ى

534ayette
798kez geçiyor
61/114surede
1farklı kelime
Mekkî / Medenî
Mekkî %84 · Medenî %16
İlk inen ayet (nüzul sırasıyla) Kalem 45 2. inen sure En çok geçtiği sure Yûsuf 57 kez

Kelime ailesi

Bu kökten türeyen farklı kelimeler. Tıklayınca geçtiği ayetler listelenir.

KelimeTürVezinAnlamAdet
اِنّ۪ي Zamir فَعْلِي Kesinlikle ben 798

Anlam yelpazesi

Kökün kelimelerinin Türkçe karşılıkları.

Diğer 170 anlam
Emrim 8 Benim nimetim 6 Katımda 6 Ey oğulcuk 6 Umulur ki ben 6 Kavmim 5 Ortaklarım 5 Beni anmak 5 Ey kullarım 5 Benim zürriyyetim 4 Benden sonra 4 Benim yolum 4 Erkek kardeşim 4 Benim iznimle 4 Ve ancak ben 4 Rabbime 4 Yanım 4 Ayetlerimi 3 Benim evim 3 Ey oğullarım 3 Öyleyse kesinlikle ben 3 Benden önce 3 Canıma 3 And olsun ki Rabbime 3 Benim babam 3 Benim dışımda 3 Ve bana 3 Kullarımı 3 Yol göstermem 2 Sözüm 2 Beni 2 Yüzüm 2 İki elim 2 Benim yardımcılarım 2 Ve erkek kardeşim 2 Benimle 2 Tuzağım 2 Velim 2 Bana yeter 2 Makamım 2 Benim dinim 2 Ailem 2 Benim kızlarım 2 Misafirim 2 Başım 2 Ey iki arkadaş 2 Benim rüyam 2 Benim tehditim 2 Kullarıma 2 Ve anne-babamı 2 Benim ruhum 2 Benim üzerime 2 Ve benim elçilerim 2 Benim karım 2 Sadrım 2 Dilim 2 Kızgınlığım 2 Benden başkası 2 Anne-babam 2 Kitabım 2 Benim hesabım 2 Benim sözümü 1 Kalbim 1 Karnım 1 Ve benim karım 1 Gönülden itaat et 1 Ve secde et 1 Ve eğil 1 Benim bağlayıcı anlaşmam 1 Elçilerime 1 Elim 1 Benim kötülüğümle 1 Vay bana 1 Ve benim elçime 1 Ve annem 1 Namazım 1 Ve kurbanım 1 Ve hayatım 1 Ve ölümüm 1 Mesajlarımla 1 Ve kelamımla 1 Ve erkek kardeşimi 1 Ve benim rahmetim 1 İşim 1 Ve anlatmam 1 Öğüdüm 1 Öyleyse benim üzerime 1 Benim suç işlemem 1 Em 1 Suyu tut 1 Benim oğlum 1 Kocam 1 Uzlaşmam 1 Ayrılığım 1 Silahlı birliğim mi? 1 İkram et 1 Benim ikametgahım 1 Ve bağışlanma iste 1 Atalarım 1 Kesinlikle bana getireceksiniz 1 Ey kederim 1 Dağılmam 1 Ve hüznüm 1 Gömleğimi 1 Erkek kardeşlerim 1 Benim imdadıma yetişenler 1 Ve oğullarım 1 Çağırmam 1 Edin 1 Ye 1 Hemen koy 1 Katım 1 Arkam 1 Kımıldat 1 Öyleyse ye 1 Ve iç 1 Ve aydınlat 1 Öyleyse söyle 1 Anneme 1 İlahlarım 1 Beni anmak için 1 Asâm 1 Küçükbaş hayvan sürüm 1 Gücüm 1 Onu koy 1 Hemen onu koy 1 Gözüm 1 Canım için 1 Ayetlerimle 1 Benim izim 1 Bana vaat edilen 1 Tutma 1 Ve -mazlar/-mezler 1 Gözetirsin 1 Ol 1 Kesinlikle bana göstereceksin 1 Benim hatam 1 İlmim 1 Ve halkım 1 Kesinlikle bana getirecek 1 Kitabımı 1 Hemen bak 1 Gir 1 Onu emzir 1 Öyleyse onu koy 1 Onu takip et 1 İki kızım 1 Benim rahmetim 1 Benim yerim 1 Yankılan 1 Elçilerim 1 İrademle 1 Dışlamam 1 Kullarım 1 Kulluğum 1 Arka 1 Benim altım 1 Sonra kesinlikle ben 1 Düşmanım 1 Benim rızam 1 Hemen söyler 1 Benim malım 1 Benim gücüm 1 Benim çağırmam 1 Hayatıma 1 Dön 1 Hemen gir 1 Ve gir 1 Bahçem 1 Ve benimdir 1

Kavram ağı

Aynı ayette en çok birlikte geçtiği kökler (ayet sayısı). Tıklayınca ortak ayetler listelenir.

Sure dağılımı

Her kutu bir sure; renk koyulaştıkça o surede daha çok geçiyor. Mekkî Medenî

Vahiy sürecinde kullanım

Sureler iniş sırasıyla soldan sağa: ilk inen Alak'tan son inen sureye. Kavramın hangi dönemde öne çıktığını gösterir.

1. inen: Alak — 0 kez (binde 0) 2. inen: Kalem — 1 kez (binde 3.3) 3. inen: Müzzemmil — 0 kez (binde 0) 4. inen: Müddessir — 0 kez (binde 0) 5. inen: Fâtiha — 0 kez (binde 0) 6. inen: Tebbet — 0 kez (binde 0) 7. inen: Tekvîr — 0 kez (binde 0) 8. inen: A’lâ — 0 kez (binde 0) 9. inen: Leyl — 0 kez (binde 0) 10. inen: Fecr — 8 kez (binde 58.4) 11. inen: Duhâ — 0 kez (binde 0) 12. inen: İnşirâh — 0 kez (binde 0) 13. inen: Asr — 0 kez (binde 0) 14. inen: Âdiyât — 0 kez (binde 0) 15. inen: Kevser — 0 kez (binde 0) 16. inen: Tekâsür — 0 kez (binde 0) 17. inen: Mâ’ûn — 0 kez (binde 0) 18. inen: Kâfirûn — 1 kez (binde 38.5) 19. inen: Fil — 0 kez (binde 0) 20. inen: Felâk — 0 kez (binde 0) 21. inen: Nâs — 0 kez (binde 0) 22. inen: İhlâs — 0 kez (binde 0) 23. inen: Necm — 0 kez (binde 0) 24. inen: Abese — 0 kez (binde 0) 25. inen: Kadr — 0 kez (binde 0) 26. inen: Şems — 0 kez (binde 0) 27. inen: Bürûc — 0 kez (binde 0) 28. inen: Tîn — 0 kez (binde 0) 29. inen: Kureyş — 0 kez (binde 0) 30. inen: Kâri’a — 0 kez (binde 0) 31. inen: Kıyâme — 0 kez (binde 0) 32. inen: Hümeze — 0 kez (binde 0) 33. inen: Mürselât — 0 kez (binde 0) 34. inen: Kâf — 4 kez (binde 10.7) 35. inen: Beled — 0 kez (binde 0) 36. inen: Târık — 0 kez (binde 0) 37. inen: Kamer — 7 kez (binde 20.5) 38. inen: Sâd — 18 kez (binde 24.6) 39. inen: A’râf — 37 kez (binde 11.1) 40. inen: Cin — 5 kez (binde 17.5) 41. inen: Yâsîn — 7 kez (binde 9.7) 42. inen: Furkân — 3 kez (binde 3.4) 43. inen: Fâtır — 0 kez (binde 0) 44. inen: Meryem — 35 kez (binde 36.4) 45. inen: Tâ-Hâ — 49 kez (binde 36.7) 46. inen: Vâkı’a — 0 kez (binde 0) 47. inen: Şu’arâ — 40 kez (binde 30.3) 48. inen: Neml — 25 kez (binde 21.7) 49. inen: Kasas — 40 kez (binde 28) 50. inen: İsrâ — 11 kez (binde 7.1) 51. inen: Yûnus — 16 kez (binde 8.7) 52. inen: Hûd — 49 kez (binde 25.6) 53. inen: Yûsuf — 57 kez (binde 32.1) 54. inen: Hicr — 12 kez (binde 18.3) 55. inen: En’âm — 34 kez (binde 11.1) 56. inen: Sâffât — 11 kez (binde 12.8) 57. inen: Lokman — 8 kez (binde 14.7) 58. inen: Sebe’ — 12 kez (binde 13.6) 59. inen: Zümer — 12 kez (binde 10.2) 60. inen: Mü’min — 15 kez (binde 12.3) 61. inen: Fussilet — 5 kez (binde 6.3) 62. inen: Şûrâ — 2 kez (binde 2.3) 63. inen: Zuhruf — 6 kez (binde 7.2) 64. inen: Duhân — 7 kez (binde 20.2) 65. inen: Câsiye — 1 kez (binde 2) 66. inen: Ahkâf — 14 kez (binde 21.8) 67. inen: Zâriyât — 2 kez (binde 5.6) 68. inen: Gâşiye — 0 kez (binde 0) 69. inen: Kehf — 31 kez (binde 19.7) 70. inen: Nahl — 4 kez (binde 2.2) 71. inen: Nûh — 12 kez (binde 53.1) 72. inen: İbrahim — 21 kez (binde 25.3) 73. inen: Enbiyâ — 12 kez (binde 10.3) 74. inen: Mü’minûn — 13 kez (binde 12.4) 75. inen: Secde — 1 kez (binde 2.7) 76. inen: Tûr — 1 kez (binde 3.2) 77. inen: Mülk — 1 kez (binde 3) 78. inen: Hâkka — 10 kez (binde 38.8) 79. inen: Me’âric — 0 kez (binde 0) 80. inen: Nebe’ — 0 kez (binde 0) 81. inen: Nâzi’ât — 0 kez (binde 0) 82. inen: İnfitâr — 0 kez (binde 0) 83. inen: İnşikâk — 0 kez (binde 0) 84. inen: Rûm — 0 kez (binde 0) 85. inen: Ankebût — 9 kez (binde 9.2) 86. inen: Mutaffifîn — 0 kez (binde 0) 87. inen: Bakara — 31 kez (binde 5.1) 88. inen: Enfâl — 6 kez (binde 4.9) 89. inen: Âl-i İmrân — 34 kez (binde 9.8) 90. inen: Ahzâb — 0 kez (binde 0) 91. inen: Mümtehine — 3 kez (binde 8.6) 92. inen: Nisâ — 2 kez (binde 0.5) 93. inen: Zilzâl — 0 kez (binde 0) 94. inen: Hadîd — 0 kez (binde 0) 95. inen: Muhammed — 0 kez (binde 0) 96. inen: Ra’d — 2 kez (binde 2.3) 97. inen: Rahmân — 0 kez (binde 0) 98. inen: İnsan — 0 kez (binde 0) 99. inen: Talâk — 0 kez (binde 0) 100. inen: Beyyine — 0 kez (binde 0) 101. inen: Haşr — 2 kez (binde 4.5) 102. inen: Nûr — 1 kez (binde 0.8) 103. inen: Hac — 3 kez (binde 2.4) 104. inen: Münâfikûn — 1 kez (binde 5.6) 105. inen: Mücâdele — 1 kez (binde 2.1) 106. inen: Hucurât — 1 kez (binde 2.9) 107. inen: Tahrîm — 2 kez (binde 8) 108. inen: Teğâbun — 1 kez (binde 4.1) 109. inen: Saff — 5 kez (binde 22.6) 110. inen: Cum’a — 0 kez (binde 0) 111. inen: Fetih — 0 kez (binde 0) 112. inen: Mâide — 30 kez (binde 10.7) 113. inen: Tevbe — 4 kez (binde 1.6) 114. inen: Nasr — 0 kez (binde 0)
← ilk inenson inen →

Ayetler

534 ayet

يَٓا اَيُّهَا الَّذ۪ينَ اٰمَنُوا لَا تَتَّخِذُوا عَدُوّ۪ي وَعَدُوَّكُمْ اَوْلِيَٓاءَ تُلْقُونَ اِلَيْهِمْ بِالْمَوَدَّةِ وَقَدْ كَفَرُوا بِمَا جَٓاءَكُمْ مِنَ الْحَقِّۚ يُخْرِجُونَ الرَّسُولَ وَاِيَّاكُمْ اَنْ تُؤْمِنُوا بِاللّٰهِ رَبِّكُمْۜ اِنْ كُنْتُمْ خَرَجْتُمْ جِهَاداً ف۪ي سَب۪يل۪ي وَابْتِغَٓاءَ مَرْضَات۪ي تُسِرُّونَ اِلَيْهِمْ بِالْمَوَدَّةِۗ وَاَنَا۬ اَعْلَمُ بِمَٓا اَخْفَيْتُمْ وَمَٓا اَعْلَنْتُمْۜ وَمَنْ يَفْعَلْهُ مِنْكُمْ فَقَدْ ضَلَّ سَوَٓاءَ السَّب۪يلِ
Ey inananlar! Benim de düşmanım, sizin de düşmanınız olanları dost edinmeyin. Onlar, size gelen gerçeği inkar etmişken, onlara sevgi gösteriyorsunuz; oysa onlar, Rabbiniz olan Allah’a inandığınızdan ötürü sizi ve Peygamberi yurdunuzdan çıkarıyorlar. Eğer sizler Benim yolumda savaşmak ve rızamı kazanmak için çıkmışsanız onlara nasıl sevgi gösterirsiniz? Ben, sizin gizlediğinizi de, açığa vurduğunuzu da bilirim. İçinizden onlara sevgi gösteren kimse, şüphesiz doğru yoldan sapmıştır.[1]
وَاِذْ قَالَ مُوسٰى لِقَوْمِه۪ يَا قَوْمِ لِمَ تُؤْذُونَن۪ي وَقَدْ تَعْلَمُونَ اَنّ۪ي رَسُولُ اللّٰهِ اِلَيْكُمْۜ فَلَمَّا زَاغُٓوا اَزَاغَ اللّٰهُ قُلُوبَهُمْۜ وَاللّٰهُ لَا يَهْدِي الْقَوْمَ الْفَاسِق۪ينَ
Musa milletine: «Ey milletim! Beni niçin incitirsiniz? Oysa, benim size gönderilmiş Allah’ın bir peygamberi olduğumu biliyorsunuz» demişti. Ama onlar yoldan sapınca, Allah da onların kalblerini saptırmıştı. Allah, yoldan çıkan milleti doğru yola eriştirmez.[5]
وَاِذْ قَالَ ع۪يسَى ابْنُ مَرْيَمَ يَا بَن۪ٓي اِسْرَٓائ۪لَ اِنّ۪ي رَسُولُ اللّٰهِ اِلَيْكُمْ مُصَدِّقاً لِمَا بَـيْنَ يَدَيَّ مِنَ التَّوْرٰيةِ وَمُبَشِّراً بِرَسُولٍ يَأْت۪ي مِنْ بَعْدِي اسْمُهُٓ اَحْمَدُۜ فَلَمَّا جَٓاءَهُمْ بِالْبَـيِّنَاتِ قَالُوا هٰذَا سِحْرٌ مُب۪ينٌ
Meryem oğlu İsa: «Ey İsrailoğulları! Doğrusu ben, benden önce gelmiş olan Tevrat’ı doğrulayan, benden sonra gelecek ve adı Ahmet olacak bir peygamberi müjdeleyen, Allah’ın size gönderilmiş bir peygamberiyim» demişti. Ama o elçi, kendilerine belgelerle geldiği zaman: «Bu, apaçık bir sihirdir» demişlerdi.[6]
يَٓا اَيُّهَا الَّذ۪ينَ اٰمَنُوا كُونُٓوا اَنْصَارَ اللّٰهِ كَمَا قَالَ ع۪يسَى ابْنُ مَرْيَمَ لِلْحَوَارِيّ۪نَ مَنْ اَنْصَار۪ٓي اِلَى اللّٰهِۜ قَالَ الْحَوَارِيُّونَ نَحْنُ اَنْصَارُ اللّٰهِ فَاٰمَنَتْ طَٓائِفَةٌ مِنْ بَن۪ٓي اِسْرَٓائ۪لَ وَكَـفَرَتْ طَٓائِفَةٌۚ فَاَيَّدْنَا الَّذ۪ينَ اٰمَنُوا عَلٰى عَدُوِّهِمْ فَاَصْبَحُوا ظَاهِر۪ينَ
Ey inananlar! Allah’ın dininin yardımcıları olun. Nitekim, Meryem oğlu İsa, Havarilere: «Allah’a giden yolda yardımcılarım kimlerdir?» deyince, Havariler: «Allah’ın dininin yardımcıları biziz» demişlerdi. İsrailoğullarının bir takımı böylece inanmış, bir takımı da inkar etmişti; ama Biz, inananları düşmanlarına karşı destekledik de üstün geldiler.[14]
وَاَنْفِقُوا مِمَّا رَزَقْنَاكُمْ مِنْ قَبْلِ اَنْ يَأْتِيَ اَحَدَكُمُ الْمَوْتُ فَيَقُولَ رَبِّ لَوْلَٓا اَخَّرْتَـن۪ٓي اِلٰٓى اَجَلٍ قَر۪يبٍۙ فَاَصَّدَّقَ وَاَكُنْ مِنَ الصَّالِح۪ينَ
Birine ölüm gelip de: «Rabbim! Beni yakın bir süreye kadar ertelesen de, sadaka versem, iyilerden olsam» diyeceği zaman gelmezden önce, size verdiğimiz rızıklardan sarfedin.[10]
زَعَمَ الَّذ۪ينَ كَفَرُٓوا اَنْ لَنْ يُبْعَثُواۜ قُلْ بَلٰى وَرَبّ۪ي لَتُبْعَثُنَّ ثُمَّ لَتُنَبَّؤُنَّ بِمَا عَمِلْتُمْۜ وَذٰلِكَ عَلَى اللّٰهِ يَس۪يرٌ
İnkar edenler, tekrar dirilmeyeceklerini ileri sürerler. De ki: «Evet; Rabbime and olsun ki, şüphesiz diriltileceksiniz ve sonra, yaptıklarınız size bildirilecektir. Bu, Allah’a kolaydır.»[7]
وَضَرَبَ اللّٰهُ مَثَلاً لِلَّذ۪ينَ اٰمَنُوا امْرَاَتَ فِرْعَوْنَۢ اِذْ قَالَتْ رَبِّ ابْنِ ل۪ي عِنْدَكَ بَيْتاً فِي الْجَنَّةِ وَنَجِّن۪ي مِنْ فِرْعَوْنَ وَعَمَلِه۪ وَنَجِّن۪ي مِنَ الْقَوْمِ الظَّالِم۪ينَۙ
Allah, inanlara Firavun’un karısını misal gösterir: O: «Rabbim! Katından bana cennette bir ev yap; beni Firavun’dan ve onun işlediklerinden kurtar; beni zalim milletten kurtar» demişti.[11]
قُلْ اَرَاَيْتُمْ اِنْ اَهْلَكَنِيَ اللّٰهُ وَمَنْ مَعِيَ اَوْ رَحِمَنَاۙ فَمَنْ يُج۪يرُ الْكَافِر۪ينَ مِنْ عَذَابٍ اَل۪يمٍ
De ki: «Allah, beni ve benimle beraber bulunanları isterse yok eder veya isterse merhamet eder; söyleyin, bu takdirde inkarcıları, can yakıcı azabdan kim alıkoyabilir?»[28]
وَاُمْل۪ي لَهُمْۜ اِنَّ كَيْد۪ي مَت۪ينٌ
Onlara mehil veriyorum; doğrusu Benim tuzağım sağlamdır.[45]
فَاَمَّا مَنْ اُو۫تِيَ كِتَابَهُ بِيَم۪ينِه۪ فَيَقُولُ هَٓاؤُ۬مُ اقْرَؤُ۫ا كِتَابِيَهْۚ
Kitabı sağından verilen; «Alın, kitabımı okuyun, doğrusu bir hesaplaşma ile karşılaşacağımı umuyordum» der.[19-20]
اِنّ۪ي ظَنَنْتُ اَنّ۪ي مُلَاقٍ حِسَابِيَهْۚ
Kitabı sağından verilen; «Alın, kitabımı okuyun, doğrusu bir hesaplaşma ile karşılaşacağımı umuyordum» der.[19-20]
وَاَمَّا مَنْ اُو۫تِيَ كِتَابَهُ بِشِمَالِه۪ فَيَقُولُ يَا لَيْتَن۪ي لَمْ اُو۫تَ كِتَابِيَهْۚ
Fakat kitabı kendisine solundan verilen kimse: «Kitabım keşke bana verilmeseydi; keşke hesabımın ne olduğunu bilmeseydim; bu iş keşke son bulmuş olsaydı; malım bana fayda vermedi; gücüm de kalmadı» der.[25-29]
وَلَمْ اَدْرِ مَا حِسَابِيَهْۚ
Fakat kitabı kendisine solundan verilen kimse: «Kitabım keşke bana verilmeseydi; keşke hesabımın ne olduğunu bilmeseydim; bu iş keşke son bulmuş olsaydı; malım bana fayda vermedi; gücüm de kalmadı» der.[25-29]
مَٓا اَغْنٰى عَنّ۪ي مَالِيَهْۚ
Fakat kitabı kendisine solundan verilen kimse: «Kitabım keşke bana verilmeseydi; keşke hesabımın ne olduğunu bilmeseydim; bu iş keşke son bulmuş olsaydı; malım bana fayda vermedi; gücüm de kalmadı» der.[25-29]
هَلَكَ عَنّ۪ي سُلْطَانِيَهْۚ
Fakat kitabı kendisine solundan verilen kimse: «Kitabım keşke bana verilmeseydi; keşke hesabımın ne olduğunu bilmeseydim; bu iş keşke son bulmuş olsaydı; malım bana fayda vermedi; gücüm de kalmadı» der.[25-29]
قَالَ يَا قَوْمِ اِنّ۪ي لَـكُمْ نَذ۪يرٌ مُب۪ينٌۙ
O da şöyle söyledi: «Ey Milletim! Şüphesiz ben, size gönderilmiş apaçık bir uyarıcıyım.»[2]
قَالَ رَبِّ اِنّ۪ي دَعَوْتُ قَوْم۪ي لَيْلاً وَنَهَاراًۙ
Nuh dedi ki: «Rabbim! Doğrusu ben, milletimi gece gündüz çağırdım.»[5]
فَلَمْ يَزِدْهُمْ دُعَٓاء۪ٓي اِلَّا فِرَاراً
«Fakat benim çağırmam, sadece benden uzaklıklarını artırdı.»[6]
وَاِنّ۪ي كُلَّمَا دَعَوْتُهُمْ لِتَغْفِرَ لَهُمْ جَعَلُٓوا اَصَابِعَهُمْ ف۪ٓي اٰذَانِهِمْ وَاسْتَغْشَوْا ثِيَابَهُمْ وَاَصَرُّوا وَاسْتَكْبَرُوا اسْتِكْبَاراًۚ
«Doğrusu ben Senin onları bağışlaman için kendilerini her çağırışımda, parmaklarını kulaklarına tıkadılar, elbiselerine büründüler, direndiler, büyüklendikçe büyüklendiler.»[7]
ثُمَّ اِنّ۪ي دَعَوْتُهُمْ جِهَاراًۙ
«Sonra, doğrusu ben onları açıkça çağırdım.»[8]
Yükleniyor...