ن ى
155ayette
187kez geçiyor
47/114surede
1farklı kelime
Mekkî / Medenî
Mekkî %90 · Medenî %10
İlk inen ayet (nüzul sırasıyla)
Kalem 44
2. inen sure
En çok geçtiği sure
Yûsuf
22 kez
Kelime ailesi
Bu kökten türeyen farklı kelimeler. Tıklayınca geçtiği ayetler listelenir.
| Kelime | Tür | Vezin | Anlam | Adet |
|---|---|---|---|---|
| يَا لَيْتَن۪ي | Zamir | فَعَلَنِي | Ah keşke ben | 187 |
Anlam yelpazesi
Kökün kelimelerinin Türkçe karşılıkları.
Ah keşke ben 7
Kesinlikle ben 6
Bana getirin 5
Bana dokundu 4
Beni yarattı 4
Ve beni kıldı 4
Bana süre tanı 3
Beni bulacaksın 3
Bana geldi 3
Bana yardım et 3
Ve beni kurtar 3
Bana gösterin 3
Bana haber verin 2
Bana göster 2
Diğer 112 anlam
Kendiliğinizden bana uyun 2
Bana dokunur 2
Bana yol gösterir 2
Bana yol gösterdi 2
Beni yarattın 2
Beni azdırdın 2
Beni görürsün 2
Beni kılma 2
Ve bana verdi 2
Bana yardım eder 2
Bana hitap etme 2
Kendimi görürüm 2
Bana fikir verin 2
Beni kıl 2
Bana getirir 2
Ve beni kat 2
Bana verin 2
Bana verdi 2
Beni kurtar 2
Beni yönelt 2
Bana irade etti 2
Beni çağırırsınız 2
Beni bırak 2
Ve benden çekinin 1
Beni anın 1
Bana ulaştı 1
Beni öldürmen için 1
Beni edinin 1
Bana emrettin 1
Beni vefat ettirdin 1
Ve kesinlikle ben 1
Benimle tartışıyor musunuz? 1
Benimle mücadele mi ediyorsunuz? 1
Bana halef ol 1
Bana halef oldunuz 1
Beni zayıf gördüler 1
Beni öldürürler 1
Beni fitneleme 1
Beni savunur 1
Ve bana rahmet edersin 1
Bana tuzak kurun 1
Beni artırırsınız 1
Ve bana rızık verdi 1
Kesinlikle beni hüzünlendirir 1
Beni arzuladı 1
Beni kınadınız 1
Beni çağırırlar 1
Bana öğretti 1
Beni an 1
Bana getirirsiniz 1
Ve bana getirin 1
Beni çıkardı 1
Bana verdin 1
Ve bana öğrettin 1
Beni vefat ettir 1
Kendiliğinden bana uydu 1
Beni kınamayın 1
Ve beni uzak tut 1
Bana uydu 1
Bana isyan etti 1
Beni müjdelediniz mi? 1
İkisi beni büyüttü 1
Beni girdir 1
Ve beni çıkar 1
Bana onu unutturdu 1
Kendiliğinden bana uydun 1
Bana sorma 1
Beni suçlama 1
Beni sardırma 1
Bana arkadaş olursun 1
Bana imkan verdi 1
Hemen bana yardım edin 1
Bana mirasçı olur 1
Ve bana vasiyet etti 1
Beni kılar 1
Kendiliğinden bana uy 1
Ve beni terk et 1
Bana kulluk et 1
Beni artır 1
Beni toplantı yerine getirdin 1
Beni bırakma 1
Beni indir 1
Bana kulluk ederler 1
Keşke ben 1
Beni saptırdı 1
Beni doyurur 1
Beni öldürür 1
Ve beni kıl 1
Beni rezil etme 1
Ve beni girdir 1
Ve bana gelin 1
Bana gelirler 1
Beni denemesi için 1
Beni öldürürsün 1
Bana ücretle çalışırsın 1
Beni doğrular 1
Hemen bana gösterin 1
Bana kulluk edin 1
Beni ona kefil yap 1
Ve bana üstün geldi 1
Bana emredersiniz 1
Beni bırakın 1
Ve beni çağırırsınız 1
Beni çağırın 1
İkiniz bana vaat mı edersiniz? 1
Bana eziyet edersiniz 1
Değilse? 1
Bana haber verdi 1
Beni helak etti 1
Bana isyan ettiler 1
Beni kurtarır 1
Ve beni bırak 1
Kavram ağı
Aynı ayette en çok birlikte geçtiği kökler (ayet sayısı). Tıklayınca ortak ayetler listelenir.
Sure dağılımı
Her kutu bir sure; renk koyulaştıkça o surede daha çok geçiyor. Mekkî Medenî
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
31
32
33
34
35
36
37
38
39
40
41
42
43
44
45
46
47
48
49
50
51
52
53
54
55
56
57
58
59
60
61
62
63
64
65
66
67
68
69
70
71
72
73
74
75
76
77
78
79
80
81
82
83
84
85
86
87
88
89
90
91
92
93
94
95
96
97
98
99
100
101
102
103
104
105
106
107
108
109
110
111
112
113
114
Vahiy sürecinde kullanım
Sureler iniş sırasıyla soldan sağa: ilk inen Alak'tan son inen sureye. Kavramın hangi dönemde öne çıktığını gösterir.
← ilk inenson inen →
Ayetler
155 ayet
وَوَصَّيْنَا
الْاِنْسَانَ
بِوَالِدَيْهِ
اِحْسَاناًۜ
حَمَلَتْهُ
اُمُّهُ
كُرْهاً
وَوَضَعَتْهُ
كُرْهاًۜ
وَحَمْلُهُ
وَفِصَالُهُ
ثَلٰثُونَ
شَهْراًۜ
حَتّٰٓى
اِذَا
بَلَغَ
اَشُدَّهُ
وَبَلَغَ
اَرْبَع۪ينَ
سَنَةًۙ
قَالَ
رَبِّ
اَوْزِعْن۪ٓي
اَنْ
اَشْكُرَ
نِعْمَتَكَ
الَّت۪ٓي
اَنْعَمْتَ
عَلَيَّ
وَعَلٰى
وَالِدَيَّ
وَاَنْ
اَعْمَلَ
صَالِحاً
تَرْضٰيهُ
وَاَصْلِحْ
ل۪ي
ف۪ي
ذُرِّيَّت۪يۚ
اِنّ۪ي
تُبْتُ
اِلَيْكَ
وَاِنّ۪ي
مِنَ
الْمُسْلِم۪ينَ
Biz insana, anne ve babasına karşı iyi davranmasını tavsiye etmişizdir; zira annesi, onu, karnında, zorluğa uğrayarak taşımış; onu güçlükle doğurmuştur. Taşınması ve sütten kesilmesi otuz ay sürer. Sonunda erginlik çağına erince ve kırk yaşına varınca: «Rabbim! Bana ve anne babama verdiğin nimete şükretmemi ve benim hoşnut olacağın yararlı bir işi yapmamı sağla; bana verdiğin gibi soyuma da salah ver; doğrusu Sana yöneldim, ben, kendini Sana verenlerdenim» demesi gerekir.[15]
وَالَّذ۪ي
قَالَ
لِوَالِدَيْهِ
اُفٍّ
لَكُمَٓا
اَتَعِدَانِن۪ٓي
اَنْ
اُخْرَجَ
وَقَدْ
خَلَتِ
الْقُرُونُ
مِنْ
قَبْل۪ي
وَهُمَا
يَسْتَغ۪يثَانِ
اللّٰهَ
وَيْلَكَ
اٰمِنْۗ
اِنَّ
وَعْدَ
اللّٰهِ
حَقٌّۚ
فَيَقُولُ
مَا
هٰذَٓا
اِلَّٓا
اَسَاط۪يرُ
الْاَوَّل۪ينَ
Annesine babasına: «Of ikinizden; benden önce nice nesiller gelip geçmişken beni tekrar diriltilmemle mi tehdit ediyorsunuz?» diyen kimseye, anne babası Allah’a sığınarak: «Sana yazıklar olsun! İnan; doğrusu Allah’ın sözü gerçektir» dedikleri halde: «Bu, Kuran öncekilerin masallarından başka bir şey değildir» diye cevap verenler işte onlar kendilerinden önce cinlerden ve insanlardan gelip geçmiş ümmetler içinde, Allah’ın azap vadinin aleyhlerinde gerçekleştiği kimselerdir. Doğrusu onlar hüsranda olanlardır.[17-18]
وَاِذْ
قَالَ
مُوسٰى
لِقَوْمِه۪
يَا قَوْمِ
لِمَ
تُؤْذُونَن۪ي
وَقَدْ
تَعْلَمُونَ
اَنّ۪ي
رَسُولُ
اللّٰهِ
اِلَيْكُمْۜ
فَلَمَّا
زَاغُٓوا
اَزَاغَ
اللّٰهُ
قُلُوبَهُمْۜ
وَاللّٰهُ
لَا
يَهْدِي
الْقَوْمَ
الْفَاسِق۪ينَ
Musa milletine: «Ey milletim! Beni niçin incitirsiniz? Oysa, benim size gönderilmiş Allah’ın bir peygamberi olduğumu biliyorsunuz» demişti. Ama onlar yoldan sapınca, Allah da onların kalblerini saptırmıştı. Allah, yoldan çıkan milleti doğru yola eriştirmez.[5]
وَاَنْفِقُوا
مِمَّا
رَزَقْنَاكُمْ
مِنْ
قَبْلِ
اَنْ
يَأْتِيَ
اَحَدَكُمُ
الْمَوْتُ
فَيَقُولَ
رَبِّ
لَوْلَٓا
اَخَّرْتَـن۪ٓي
اِلٰٓى
اَجَلٍ
قَر۪يبٍۙ
فَاَصَّدَّقَ
وَاَكُنْ
مِنَ
الصَّالِح۪ينَ
Birine ölüm gelip de: «Rabbim! Beni yakın bir süreye kadar ertelesen de, sadaka versem, iyilerden olsam» diyeceği zaman gelmezden önce, size verdiğimiz rızıklardan sarfedin.[10]
وَاِذْ
اَسَرَّ
النَّبِيُّ
اِلٰى
بَعْضِ
اَزْوَاجِه۪
حَد۪يثاًۚ
فَلَمَّا
نَبَّاَتْ
بِه۪
وَاَظْهَرَهُ
اللّٰهُ
عَلَيْهِ
عَرَّفَ
بَعْضَهُ
وَاَعْرَضَ
عَنْ
بَعْضٍۚ
فَلَمَّا
نَبَّاَهَا
بِه۪
قَالَتْ
مَنْ
اَنْبَاَكَ
هٰذَاۜ
قَالَ
نَبَّاَنِيَ
الْعَل۪يمُ
الْخَب۪يرُ
Peygamber, eşlerinden birine gizlice bir söz söylemişti. O, bunu Peygamberin diğer bir eşine haber verince, Allah da Peygambere durumu bildirmiş, o da bir kısmını yüzüne vurmuş bir kısmını yüzüne vurmaktan geri durmuştu. Eşine, gizlice söylediği şeyi başkasına nakletmiş olduğunu bildirince, eşi: «Bunu sana kim haber verdi?» demiş, o da: «Bana, herşeyi bilen ve herşeyden haberdar olan Allah haber verdi» demişti.[3]
وَضَرَبَ
اللّٰهُ
مَثَلاً
لِلَّذ۪ينَ
اٰمَنُوا
امْرَاَتَ
فِرْعَوْنَۢ
اِذْ
قَالَتْ
رَبِّ
ابْنِ
ل۪ي
عِنْدَكَ
بَيْتاً
فِي
الْجَنَّةِ
وَنَجِّن۪ي
مِنْ
فِرْعَوْنَ
وَعَمَلِه۪
وَنَجِّن۪ي
مِنَ
الْقَوْمِ
الظَّالِم۪ينَۙ
Allah, inanlara Firavun’un karısını misal gösterir: O: «Rabbim! Katından bana cennette bir ev yap; beni Firavun’dan ve onun işlediklerinden kurtar; beni zalim milletten kurtar» demişti.[11]
قُلْ
اَرَاَيْتُمْ
اِنْ
اَهْلَكَنِيَ
اللّٰهُ
وَمَنْ
مَعِيَ
اَوْ
رَحِمَنَاۙ
فَمَنْ
يُج۪يرُ
الْكَافِر۪ينَ
مِنْ
عَذَابٍ
اَل۪يمٍ
De ki: «Allah, beni ve benimle beraber bulunanları isterse yok eder veya isterse merhamet eder; söyleyin, bu takdirde inkarcıları, can yakıcı azabdan kim alıkoyabilir?»[28]
فَذَرْن۪ي
وَمَنْ
يُكَذِّبُ
بِهٰذَا
الْحَد۪يثِۜ
سَنَسْتَدْرِجُهُمْ
مِنْ
حَيْثُ
لَا
يَعْلَمُونَۙ
Kuran’ı yalanlayanları Bana bırak; Biz onları bilmedikleri yerden yavaş yavaş azaba yaklaştıracağız.[44]
وَاَمَّا
مَنْ
اُو۫تِيَ
كِتَابَهُ
بِشِمَالِه۪
فَيَقُولُ
يَا لَيْتَن۪ي
لَمْ
اُو۫تَ
كِتَابِيَهْۚ
Fakat kitabı kendisine solundan verilen kimse: «Kitabım keşke bana verilmeseydi; keşke hesabımın ne olduğunu bilmeseydim; bu iş keşke son bulmuş olsaydı; malım bana fayda vermedi; gücüm de kalmadı» der.[25-29]
قَالَ
نُوحٌ
رَبِّ
اِنَّهُمْ
عَصَوْن۪ي
وَاتَّبَعُوا
مَنْ
لَمْ
يَزِدْهُ
مَالُهُ
وَوَلَدُهُٓ
اِلَّا
خَسَاراًۚ
Nuh: «Rabbim! Doğrusu bunlar bana baş kaldırdılar ve malı, çocuğu kendisine sadece zarar getiren kimseye uydular; birbirinden büyük düzenler kurdular» dedi.[21-22]
قُلْ
اِنّ۪ي
لَنْ
يُج۪يرَن۪ي
مِنَ
اللّٰهِ
اَحَدٌ
وَلَنْ
اَجِدَ
مِنْ
دُونِه۪
مُلْتَحَداًۙ
De ki: «Beni kimse Allah’a karşı savunamaz ve ben O’ndan başka bir sığınak bulamam.»[22]
وَذَرْن۪ي
وَالْمُكَذِّب۪ينَ
اُو۬لِي
النَّعْمَةِ
وَمَهِّلْهُمْ
قَل۪يلاً
Varlık sahibi olup da seni yalanlayanları Bana bırak; onlara az bir mehil ver.[11]
ذَرْن۪ي
وَمَنْ
خَلَقْتُ
وَح۪يداًۙ
Tek olarak yaratıp kendisine bol bol mal, çevresinde bulunan oğullar verdiğim ve nimetleri yaydıkça yaydığım o kimseyi Bana bırak.[11-14]
اِنَّٓا
اَنْذَرْنَاكُمْ
عَذَاباً
قَر۪يباًۚ
يَوْمَ
يَنْظُرُ
الْمَرْءُ
مَا
قَدَّمَتْ
يَدَاهُ
وَيَقُولُ
الْـكَافِرُ
يَا لَيْتَن۪ي
كُنْتُ
تُرَاباً
Sizi, yakın gelecekteki bir azabla uyardık; o gün kişi elleriyle sunduğuna bakar ve inkarcı da: «Keşke toprak olaydım» der.[40]
يَقُولُ
يَا لَيْتَن۪ي
قَدَّمْتُ
لِحَيَات۪يۚ
«Keşke bu hayatım için önceden bir şey yapsaymışım» der.[24]
Yükleniyor...