ق ر ب
91ayette
96kez geçiyor
41/114surede
25farklı kelime
Mekkî / Medenî
Mekkî %53 · Medenî %47
İlk inen ayet (nüzul sırasıyla)
Alak 19
1. inen sure
En çok geçtiği sure
Nisâ
12 kez
Kelime ailesi
Bu kökten türeyen farklı kelimeler. Tıklayınca geçtiği ayetler listelenir.
| Kelime | Tür | Vezin | Anlam | Adet |
|---|---|---|---|---|
| الْقُرْبٰى | İsim | الْفُعْلَى | En yakın | 16 |
| اَقْرَبُ | İsim | أَفْعَلُ | Daha yakın | 11 |
| تَقْرَبُوا | Feile-Yefalu | تَفْعَلُوا | Yaklaşmayın | 10 |
| قَر۪يبٌ | Sıfat | فَعِيلٌ | Yakın | 10 |
| قَر۪يبٌ | İsim | فَعِيلٌ | Yakın | 7 |
| قَر۪يباً | Sıfat | فَعِيلًا | Yakın | 5 |
| الْمُقَرَّب۪ينَۙ | İsim | الْمُفَعَّلِينَ | Yaklaştırılanlar | 4 |
| اقْتَرَبَ | İftial Babı | افْتَعَلَ | Yaklaştı | 4 |
| قَر۪يباً | İsim | فَعِيلًا | Yakın | 4 |
| وَالْاَقْرَب۪ينَ | İsim | وَالْأَفْعَلِينَ | Ve en yakınlar | 3 |
| وَالْاَقْرَبُونَۖ | İsim | وَالْأَفْعَلُونَ | Ve en yakınlar | 3 |
| قَرَّبَا | Tef'il Babı | فَعَّلَا | İkisi yaklaştırdı | 3 |
| الْمُقَرَّبُونَۜ | İsim | الْمُفَعَّلُونَ | Yaklaştırılanlar | 3 |
| قُرْبَاناً | İsim | فُعْلَانًا | Adak | 2 |
| بِقُرْبَانٍ | İsim | بِفُعْلَانٍ | Adak | 1 |
| الْمُقَرَّبُونَۜ | Sıfat | الْمُفَعَّلُونَ | Yaklaştırılanlar | 1 |
| يَقْرَبُوا | Feile-Yefalu | يَفْعَلُوا | Yaklaşmasınlar | 1 |
| قُرُبَاتٍ | İsim | فُعُلَاتٍ | Yakınlıklar | 1 |
| قُرْبَةٌ | İsim | فُعْلَةٌ | Yakınlık | 1 |
| اَقْرَبُ | Sıfat | أَفْعَلُ | Daha yakın | 1 |
| الْاَقْرَب۪ينَۙ | Sıfat | الْأَفْعَلِينَ | En yakınlar | 1 |
| تُقَرِّبُكُمْ | Tef'il Babı | تُفَعِّلُكُمْ | Sizi yaklaştırır | 1 |
| لِيُقَرِّبُونَٓا | Tef'il Babı | لِيُفَعِّلُونَا | Bizi yaklaştırmaları için | 1 |
| اِقْتَرَبَتِ | İftial Babı | افْتَعَلَتِ | Yaklaştı | 1 |
| مَقْرَبَةٍۙ | İsim | مَفْعَلَةٍ | Yakın olmak | 1 |
Anlam yelpazesi
Kökün kelimelerinin Türkçe karşılıkları.
Kavram ağı
Aynı ayette en çok birlikte geçtiği kökler (ayet sayısı). Tıklayınca ortak ayetler listelenir.
Sure dağılımı
Her kutu bir sure; renk koyulaştıkça o surede daha çok geçiyor. Mekkî Medenî
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
31
32
33
34
35
36
37
38
39
40
41
42
43
44
45
46
47
48
49
50
51
52
53
54
55
56
57
58
59
60
61
62
63
64
65
66
67
68
69
70
71
72
73
74
75
76
77
78
79
80
81
82
83
84
85
86
87
88
89
90
91
92
93
94
95
96
97
98
99
100
101
102
103
104
105
106
107
108
109
110
111
112
113
114
Vahiy sürecinde kullanım
Sureler iniş sırasıyla soldan sağa: ilk inen Alak'tan son inen sureye. Kavramın hangi dönemde öne çıktığını gösterir.
← ilk inenson inen →
Ayetler
Mâide suresi ✕ Süzgeci kaldır
4 ayet
يَٓا اَيُّهَا
الَّذ۪ينَ
اٰمَنُوا
كُونُوا
قَوَّام۪ينَ
لِلّٰهِ
شُهَدَٓاءَ
بِالْقِسْطِۘ
وَلَا
يَجْرِمَنَّكُمْ
شَنَاٰنُ
قَوْمٍ
عَلٰٓى
اَلَّا
تَعْدِلُواۜ
اِعْدِلُوا۠
هُوَ
اَقْرَبُ
لِلتَّقْوٰىۘ
وَاتَّقُوا
اللّٰهَۜ
اِنَّ
اللّٰهَ
خَب۪يرٌ
بِمَا
تَعْمَلُونَ
Ey İnananlar! Allah için adaleti ayakta tutup gözeten şahidler olun. Bir topluluğa olan öfkeniz sizi adaletsizliğe sürüklemesin; adil olun; bu, Allah’a karşı gelmekten sakınmaya daha yakındır. Allah’tan sakının, doğrusu Allah işlediklerinizden Haberdar’dır.[8]
وَاتْلُ
عَلَيْهِمْ
نَبَاَ
ابْنَيْ
اٰدَمَ
بِالْحَقِّۢ
اِذْ
قَرَّبَا
قُرْبَاناً
فَتُقُبِّلَ
مِنْ
اَحَدِهِمَا
وَلَمْ
يُتَقَبَّلْ
مِنَ
الْاٰخَرِۜ
قَالَ
لَاَقْتُلَنَّكَۜ
قَالَ
اِنَّمَا
يَتَقَبَّلُ
اللّٰهُ
مِنَ
الْمُتَّق۪ينَ
Onlara, Adem’in iki oğlunun kıssasını doğru olarak anlat: İkisi birer kurban sunmuşlar, birininki kabul edilmiş, diğerininki edilmemişti. Kabul edilmeyen, «And olsun seni öldüreceğim» deyince, kardeşi: «Allah ancak sakınanların takdimesini kabul eder» demişti.[27]
لَتَجِدَنَّ
اَشَدَّ
النَّاسِ
عَدَاوَةً
لِلَّذ۪ينَ
اٰمَنُوا
الْيَهُودَ
وَالَّذ۪ينَ
اَشْرَكُواۚ
وَلَتَجِدَنَّ
اَقْرَبَهُمْ
مَوَدَّةً
لِلَّذ۪ينَ
اٰمَنُوا
الَّذ۪ينَ
قَالُٓوا
اِنَّا
نَصَارٰىۜ
ذٰلِكَ
بِاَنَّ
مِنْهُمْ
قِسّ۪يس۪ينَ
وَرُهْبَاناً
وَاَنَّهُمْ
لَا
يَسْتَكْبِرُونَ
İnananlara en şiddetli düşman olarak, insanlardan yahudileri ve Allah’a eş koşanları bulursun. Onlardan, inananlara sevgice en yakın «Biz hıristiyanız» diyenleri bulursun. Bu, onların içinde bilginler ve rahibler bulunmasından ve büyüklük taslamamalarındandır.[82]
يَٓا اَيُّهَا
الَّذ۪ينَ
اٰمَنُوا
شَهَادَةُ
بَيْنِكُمْ
اِذَا
حَضَرَ
اَحَدَكُمُ
الْمَوْتُ
ح۪ينَ
الْوَصِيَّةِ
اثْنَانِ
ذَوَا
عَدْلٍ
مِنْكُمْ
اَوْ
اٰخَرَانِ
مِنْ
غَيْرِكُمْ
اِنْ
اَنْتُمْ
ضَرَبْتُمْ
فِي
الْاَرْضِ
فَاَصَابَتْكُمْ
مُص۪يبَةُ
الْمَوْتِۜ
تَحْبِسُونَهُمَا
مِنْ
بَعْدِ
الصَّلٰوةِ
فَيُقْسِمَانِ
بِاللّٰهِ
اِنِ
ارْتَبْتُمْ
لَا
نَشْتَر۪ي
بِه۪
ثَمَناً
وَلَوْ
كَانَ
ذَا
قُرْبٰىۙ
وَلَا
نَكْتُمُ
شَهَادَةَ
اللّٰهِ
اِنَّٓا
اِذاً
لَمِنَ
الْاٰثِم۪ينَ
Ey İnananlar! Ölüm birinize geldiği zaman vasiyet ederken içinizden iki adil kimseyi; şayet yolculukta olup başınıza da ölüm musibeti gelmişse, namazdan sonra alıkoyacağınız, şüpheleniyorsanız, «Akraba bile olsa yeminle hiçbir değeri değiştirmeyeceğiz, Allah’ın şahidliğini gizlemeyeceğiz, yoksa şüphesiz günahkarlardan oluruz» diye yemin eden sizden olmayan iki kişiyi şahid tutun.[106]
Yükleniyor...