُشْرِكَ بِاللّٰهِ مِنْ شَيْءٍۜ ذٰلِكَ مِنْ فَضْلِ اللّٰهِ عَلَيْنَا وَعَلَى النَّاسِ وَلٰكِنَّ اَكْثَرَ النَّاسِ لَا يَشْكُرُونَ
Atalarım İbrahim, İshak ve Yakub’un dinine uydum. Allah’a herhangi bir ortak koşmak bize yaraşmaz; bu, Allah’ın bize ve insanlara olan lütfudur; fakat insanların çoğu şükretmez» dedi.[38]
12 — Yûsuf (يوسف) • Ayet 40
مَا تَعْبُدُونَ مِنْ دُونِه۪ٓ اِلَّٓا اَسْمَٓاءً سَمَّيْتُمُوهَٓا اَنْتُمْ وَاٰبَٓاؤُ۬كُمْ مَٓا اَنْزَلَ اللّٰهُ بِهَا مِنْ سُلْطَانٍۜ اِنِ الْحُكْمُ اِلَّا لِلّٰهِۜ اَمَرَ اَلَّا تَعْبُدُٓوا اِلَّٓا اِيَّاهُۜ ذٰلِكَ الدّ۪ينُ الْقَيِّمُ وَلٰكِنَّ اَكْثَرَ النَّاسِ لَا يَعْلَمُونَ
«Allah’ı bırakıp taptığınız, sizin ve babalarınızın adlandırdığı putlardan başka bir şey değildir. Allah onların doğru olduğuna dair bir delil indirmemiştir. Hüküm vermek ancak Allah’a aittir; kendisinden başkasına değil, O’na tapmanızı emretmiştir. Bu, dosdoğru dindir, fakat insanların çoğu bilmezler».[40]
12 — Yûsuf (يوسف) • Ayet 42
وَقَالَ لِلَّذ۪ي ظَنَّ اَنَّهُ نَاجٍ مِنْهُمَا اذْكُرْن۪ي عِنْدَ رَبِّكَۘ فَاَنْسٰيهُ الشَّيْطَانُ ذِكْرَ رَبِّه۪ فَلَبِثَ فِي السِّجْنِ بِضْعَ سِن۪ينَۜ ۟
İkisinden, kurtulacağını sandığı kimseye Yusuf: «Efendinin yanında beni an» dedi. Ama şeytan efendisine onu hatırlatmayı unutturdu ve Yusuf bu yüzden daha birkaç yıl hapiste kaldı.[42]
12 — Yûsuf (يوسف) • Ayet 43
وَقَالَ الْمَلِكُ اِنّ۪ٓي اَرٰى سَبْعَ بَقَرَاتٍ سِمَانٍ يَأْكُلُهُنَّ سَبْعٌ عِجَافٌ وَسَبْعَ سُنْبُلَاتٍ خُضْرٍ وَاُخَرَ يَابِسَاتٍۜ يَٓا اَيُّهَا الْمَلَأُ اَفْتُون۪ي ف۪ي رُءْيَايَ اِنْ كُنْتُمْ لِلرُّءْيَا تَعْبُرُونَ
Hükümdar: «Ben, yedi semiz ineği yedi zayıf ineğin yediğini; yedi yeşil başak ve bir o kadar da kurumuş başak görüyorum. Ey ileri gelenler! Eğer rüya yormasını biliyorsanız rüyamı söyleyiniz.» dedi.[43]
12 — Yûsuf (يوسف) • Ayet 48
ثُمَّ يَأْت۪ي مِنْ بَعْدِ ذٰلِكَ سَبْعٌ شِدَادٌ يَأْكُلْنَ مَا قَدَّمْتُمْ لَهُنَّ اِلَّا قَل۪يلاً مِمَّا تُحْصِنُونَ
«Sonra bunun ardından yedi kurak yıl gelir, bütün biriktirdiğinizi yer, yalnız az bir miktar saklarsınız.»[48]
12 — Yûsuf (يوسف) • Ayet 51
قَالَ مَا خَطْبُكُنَّ اِذْ رَاوَدْتُنَّ يُوسُفَ عَنْ نَفْسِه۪ۜ قُلْنَ حَاشَ لِلّٰهِ مَا عَلِمْنَا عَلَيْهِ مِنْ سُٓوءٍۜ قَالَتِ امْرَاَتُ الْعَز۪يزِ الْـٰٔنَ حَصْحَصَ الْحَقُّۘ اَنَا۬ رَاوَدْتُهُ عَنْ نَفْسِه۪ وَاِنَّهُ لَمِنَ الصَّادِق۪ينَ
Hükümdar kadınlara: «Yusuf’un olmak istediğiniz zaman durumunuz neydi?» dedi. Kadınlar, «Haşa! Onun bir fenalığını görmedik» dediler. Vezirin karısı: «Şimdi gerçek ortaya çıktı; onun olmak isteyen bendim; doğrusu Yusuf doğrulardandır» dedi.[51]
12 — Yûsuf (يوسف) • Ayet 52
ذٰلِكَ لِيَعْلَمَ اَنّ۪ي لَمْ اَخُنْهُ بِالْغَيْبِ وَاَنَّ اللّٰهَ لَا يَهْد۪ي كَيْدَ الْخَٓائِن۪ينَ
Yusuf, «Maksadım, vezire, gıyabında ihanet etmediğimi, hainlerin tuzaklarını Allah’ın başarıya erdirmediğini bilmesini sağlamaktı» dedi.[52]
12 — Yûsuf (يوسف) • Ayet 53
وَمَٓا اُبَرِّئُ نَفْس۪يۚ اِنَّ النَّفْسَ لَاَمَّارَةٌ بِالسُّٓوءِ اِلَّا مَا رَحِمَ رَبّ۪يۜ اِنَّ رَبّ۪ي غَفُورٌ رَح۪يمٌ
«Ben nefsimi temize çıkarmam; çünkü nefs, Rabbimin merhameti olmadıkça, kötülüğü emreder. Doğrusu Rabbim bağışlayandır, merhamet edendir.»[53]
12 — Yûsuf (يوسف) • Ayet 54
وَقَالَ الْمَلِكُ ائْتُون۪ي بِه۪ٓ اَسْتَخْلِصْهُ لِنَفْس۪يۚ فَلَمَّا كَلَّمَهُ قَالَ اِنَّكَ الْيَوْمَ لَدَيْنَا مَك۪ينٌ اَم۪ينٌ
Hükümdar: «Onu bana getirin, yanıma alayım» dedi. Onunla konuşunca: «Bugün senin yanımızda önemli bir yerin ve güvenilir bir durumun vardır.» dedi.[54]
12 — Yûsuf (يوسف) • Ayet 56
وَكَذٰلِكَ مَكَّنَّا لِيُوسُفَ فِي الْاَرْضِۚ يَتَبَوَّاُ مِنْهَا حَيْثُ يَشَٓاءُۜ نُص۪يبُ بِرَحْمَتِنَا مَنْ نَشَٓاءُ وَلَا نُض۪يعُ اَجْرَ الْمُحْسِن۪ينَ
Yusuf’u böylece o memlekete yerleştirdik; istediği yerlerde oturabilirdi. Rahmetimizi tıpkı bu misalde olduğu gibi istediğimize veririz; iyi davrananların ecrini zayi etmeyiz.[56]
12 — Yûsuf (يوسف) • Ayet 57
وَلَاَجْرُ الْاٰخِرَةِ خَيْرٌ لِلَّذ۪ينَ اٰمَنُوا وَكَانُوا يَتَّقُونَ۟
Ama ahiret ecri, inananlar ve Allah’a karşı gelmekten sakınanlar için daha iyidir.[57]
12 — Yûsuf (يوسف) • Ayet 58
وَجَٓاءَ اِخْوَةُ يُوسُفَ فَدَخَلُوا عَلَيْهِ فَعَرَفَهُمْ وَهُمْ لَهُ مُنْكِرُونَ
Yusuf’un kardeşleri gelip yanına girdiler. Kendisini tanımadıkları halde o onları tanıdı.[58]
12 — Yûsuf (يوسف) • Ayet 59
وَلَمَّا جَهَّزَهُمْ بِجَهَازِهِمْ قَالَ ائْتُون۪ي بِاَخٍ لَكُمْ مِنْ اَب۪يكُمْۚ اَلَا تَرَوْنَ اَنّ۪ٓي اُو۫فِي الْكَيْلَ وَاَنَا۬ خَيْرُ الْمُنْزِل۪ينَ
Onların yüklerini hazırlatınca şöyle dedi: «Baba bir kardeşinizi bana getirin. Sizlere ölçüyü bol tuttuğumu ve benim misafir konuklayanların en iyisi olduğumu görmüyor musunuz?»[59]
12 — Yûsuf (يوسف) • Ayet 60
فَاِنْ لَمْ تَأْتُون۪ي بِه۪ فَلَا كَيْلَ لَكُمْ عِنْد۪ي وَلَا تَقْرَبُونِ
«Eğer onu bana getirmezseniz bundan böyle benden bir ölçek bile alamazsınız ve bana artık yaklaşmayın da.»[60]
12 — Yûsuf (يوسف) • Ayet 61
قَالُوا سَنُرَاوِدُ عَنْهُ اَبَاهُ وَاِنَّا لَفَاعِلُونَ
Kardeşleri: «Babasını ikna etmeye çalışacağız ve her halde bunu yaparız» dediler.[61]
12 — Yûsuf (يوسف) • Ayet 62
وَقَالَ لِفِتْيَانِهِ اجْعَلُوا بِضَاعَتَهُمْ ف۪ي رِحَالِهِمْ لَعَلَّهُمْ يَعْرِفُونَـهَٓا اِذَا انْقَلَـبُٓوا اِلٰٓى اَهْلِهِمْ لَعَلَّهُمْ يَرْجِعُونَ
Yusuf adamlarına: «Karşılık olarak getirdiklerini de yüklerine koyun. Belki ailelerine varınca, onu anlarlar da bir daha dönerler» dedi.[62]
12 — Yûsuf (يوسف) • Ayet 63
فَلَمَّا رَجَعُٓوا اِلٰٓى اَب۪يهِمْ قَالُوا يَٓا اَبَانَا مُنِـعَ مِنَّا الْكَيْلُ فَاَرْسِلْ مَعَنَٓا اَخَانَا نَكْتَلْ وَاِنَّا لَهُ لَحَافِظُونَ
Babalarına döndüklerinde, «Ey babamız! Bize yiyecek yasak edildi, kardeşimizi bizimle beraber gönder de yiyecek alalım. Onu elbette koruruz» dediler.[63]
12 — Yûsuf (يوسف) • Ayet 66
قَالَ لَنْ اُرْسِلَهُ مَعَكُمْ حَتّٰى تُؤْتُونِ مَوْثِقاً مِنَ اللّٰهِ لَتَأْتُنَّن۪ي بِه۪ٓ اِلَّٓا اَنْ يُحَاطَ بِكُمْۚ فَلَمَّٓا اٰتَوْهُ مَوْثِقَهُمْ قَالَ اللّٰهُ عَلٰى مَا نَقُولُ وَك۪يلٌ
Babaları: «Hepiniz helak olmadıkça onu bana geri getireceğinize dair Allah’a karşı sağlam bir söz vermezseniz, sizinle göndermeyeceğim» dedi. Söz verdiklerinde: «Sözümüze Allah vekildir» dedi.[66]
Yükleniyor...