ن ب أ
151ayette
160kez geçiyor
47/114surede
30farklı kelime
Mekkî / Medenî
Mekkî %45 · Medenî %55
İlk inen ayet (nüzul sırasıyla)
Necm 36
23. inen sure
En çok geçtiği sure
Ahzâb
18 kez
Kelime ailesi
Bu kökten türeyen farklı kelimeler. Tıklayınca geçtiği ayetler listelenir.
| Kelime | Tür | Vezin | Anlam | Adet |
|---|---|---|---|---|
| النَّبِيُّ | İsim | الْفَعِيلُ | Nebi | 45 |
| فَيُنَبِّئُكُمْ | Tef'il Babı | فَيُفَعِّلُكُمْ | Hemen size haber verir | 16 |
| النَّبِيّ۪نَ | İsim | الْفَعِيلِينَ | Nebiler | 13 |
| اَنْـبَٓاءِ | İsim | أَفْعَالِ | Haberler | 10 |
| نَبِياًّ | İsim | فَعِيلًا | Nebi | 9 |
| اُنَبِّئُكُمْ | Tef'il Babı | أُفَعِّلُكُمْ | Size haber veririm | 8 |
| نَبَاَ | İsim | فَعَلَ | Haber | 8 |
| الْاَنْبِيَٓاءَ | İsim | أَفْعِلَاءَ | Nebiler | 5 |
| وَالنُّبُوَّةَ | İsim | وَالْفُعُولَةَ | Ve nebilik | 5 |
| نَبَأٍ | İsim | فَعَلٍ | Haber | 4 |
| نَبَّاَنَا | Tef'il Babı | فَعَّلْنَا | Haber verdik | 4 |
| فَنُنَبِّئُكُمْ | Tef'il Babı | فَنُفَعِّلُكُمْ | Hemen size haber veririz | 4 |
| نَبَؤُا | İsim | فَعَلُ | Haber | 4 |
| النَّبِيُّونَ | İsim | الْفَعِيلُونَ | Nebiler | 3 |
| تُنَبِّئُهُمْ | Tef'il Babı | تُفَعِّلُهُمْ | Onlara haber verir | 3 |
| وَنَبِّئْهُمْ | Tef'il Babı | وَفَعِّلْهُمْ | Ve onlara haber ver | 3 |
| اَنْبِؤُ۫ن۪ي | İfal Babı | أَفْعِلُونِي | Bana haber verin | 2 |
| اَنْبَاَهُمْ | İfal Babı | أَفْعَلَهُمْ | Onlara haber verdi | 2 |
| اَؤُ۬نَبِّئُكُمْ | Tef'il Babı | أَؤُفَعِّلُكُمْ | Size haber vereyim mi? | 1 |
| نَبَا۬ئِ | İsim | فَعَلِ | Haber | 1 |
| نَبِّؤُ۫ن۪ي | Tef'il Babı | فَعِّلُونِي | Bana haber verin | 1 |
| اَنْـبَٓائِهَاۚ | İsim | أَفْعَالِهَا | Onun haberleri | 1 |
| وَيَسْتَنْبِـؤُ۫نَكَ | İstifal | وَيَسْتَفْعِلُونَكَ | Senden haber isterler | 1 |
| لَتُنَبِّئَنَّهُمْ | Tef'il Babı | لَتُفَعِّلَنَّهُمْ | Kesinlikle onlara haber vereceksin | 1 |
| نَبِّئْ | Tef'il Babı | فَعِّلْ | Haber ver | 1 |
| اَنْبَٓائِكُمْۜ | İsim | أَفْعَالِكُمْ | Haberleriniz | 1 |
| يُنَبَّأْ | Tef'il Babı | يُفَعَّلْ | Haber verilir | 1 |
| لَتُنَبَّؤُنَّ | Tef'il Babı | لَتُفَعَّلُنَّ | Kesinlikle haber verileceksiniz | 1 |
| نَبَّاَتْ | Tef'il Babı | فَعَّلَتْ | Haber verdi | 1 |
| يُنَبَّؤُا | Tef'il Babı | يُفَعَّلُ | Haber verilir | 1 |
Anlam yelpazesi
Kökün kelimelerinin Türkçe karşılıkları.
Nebi 45
Nebiler 17
Haber 14
Haberler 10
Hemen size haber verir 6
Ve nebiler 4
Onlara haber verir 4
Size haber veririm 4
Ve nebilik 3
Nebi için 3
Size haber verir 3
Hemen onlara haber verir 3
Bana haber verin 2
Nebiye 2
Diğer 34 anlam
Onların nebisi 2
Size haber vereyim mi? 2
Ve nebi 2
Ve onlara haber ver 2
Nebilik 2
Haber verilir 2
Onlara haber ver 1
Onlara haber verdi 1
Ve size haber veririm 1
Onun haberleri 1
Haber verdik 1
Haber veriyor musunuz? 1
Hemen size haber veririz 1
Senden haber isterler 1
Kesinlikle onlara haber vereceksin 1
Bize haber ver 1
İkinize haber verdim 1
Ona haber verirsiniz 1
Haber ver 1
Onların haberi 1
Sana yakında haber vereceğim 1
Size haber veririz 1
Hemen size haber veririm 1
Onlara haber veririz 1
Haberleriniz 1
Sana haber verir 1
Onun haberi 1
Kesinlikle haber vereceğiz 1
Haber ile 1
Kesinlikle haber verileceksiniz 1
Haber verdi 1
Ona haber verdi 1
Sana haber verdi 1
Bana haber verdi 1
Kavram ağı
Aynı ayette en çok birlikte geçtiği kökler (ayet sayısı). Tıklayınca ortak ayetler listelenir.
Sure dağılımı
Her kutu bir sure; renk koyulaştıkça o surede daha çok geçiyor. Mekkî Medenî
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
31
32
33
34
35
36
37
38
39
40
41
42
43
44
45
46
47
48
49
50
51
52
53
54
55
56
57
58
59
60
61
62
63
64
65
66
67
68
69
70
71
72
73
74
75
76
77
78
79
80
81
82
83
84
85
86
87
88
89
90
91
92
93
94
95
96
97
98
99
100
101
102
103
104
105
106
107
108
109
110
111
112
113
114
Vahiy sürecinde kullanım
Sureler iniş sırasıyla soldan sağa: ilk inen Alak'tan son inen sureye. Kavramın hangi dönemde öne çıktığını gösterir.
← ilk inenson inen →
Ayetler
+ أ ت ي ile birlikte ✕ Süzgeci kaldır
34 ayet
وَرَبُّكَ
اَعْلَمُ
بِمَنْ
فِي
السَّمٰوَاتِ
وَالْاَرْضِۜ
وَلَقَدْ
فَضَّلْنَا
بَعْضَ
النَّبِيّ۪نَ
عَلٰى
بَعْضٍ
وَاٰتَيْنَا
دَاوُ۫دَ
زَبُوراً
Göklerde ve yerde olan kimseleri Rabbin daha iyi bilir. And olsun ki peygamberleri birbirinden üstün kılmış ve Davud’a Zebur vermişizdir.[55]
قَالَ
اِنّ۪ي
عَبْدُ
اللّٰهِ۠
اٰتَانِيَ
الْكِتَابَ
وَجَعَلَن۪ي
نَبِياًّۙ
Çocuk: «Ben şüphesiz Allah’ın kuluyum. Bana kitap verdi ve beni peygamber yaptı, nerede olursam olayım beni mübarek kıldı. Yaşadığım müddetçe namaz kılmamı, zekat vermemi ve anneme iyi davranmamı emretti. Beni bedbaht bir zorba kılmadı. Doğduğum günde, öleceğim günde, dirileceğim günde bana selam olsun» dedi.[30-33]
كَذٰلِكَ
نَقُصُّ
عَلَيْكَ
مِنْ
اَنْـبَٓاءِ
مَا
قَدْ
سَبَقَۚ
وَقَدْ
اٰتَيْنَاكَ
مِنْ
لَدُنَّا
ذِكْراًۚ
Geçmiş olayları sana böyle anlatırız. Katımızdan sana da bir Kitap verdik; kim ondan yüz çevirirse bilsin ki kıyamet günü bir günah yükü yüklenecektir.[99-100]
فَقَدْ
كَذَّبُوا
فَسَيَأْت۪يهِمْ
اَنْبٰٓؤُ۬ا
مَا
كَانُوا
بِه۪
يَسْتَهْزِؤُ۫نَ
Evet, yalanladılar; alay edip durdukları şeylerin haberleri kendilerine ulaşacaktır.[6]
وَوَهَبْنَا
لَـهُٓ
اِسْحٰقَ
وَيَعْقُوبَ
وَجَعَلْنَا
ف۪ي
ذُرِّيَّتِهِ
النُّبُوَّةَ
وَالْكِتَابَ
وَاٰتَيْنَاهُ
اَجْرَهُ
فِي
الدُّنْيَاۚ
وَاِنَّهُ
فِي
الْاٰخِرَةِ
لَمِنَ
الصَّالِح۪ينَ
İbrahim’e İshak’ı ve Yakub’u bahşettik. Soyundan gelenlere Kitap ve peygamberlik verdik. Onu dünyada mükafatlandırdık; doğrusu o ahirette de iyilerdendir.[27]
يَحْسَبُونَ
الْاَحْزَابَ
لَمْ
يَذْهَبُواۚ
وَاِنْ
يَأْتِ
الْاَحْزَابُ
يَوَدُّوا
لَوْ
اَنَّهُمْ
بَادُونَ
فِي
الْاَعْرَابِ
يَسْـَٔلُونَ
عَنْ
اَنْبَٓائِكُمْۜ
وَلَوْ
كَانُوا
ف۪يكُمْ
مَا
قَاتَلُٓوا
اِلَّا
قَل۪يلاً۟
Bunlar, düşman birliklerinin gitmediklerini sanıyorlardı. Bu birlikler tekrar gelmiş olsalardı, kendileri çöllerde bedevilerin yanında bulunup, sadece sizin haberlerinizi sormayı dilerlerdi. Aranızda olsalar ancak pek az savaşırlardı.[20]
يَا نِسَٓاءَ
النَّبِيِّ
مَنْ
يَأْتِ
مِنْكُنَّ
بِفَاحِشَةٍ
مُبَيِّنَةٍ
يُضَاعَفْ
لَهَا
الْعَذَابُ
ضِعْفَيْنِۜ
وَكَانَ
ذٰلِكَ
عَلَى
اللّٰهِ
يَس۪يراً
Ey Peygamber’in hanımları! Sizlerden biri açık bir hayasızlık yapacak olursa, onun azabı iki kat olur. Bu Allah’a kolaydır.[30]
يَٓا اَيُّهَا
النَّبِيُّ
اِنَّٓا
اَحْلَلْنَا
لَكَ
اَزْوَاجَكَ
الّٰـت۪ٓي
اٰتَيْتَ
اُجُورَهُنَّ
وَمَا
مَلَكَتْ
يَم۪ينُكَ
مِمَّٓا
اَفَٓاءَ
اللّٰهُ
عَلَيْكَ
وَبَنَاتِ
عَمِّكَ
وَبَنَاتِ
عَمَّاتِكَ
وَبَنَاتِ
خَالِكَ
وَبَنَاتِ
خَالَاتِكَ
الّٰت۪ي
هَاجَرْنَ
مَعَكَۘ
وَامْرَاَةً
مُؤْمِنَةً
اِنْ
وَهَبَتْ
نَفْسَهَا
لِلنَّبِيِّ
اِنْ
اَرَادَ
النَّبِيُّ
اَنْ
يَسْتَنْكِحَهَاۗ
خَالِصَةً
لَكَ
مِنْ
دُونِ
الْمُؤْمِن۪ينَۜ
قَدْ
عَلِمْنَا
مَا
فَرَضْنَا
عَلَيْهِمْ
ف۪ٓي
اَزْوَاجِهِمْ
وَمَا
مَلَكَتْ
اَيْمَانُهُمْ
لِكَيْلَا
يَكُونَ
عَلَيْكَ
حَرَجٌۜ
وَكَانَ
اللّٰهُ
غَفُوراً
رَح۪يماً
Mehirlerini verdiğin eşlerini, Allah’ın sana ganimet olarak verdiği cariyeleri, seninle beraber hicret eden amcanın kızlarını, halalarının kızlarını, dayının kızlarını, teyzelerinin kızlarını ve Peygamber nikahlanmayı dilediği takdirde müminlerden ayrı, sırf sana mahsus olmak üzere kendisinin mehrini Peygambere hibe eden mümin kadını almanı helal kılmışızdır. Bir zorluğa uğramaman için; müminlerin eşleri ve cariyeleri hakkında onların üzerine neyi farz kılmış olduğumuzu bildirmiştik. Allah bağışlayandır, merhamet edendir.[50]
وَهَلْ
اَتٰيكَ
نَـبَؤُا
الْخَصْمِۢ
اِذْ
تَسَوَّرُوا
الْمِحْرَابَۙ
Sana davacıların haberi ulaştı mı? Mabedin duvarına tırmanıp Davud’un yanına girmişlerdi de, o onlardan ürkmüştü. Şöyle demişlerdi: «Korkma, birbirinin hakkına tecavüz etmiş iki davacıyız; aramızda adaletle hükmet, ondan ayrılma, bizi doğru yola çıkar.»[21-22]
وَمَا
يَأْت۪يهِمْ
مِنْ
نَبِيٍّ
اِلَّا
كَانُوا
بِه۪
يَسْتَهْزِؤُ۫نَ
Kendilerine gelen her peygamberi onlar mutlaka alaya alırlardı.[7]
وَلَقَدْ
اٰتَيْنَا
بَن۪ٓي
اِسْرَٓائ۪ـلَ
الْكِتَابَ
وَالْحُكْمَ
وَالنُّبُوَّةَ
وَرَزَقْنَاهُمْ
مِنَ
الطَّيِّبَاتِ
وَفَضَّلْنَاهُمْ
عَلَى
الْعَالَم۪ينَۚ
And olsun ki Biz, İsrailoğullarına Kitap, hüküm ve peygamberlik verdik; onları temiz şeylerle rızıklandırdık; onları dünyalara üstün kıldık.[16]
يَٓا اَيُّهَا
النَّبِيُّ
اِذَا
جَٓاءَكَ
الْمُؤْمِنَاتُ
يُبَايِعْنَكَ
عَلٰٓى
اَنْ
لَا
يُشْرِكْنَ
بِاللّٰهِ
شَيْـٔاً
وَلَا
يَسْرِقْنَ
وَلَا
يَزْن۪ينَ
وَلَا
يَقْتُلْنَ
اَوْلَادَهُنَّ
وَلَا
يَأْت۪ينَ
بِبُهْتَانٍ
يَفْتَر۪ينَهُ
بَيْنَ
اَيْد۪يهِنَّ
وَاَرْجُلِهِنَّ
وَلَا
يَعْص۪ينَكَ
ف۪ي
مَعْرُوفٍ
فَبَايِعْهُنَّ
وَاسْتَغْفِرْ
لَهُنَّ
اللّٰهَۜ
اِنَّ
اللّٰهَ
غَفُورٌ
رَح۪يمٌ
Ey Peygamber! İnanmış kadınlar, Allah’a hiçbir ortak koşmamak, hırsızlık yapmamak, zina etmemek, çocuklarını öldürmemek, başkasının çocuğunu sahiplenerek kocasına isnadda bulunmamak ve uygun olanı işlemekte sana karşı gelmemek şartıyla sana beyat etmek üzere geldikleri zaman, onları kabul et; onlara Allah’tan bağışlanma dile; doğrusu Allah, bağışlayandır, acıyandır.[12]
اَلَمْ
يَأْتِكُمْ
نَبَؤُا
الَّذ۪ينَ
كَـفَرُوا
مِنْ
قَبْلُۘ
فَذَاقُوا
وَبَالَ
اَمْرِهِمْ
وَلَهُمْ
عَذَابٌ
اَل۪يمٌ
Daha önce inkar edip de, inkarlarının karşılığını tadan kimselerin haberi size gelmedi mi? Onlara, can yakıcı azap vardır.[5]
يَٓا اَيُّهَا
النَّبِيُّ
اِذَا
طَلَّقْتُمُ
النِّسَٓاءَ
فَطَلِّقُوهُنَّ
لِعِدَّتِهِنَّ
وَاَحْصُوا
الْعِدَّةَۚ
وَاتَّقُوا
اللّٰهَ
رَبَّكُمْۚ
لَا
تُخْرِجُوهُنَّ
مِنْ
بُيُوتِهِنَّ
وَلَا
يَخْرُجْنَ
اِلَّٓا
اَنْ
يَأْت۪ينَ
بِفَاحِشَةٍ
مُبَيِّنَةٍۜ
وَتِلْكَ
حُدُودُ
اللّٰهِۜ
وَمَنْ
يَتَعَدَّ
حُدُودَ
اللّٰهِ
فَقَدْ
ظَلَمَ
نَفْسَهُۜ
لَا
تَدْر۪ي
لَعَلَّ
اللّٰهَ
يُحْدِثُ
بَعْدَ
ذٰلِكَ
اَمْراً
Ey Peygamber! Kadınları boşayacağınızda, onları, iddetlerini gözeterek boşayın ve iddeti sayın; Rabbiniz olan Allah’tan sakının; onları, apaçık bir hayasızlık yapmaları hali bir yana evlerinden çıkarmayın, onlar da çıkmasınlar. Bunlar, Allah’ın sınırlarıdır. Allah’ın sınırlarını kim aşarsa, şüphesiz, kendine yazık etmiş olur. Bilmezsin, olur ki, Allah bunun ardından bir hal meydana getirir.[1]
Yükleniyor...