ت

Kök listesi
360ayette
465kez geçiyor
64/114surede
2farklı kelime
Mekkî / Medenî
Mekkî %77 · Medenî %23
İlk inen ayet (nüzul sırasıyla) Alak 9 1. inen sure En çok geçtiği sure A’râf 28 kez

Kelime ailesi

Bu kökten türeyen farklı kelimeler. Tıklayınca geçtiği ayetler listelenir.

KelimeTürVezinAnlamAdet
كُنْتَ Zamir فَعَلْتَ Oldun 456
تَاللّٰهِ Harfi Cer تَاللَّهِ Allah’a yemin olsun 9

Anlam yelpazesi

Kökün kelimelerinin Türkçe karşılıkları.

Oldun 37 Oldum 15 Gördün mü? 10 Ey babacığım 8 Allah’a yemin olsun 8 Onlara sordun 7 Dayandım 7 Ve emrolundum 6 Gördün 5 Emrolundum 5 Nimet verdin 4 Size getirdim 4 Değilsin 4 Söyledin 4
Diğer 261 anlam
Bize geldin mi? 4 Yaptın 4 Geldin 4 Onları gördün 4 Nimet verdim 3 Getirdin 3 Tevbe ettim 3 İsyan ettim 3 Size ulaştırdım 3 Gönderildim 3 İstedin 3 İnandım 3 Bildin 3 Algıladım 3 Yarattım 3 Onları uyarman 2 Sizi üstün kıldım 2 Kendiliğinden uydun 2 Teslim ettim 2 Çıktın 2 Kaldın 2 Kaldım 2 Adadım 2 İndirdin 2 Yarattın 2 İkisi oldu 2 Onlara getirdin 2 Söyledim 2 Ve oldum 2 Devam ettim 2 Güç yetirdin 2 Size söylüyorum, gördün mü? 2 Bana yasaklandı 2 Saptım 2 Beni yarattın 2 Ve onu yarattın 2 Beni azdırdın 2 Ve öğüt verdim 2 Attın 2 Size sordum 2 Verdin 2 Onu uydurdum 2 Emrolundun 2 Onu arzuladım 2 Bıraktım 2 Onları aldım 2 Onu seviyelendirdim 2 Ve üfledim 2 Okudun 2 Neredeyse sen 2 Unuttum 2 Onu yaptım 2 Öldüm 2 Gönderdin 2 Süreyi uzattım 2 Zulmettim 2 Öyleyse oldum 2 Sığındım 2 Sizi uyardım 2 Önceden yaptım 2 Onları çağırdım 2 Bize öğrettin 1 İndirdim 1 Onu yükledin 1 Bize yol gösterdin 1 İkisi karşılaştı 1 Onu koydum 1 Ona ad verdim 1 Ve size getirdim 1 Devam ettin 1 Size verdim 1 Erken gittin 1 Yumuşak davrandın 1 Karar verdin 1 Onu rezil ettin 1 Bize vaat ettin 1 Gerçekleştirdin 1 Yazdın 1 Bizi erteledin 1 Hemen doğru uyguladın 1 Tamamladım 1 Ve tamamladım 1 Ve razı oldum 1 Uzattın 1 Aciz mi kaldım? 1 Hükmettin 1 Ulaştırdın 1 Seni destekledim 1 Sana öğrettim 1 Engelledim 1 Vahyedildi 1 Bize doğru söyledin 1 Onu söyledim 1 Onu bildin 1 Bana emrettin 1 Beni vefat ettirdin 1 Değilim 1 Yönelttim 1 Ders yaptın 1 Süre verdin 1 Sana emrettim 1 Bize geldin 1 Giderdin 1 Seni seçip ayırdım 1 Sana verdim 1 Onları helak ettin 1 Değil miyim? 1 Çok istedim 1 Bize verdin 1 Onu seçtin 1 Sözleştin 1 Harcadın 1 Birleştirdin 1 İzin verdin 1 Onu aktardım 1 Bizi kurtardın 1 İsyan ettin 1 Ve oldun 1 Onları kovdum 1 Bizimle mücadele ettin 1 Hemen çoğalttın 1 İrade ettim 1 Bize getirdin 1 Ona isyan ettim 1 Güç yetirdim 1 Gördüm 1 Onları gördüm 1 İkinize haber verdim 1 Ve kendiliğimden uydum 1 Size emanet ettim 1 Bana verdin 1 Ve bana öğrettin 1 Hırslandın 1 Hemen süreyi uzattım 1 uyarsan 1 Ve size vaat ettim 1 Hemen sizden caydım 1 Sizi çağırdım 1 Örttüm 1 Yerleştirdim 1 isen 1 Onu yarattın 1 Andın 1 Sana söylüyorum, gördün mü? 1 İkram ettin 1 Beni erteledin 1 İddia ettin 1 Hesap ettin 1 Araştırarak bilgi sahibi oldun 1 Öyleyse döndürdün 1 Ve öyleyse dolduruldun 1 Unuttun 1 Geri döndürüldüm 1 Örttün mü? 1 Girdin 1 Onları şahit tuttum 1 Sana öğretildi 1 Kendiliğinden bana uydun 1 Onu yardın mı? 1 Öldürdün mü? 1 Sana sordum 1 Ulaştın 1 Öyleyse elbette edindin 1 Hemen irade ettim 1 Korktum 1 Ulaştım 1 Seni yarattım 1 Doğuruldum 1 Seni seçtim 1 (Sana) verildi 1 Koydum 1 Ve öldürdün 1 Hemen kaldın 1 Ve seni yetiştirdim 1 Bizi zorladın 1 Ve acele ettim 1 Hemen isyan ettin mi? 1 Kesinlikle ben 1 Söylersin 1 Gözetledim 1 Hemen avuçladım 1 Hemen onu fırlattım 1 Beni toplantı yerine getirdin 1 Hemen onu unuttun 1 Öyleyse ikisi bozuldu 1 Öldün 1 Bize getirdin mi? 1 Ve Allah’a yemin olsun 1 Size duyurdum 1 Onu aldım 1 Seviyelendin 1 Onlara karşılık verdim 1 Onlara emrettin 1 Onları metalandırdın 1 Edindim 1 Ve kaldın 1 Öyleyse firar ettim 1 Sizden korktum 1 Kul edindin 1 Edindin 1 Sana getirdim 1 Hastalandım 1 Öğüt vermen 1 Kuşattım 1 Ve sana getirdim 1 Buldum 1 Onu buldum 1 Doğru söyledin mi? 1 Ve teslim ettim 1 Korktun 1 Öldürdün 1 İkisi söyledi 1 Su verdin 1 Kurtuldun 1 İşçi tuttun 1 Tamamladın 1 Gerçekleştirdim 1 Öldürdüm 1 Bildim 1 Sevdin 1 Ona verildim 1 Ve nimet verdin 1 Araştırdın 1 Ayırdın 1 Onlara verdin 1 Yolu buldum 1 Aldım 1 Şaşırdın 1 Doğruladın 1 Sevdim 1 Kibirlendin mi? 1 Bana o verildi 1 Geri kaldım 1 Hemen yalanladın 1 Ve kibirlendin 1 Ortak ettin 1 Hemen onları aldım 1 Kapsadın 1 Onlara vaat ettin 1 Ona rahmet ettin 1 Bizi öldürdün 1 Ve bize hayat verdin 1 Döndürüldüm 1 Matalandırdım 1 Öyleyse hemen onları tanıdın 1 Onu taşkınlaştırdım 1 Doldun 1 Öyleyse onu gördün 1 Ve onları gördün 1 Bağışlanma istemek 1 Değilse? 1 Zannettim 1 Çağırdım 1 Açığa çıkardım 1 Ve gizledim 1 Ve kıldım 1 Ve döşedim 1 Onları hesap ettin 1 Helak ettim 1 Boş kaldın 1 ve gördüğün (zaman) 1

Kavram ağı

Aynı ayette en çok birlikte geçtiği kökler (ayet sayısı). Tıklayınca ortak ayetler listelenir.

ق و ل 199 ↗ أ ل ه 128 ↗ ك و ن 121 ↗ ر ب ب 89 ↗ ع ل م 51 ↗ أ ت ي 47 ↗ ق و م 46 ↗ ر أ ي 44 ↗ أ م ن 42 ↗ ش ي أ 41 ↗ ج ي أ 40 ↗ ر س ل 36 ↗

Sure dağılımı

Mushaf sırası Nüzul sırası

Her kutu bir sure; renk koyulaştıkça o surede daha çok geçiyor. Mekkî Medenî

Vahiy sürecinde kullanım

Geçiş sayısı Sure uzunluğuna oranla

Sureler iniş sırasıyla soldan sağa: ilk inen Alak'tan son inen sureye. Kavramın hangi dönemde öne çıktığını gösterir.

1. inen: Alak — 3 kez 2. inen: Kalem — 0 kez 3. inen: Müzzemmil — 0 kez 4. inen: Müddessir — 3 kez 5. inen: Fâtiha — 1 kez 6. inen: Tebbet — 0 kez 7. inen: Tekvîr — 0 kez 8. inen: A’lâ — 0 kez 9. inen: Leyl — 1 kez 10. inen: Fecr — 1 kez 11. inen: Duhâ — 0 kez 12. inen: İnşirâh — 1 kez 13. inen: Asr — 0 kez 14. inen: Âdiyât — 0 kez 15. inen: Kevser — 0 kez 16. inen: Tekâsür — 0 kez 17. inen: Mâ’ûn — 1 kez 18. inen: Kâfirûn — 0 kez 19. inen: Fil — 0 kez 20. inen: Felâk — 0 kez 21. inen: Nâs — 0 kez 22. inen: İhlâs — 0 kez 23. inen: Necm — 1 kez 24. inen: Abese — 0 kez 25. inen: Kadr — 0 kez 26. inen: Şems — 0 kez 27. inen: Bürûc — 0 kez 28. inen: Tîn — 0 kez 29. inen: Kureyş — 0 kez 30. inen: Kâri’a — 0 kez 31. inen: Kıyâme — 0 kez 32. inen: Hümeze — 0 kez 33. inen: Mürselât — 0 kez 34. inen: Kâf — 5 kez 35. inen: Beled — 1 kez 36. inen: Târık — 0 kez 37. inen: Kamer — 0 kez 38. inen: Sâd — 8 kez 39. inen: A’râf — 28 kez 40. inen: Cin — 0 kez 41. inen: Yâsîn — 2 kez 42. inen: Furkân — 3 kez 43. inen: Fâtır — 1 kez 44. inen: Meryem — 17 kez 45. inen: Tâ-Hâ — 24 kez 46. inen: Vâkı’a — 0 kez 47. inen: Şu’arâ — 16 kez 48. inen: Neml — 13 kez 49. inen: Kasas — 23 kez 50. inen: İsrâ — 11 kez 51. inen: Yûnus — 15 kez 52. inen: Hûd — 21 kez 53. inen: Yûsuf — 21 kez 54. inen: Hicr — 5 kez 55. inen: En’âm — 14 kez 56. inen: Sâffât — 6 kez 57. inen: Lokman — 1 kez 58. inen: Sebe’ — 3 kez 59. inen: Zümer — 12 kez 60. inen: Mü’min — 9 kez 61. inen: Fussilet — 2 kez 62. inen: Şûrâ — 5 kez 63. inen: Zuhruf — 5 kez 64. inen: Duhân — 1 kez 65. inen: Câsiye — 1 kez 66. inen: Ahkâf — 7 kez 67. inen: Zâriyât — 1 kez 68. inen: Gâşiye — 1 kez 69. inen: Kehf — 26 kez 70. inen: Nahl — 3 kez 71. inen: Nûh — 6 kez 72. inen: İbrahim — 5 kez 73. inen: Enbiyâ — 9 kez 74. inen: Mü’minûn — 3 kez 75. inen: Secde — 0 kez 76. inen: Tûr — 0 kez 77. inen: Mülk — 0 kez 78. inen: Hâkka — 1 kez 79. inen: Me’âric — 0 kez 80. inen: Nebe’ — 1 kez 81. inen: Nâzi’ât — 0 kez 82. inen: İnfitâr — 0 kez 83. inen: İnşikâk — 0 kez 84. inen: Rûm — 1 kez 85. inen: Ankebût — 4 kez 86. inen: Mutaffifîn — 0 kez 87. inen: Bakara — 20 kez 88. inen: Enfâl — 5 kez 89. inen: Âl-i İmrân — 20 kez 90. inen: Ahzâb — 6 kez 91. inen: Mümtehine — 0 kez 92. inen: Nisâ — 10 kez 93. inen: Zilzâl — 0 kez 94. inen: Hadîd — 0 kez 95. inen: Muhammed — 2 kez 96. inen: Ra’d — 6 kez 97. inen: Rahmân — 0 kez 98. inen: İnsan — 4 kez 99. inen: Talâk — 0 kez 100. inen: Beyyine — 0 kez 101. inen: Haşr — 1 kez 102. inen: Nûr — 2 kez 103. inen: Hac — 4 kez 104. inen: Münâfikûn — 4 kez 105. inen: Mücâdele — 0 kez 106. inen: Hucurât — 0 kez 107. inen: Tahrîm — 0 kez 108. inen: Teğâbun — 0 kez 109. inen: Saff — 0 kez 110. inen: Cum’a — 0 kez 111. inen: Fetih — 0 kez 112. inen: Mâide — 23 kez 113. inen: Tevbe — 4 kez 114. inen: Nasr — 1 kez
← ilk inenson inen →

Ayetler

+ ق و م ile birlikte ✕ Süzgeci kaldır

46 ayet

11 — Hûd (هود) • Ayet 30
وَيَا قَوْمِ مَنْ يَنْصُرُن۪ي مِنَ اللّٰهِ اِنْ طَرَدْتُهُمْۜ اَفَلَا تَذَكَّرُونَ
«Ey milletim! Onları kovarsam, Allah’a karşı beni kim savunur? Düşünmez misiniz?»[30]
11 — Hûd (هود) • Ayet 49
تِلْكَ مِنْ اَنْـبَٓاءِ الْغَيْبِ نُوح۪يهَٓا اِلَيْكَۚ مَا كُنْتَ تَعْلَمُهَٓا اَنْتَ وَلَا قَوْمُكَ مِنْ قَبْلِ هٰذَاۜۛ فَاصْبِرْۜۛ اِنَّ الْعَاقِبَةَ لِلْمُتَّق۪ينَ۟
Bunlar sana vahyettiğimiz bilinmeyen olaylardır. Sen de, milletin de daha önce bunları bilmezdiniz. Sabret, sonuç, Allah’tan sakınanlarındır.[49]
11 — Hûd (هود) • Ayet 56
اِنّ۪ي تَوَكَّلْتُ عَلَى اللّٰهِ رَبّ۪ي وَرَبِّكُمْۜ مَا مِنْ دَٓابَّةٍ اِلَّا هُوَ اٰخِذٌ بِنَاصِيَتِهَاۜ اِنَّ رَبّ۪ي عَلٰى صِرَاطٍ مُسْتَق۪يمٍ
Bir kısım tanrılarımız seni çarpmıştır, demekten başka birşey demeyiz» dediler. Hud: «Doğrusu ben Allah’ı şahit tutuyorum; siz de şahit olun ki ben O’nu bırakıp koştuğunuz ortaklardan uzağım. Hepiniz bana tuzak kurun sonra da ertelemeyin. Ben, ancak benim de sizin de Rabbiniz olan Allah’a güvenirim. Hiçbir canlı yoktur ki Allah ona el koymamış bulunsun. Rabbim elbette doğru yoldadır. Eğer yüz çevirirseniz, şüphesiz ben size benimle gönderileni bildirdim. Rabbim sizden başka bir milleti yerinize getirebilir, O’na bir şey de yapamazsınız. Doğrusu Rabbim herşeyi koruyandır» dedi.[54-57]
11 — Hûd (هود) • Ayet 57
فَاِنْ تَوَلَّوْا فَقَدْ اَبْلَغْتُكُمْ مَٓا اُرْسِلْتُ بِه۪ٓ اِلَيْكُمْۜ وَيَسْتَخْلِفُ رَبّ۪ي قَوْماً غَيْرَكُمْۚ وَلَا تَضُرُّونَهُ شَيْـٔاًۜ اِنَّ رَبّ۪ي عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ حَف۪يظٌ
Bir kısım tanrılarımız seni çarpmıştır, demekten başka birşey demeyiz» dediler. Hud: «Doğrusu ben Allah’ı şahit tutuyorum; siz de şahit olun ki ben O’nu bırakıp koştuğunuz ortaklardan uzağım. Hepiniz bana tuzak kurun sonra da ertelemeyin. Ben, ancak benim de sizin de Rabbiniz olan Allah’a güvenirim. Hiçbir canlı yoktur ki Allah ona el koymamış bulunsun. Rabbim elbette doğru yoldadır. Eğer yüz çevirirseniz, şüphesiz ben size benimle gönderileni bildirdim. Rabbim sizden başka bir milleti yerinize getirebilir, O’na bir şey de yapamazsınız. Doğrusu Rabbim herşeyi koruyandır» dedi.[54-57]
11 — Hûd (هود) • Ayet 63
قَالَ يَا قَوْمِ اَرَاَيْتُمْ اِنْ كُنْتُ عَلٰى بَيِّنَةٍ مِنْ رَبّ۪ي وَاٰتٰين۪ي مِنْهُ رَحْمَةً فَمَنْ يَنْصُرُن۪ي مِنَ اللّٰهِ اِنْ عَصَيْتُهُ فَمَا تَز۪يدُونَن۪ي غَيْرَ تَخْس۪يرٍ
«Ey milletim! Eğer Rabbimden bir belgem olur ve bana rahmet eder de ben O’na baş kaldırırsam, söyleyin, Allah’a karşı beni kim savunur? Bana zararımı artırmaktan başka birşey yapamazsınız» dedi.[63]
11 — Hûd (هود) • Ayet 88
قَالَ يَا قَوْمِ اَرَاَيْتُمْ اِنْ كُنْتُ عَلٰى بَيِّنَةٍ مِنْ رَبّ۪ي وَرَزَقَن۪ي مِنْهُ رِزْقاً حَسَناًۜ وَمَٓا اُر۪يدُ اَنْ اُخَالِفَكُمْ اِلٰى مَٓا اَنْهٰيكُمْ عَنْهُۜ اِنْ اُر۪يدُ اِلَّا الْاِصْلَاحَ مَا اسْتَطَعْتُۜ وَمَا تَوْف۪يق۪ٓي اِلَّا بِاللّٰهِۜ عَلَيْهِ تَوَكَّلْتُ وَاِلَيْهِ اُن۪يبُ
«Ey Milletim! Rabbimden benim bir belgem olduğu ve bana güzel bir rızık da verdiği halde, O’na karşı gelebilir miyim? Söylesenize! Size yasak ettiğim şeylerde, aykırı hareket etmek istemem; gücümün yettiği kadar ıslah etmekten başka bir dileğim yoktur. Başarım ancak Allah’tandır, O’na güvendim; O’na yöneliyorum» dedi.[88]
11 — Hûd (هود) • Ayet 112
فَاسْتَقِمْ كَمَٓا اُمِرْتَ وَمَنْ تَابَ مَعَكَ وَلَا تَطْغَوْاۜ اِنَّهُ بِمَا تَعْمَلُونَ بَص۪يرٌ
Sen, beraberindeki tevbe edenlerle birlikte emrolunduğun gibi dosdoğru ol. Aşırı gitmeyin, doğrusu Allah yaptıklarınızı görür.[112]
12 — Yûsuf (يوسف) • Ayet 37
قَالَ لَا يَأْت۪يكُمَا طَعَامٌ تُرْزَقَانِه۪ٓ اِلَّا نَبَّأْتُكُمَا بِتَأْو۪يلِه۪ قَبْلَ اَنْ يَأْتِيَكُمَاۜ ذٰلِكُمَا مِمَّا عَلَّمَن۪ي رَبّ۪يۜ اِنّ۪ي تَرَكْتُ مِلَّةَ قَوْمٍ لَا يُؤْمِنُونَ بِاللّٰهِ وَهُمْ بِالْاٰخِرَةِ هُمْ كَافِرُونَۙ
Yusuf: «Rabbimin bana öğrettiği bilgi ile, daha yiyeceğiniz yemek gelmeden size onu yorumlarım. Doğrusu ben, Allah’a inanmayan ve ahireti inkar eden, bir milletin dinini bırakmışımdır.[37]
14 — İbrahim (إبراهيم) • Ayet 37
رَبَّـنَٓا اِنّ۪ٓي اَسْكَنْتُ مِنْ ذُرِّيَّت۪ي بِوَادٍ غَيْرِ ذ۪ي زَرْعٍ عِنْدَ بَيْتِكَ الْمُحَرَّمِۙ رَبَّـنَا لِيُق۪يمُوا الصَّلٰوةَ فَاجْعَلْ اَفْـِٔدَةً مِنَ النَّاسِ تَهْو۪ٓي اِلَيْهِمْ وَارْزُقْهُمْ مِنَ الثَّمَرَاتِ لَعَلَّهُمْ يَشْكُرُونَ
«Rabbimiz! Ben çocuklarımdan kimini, namaz kılabilmeleri için Senin kutsal evinin yanında, ziraata elverişsiz bir vadiye yerleştirdim. Rabbimiz! İnsanların gönüllerini onlara meylettir, şükretmeleri için onları ürünlerle rızıklandır.»[37]
17 — İsrâ (الإسراء) • Ayet 62
قَالَ اَرَاَيْتَكَ هٰذَا الَّذ۪ي كَرَّمْتَ عَلَيَّۘ لَئِنْ اَخَّرْتَنِ اِلٰى يَوْمِ الْقِيٰمَةِ لَاَحْتَنِكَنَّ ذُرِّيَّتَهُٓ اِلَّا قَل۪يلاً
«Benden üstün kıldığını görüyor musun? Kıyamet gününe kadar beni ertelersen, and olsun ki, azı bir yana, onun soyunu kendi buyruğum altına alacağım» demişti.[62]
18 — Kehf (الكهف) • Ayet 36
وَمَٓا اَظُنُّ السَّاعَةَ قَٓائِمَةًۙ وَلَئِنْ رُدِدْتُ اِلٰى رَبّ۪ي لَاَجِدَنَّ خَيْراً مِنْهَا مُنْقَلَباً
Kendisine böylece yazık ederek bahçesine girerken: «Bu bahçenin batacağını hiç zannetmem. Kıyametin kopacağını da sanmıyorum. Eğer Rabbime döndürülürsem, and olsun ki orada bundan daha iyisini bulurum» dedi.[35-36]
18 — Kehf (الكهف) • Ayet 77
فَانْطَلَقَا۠ حَتّٰٓى اِذَٓا اَتَيَٓا اَهْلَ قَرْيَةٍۨ اسْتَطْعَمَٓا اَهْلَهَا فَاَبَوْا اَنْ يُضَيِّفُوهُمَا فَوَجَدَا ف۪يهَا جِدَاراً يُر۪يدُ اَنْ يَنْقَضَّ فَاَقَامَهُۜ قَالَ لَوْ شِئْتَ لَتَّخَذْتَ عَلَيْهِ اَجْراً
Yine yola koyuldular; sonunda vardıkları bir kasaba halkından yiyecek istediler. Kasaba halkı, bu ikisini misafir etmek istemedi. İkisi, şehrin içinde yıkılmağa yüz tutan bir duvar gördüler, Musa’nın arkadaşı onu doğrultuverdi; Musa: «Dileseydin buna karşı bir ücret alabilirdin» dedi.[77]
19 — Meryem (مريم) • Ayet 27
فَاَتَتْ بِه۪ قَوْمَهَا تَحْمِلُهُۜ قَالُوا يَا مَرْيَمُ لَقَدْ جِئْتِ شَيْـٔاً فَرِياًّ
Çocuğu alıp kavmine getirdi, onlar: «Meryem! Utanılacak bir şey yaptın. Ey Harun’un kızkardeşi! Baban kötü bir kimse değildi, annen de iffetsiz değildi» dediler.[27-28]
23 — Mü’minûn (المؤمنون) • Ayet 28
فَاِذَا اسْتَوَيْتَ اَنْتَ وَمَنْ مَعَكَ عَلَى الْفُلْكِ فَقُلِ الْحَمْدُ لِلّٰهِ الَّذ۪ي نَجّٰينَا مِنَ الْقَوْمِ الظَّالِم۪ينَ
Ey Nuh! Sen ve beraberindekiler gemiye yerleşince: «Bizi zalim milletten kurtaran Allah’a hamdolsun» de.[28]
25 — Furkân (الفرقان) • Ayet 18
قَالُوا سُبْحَانَكَ مَا كَانَ يَنْبَغ۪ي لَـنَٓا اَنْ نَتَّخِذَ مِنْ دُونِكَ مِنْ اَوْلِيَٓاءَ وَلٰكِنْ مَتَّعْتَهُمْ وَاٰبَٓاءَهُمْ حَتّٰى نَسُوا الذِّكْرَۚ وَكَانُوا قَوْماً بُوراً
Onlar: «Haşa; Seni bırakıp başka dostlar edinmek bize yaraşmaz; fakat Sen onlara ve babalarına nimetler verdin de sonunda Seni anmayı unuttular ve helaki hak eden bir millet oldular» derler.[18]
27 — Neml (النمل) • Ayet 24
وَجَدْتُهَا وَقَوْمَهَا يَسْجُدُونَ لِلشَّمْسِ مِنْ دُونِ اللّٰهِ وَزَيَّنَ لَهُمُ الشَّيْطَانُ اَعْمَالَهُمْ فَصَدَّهُمْ عَنِ السَّب۪يلِ فَهُمْ لَا يَهْتَدُونَۙ
Çok geçmeden Hüdhüd gelip Süleyman’a: «Senin bilmediğin bir şeyi öğrendim. Sana Sebe’den doğru bir haber getirdim. Ora halkına hükmeden, herşeyden kendisine bolca verilen ve büyük bir tahta sahip olan bir kadın buldum; onun ve milletinin Allah’ı bırakıp güneşe secde ettiklerini gördüm. Göklerde ve yerde gizli olanları ortaya koyan, gizlediğiniz ve açıkladığınız şeyleri bilen Allah’a secde etmemeleri için şeytan, kendilerine, yaptıklarını güzel göstermiş, onları doğru yoldan alıkoymuştur. Bunun için, doğru yolu bulamazlar. O çok büyük arşın sahibi olan Allah’tan başka tanrı yoktur» dedi.[22-26]
28 — Kasas (القصص) • Ayet 25
فَجَٓاءَتْهُ اِحْدٰيهُمَا تَمْش۪ي عَلَى اسْتِحْيَٓاءٍۘ قَالَتْ اِنَّ اَب۪ي يَدْعُوكَ لِيَجْزِيَكَ اَجْرَ مَا سَقَيْتَ لَنَاۜ فَلَمَّا جَٓاءَهُ وَقَصَّ عَلَيْهِ الْقَصَصَۙ قَالَ لَا تَخَفْ۠ نَجَوْتَ مِنَ الْقَوْمِ الظَّالِم۪ينَ
O sırada, kadınlardan biri utana utana yürüyüp ona geldi: «Babam sana sulama ücretini ödemek için seni çağırıyor» dedi. Musa ona gelince, başından geçeni anlattı. O: «Korkma, artık zalim milletten kurtuldun» dedi.[25]
28 — Kasas (القصص) • Ayet 46
وَمَا كُنْتَ بِجَانِبِ الطُّورِ اِذْ نَادَيْنَا وَلٰكِنْ رَحْمَةً مِنْ رَبِّكَ لِتُنْذِرَ قَوْماً مَٓا اَتٰيهُمْ مِنْ نَذ۪يرٍ مِنْ قَبْلِكَ لَعَلَّهُمْ يَتَذَكَّرُونَ
Sen, Musa’ya hitap ettiğimiz zaman Tur’un yanında da değildin. Senden önce kendilerine uyarıcı gelmeyen bir toplumu uyarman için, Rabbinden bir rahmet olarak gönderildin; belki düşünürler.[46]
29 — Ankebût (العنكبوت) • Ayet 29
اَئِنَّكُمْ لَتَأْتُونَ الرِّجَالَ وَتَقْطَعُونَ السَّب۪يلَ وَتَأْتُونَ ف۪ي نَاد۪يكُمُ الْمُنْكَرَۜ فَمَا كَانَ جَوَابَ قَوْمِه۪ٓ اِلَّٓا اَنْ قَالُوا ائْتِنَا بِعَذَابِ اللّٰهِ اِنْ كُنْتَ مِنَ الصَّادِق۪ينَ
«Erkeklere yaklaşıyor, yol kesiyor ve toplantılarınızda fena şeyler yapmıyor musunuz?» Milletinin cevabı: «Doğru sözlü isen bize Allah’ın azabını getir» demek oldu.[29]
40 — Mü’min (غافر) • Ayet 5
كَذَّبَتْ قَبْلَهُمْ قَوْمُ نُوحٍ وَالْاَحْزَابُ مِنْ بَعْدِهِمْۖ وَهَمَّتْ كُلُّ اُمَّةٍ بِرَسُولِهِمْ لِيَأْخُذُوهُ وَجَادَلُوا بِالْبَاطِلِ لِيُدْحِضُوا بِهِ الْحَقَّ فَاَخَذْتُهُمْ۠ فَكَيْفَ كَانَ عِقَابِ
Onlardan önce, Nuh milleti, ardından, peygamberlere karşı gelen topluluklar da peygamberlerini yalanlamış; her ümmet, peygamberini cezalandırmaya azmetmişti. Hakkı batılla gidermek için mücadele etmişlerdi. Bunun üzerine Ben onları yakaladım. Cezalandırmam nasılmış?[5]
Yükleniyor...