ت

Kök listesi
360ayette
465kez geçiyor
64/114surede
2farklı kelime
Mekkî / Medenî
Mekkî %77 · Medenî %23
İlk inen ayet (nüzul sırasıyla) Alak 9 1. inen sure En çok geçtiği sure A’râf 28 kez

Kelime ailesi

Bu kökten türeyen farklı kelimeler. Tıklayınca geçtiği ayetler listelenir.

KelimeTürVezinAnlamAdet
كُنْتَ Zamir فَعَلْتَ Oldun 456
تَاللّٰهِ Harfi Cer تَاللَّهِ Allah’a yemin olsun 9

Anlam yelpazesi

Kökün kelimelerinin Türkçe karşılıkları.

Oldun 37 Oldum 15 Gördün mü? 10 Ey babacığım 8 Allah’a yemin olsun 8 Onlara sordun 7 Dayandım 7 Ve emrolundum 6 Gördün 5 Emrolundum 5 Nimet verdin 4 Size getirdim 4 Değilsin 4 Söyledin 4
Diğer 261 anlam
Bize geldin mi? 4 Yaptın 4 Geldin 4 Onları gördün 4 Nimet verdim 3 Getirdin 3 Tevbe ettim 3 İsyan ettim 3 Size ulaştırdım 3 Gönderildim 3 İstedin 3 İnandım 3 Bildin 3 Algıladım 3 Yarattım 3 Onları uyarman 2 Sizi üstün kıldım 2 Kendiliğinden uydun 2 Teslim ettim 2 Çıktın 2 Kaldın 2 Kaldım 2 Adadım 2 İndirdin 2 Yarattın 2 İkisi oldu 2 Onlara getirdin 2 Söyledim 2 Ve oldum 2 Devam ettim 2 Güç yetirdin 2 Size söylüyorum, gördün mü? 2 Bana yasaklandı 2 Saptım 2 Beni yarattın 2 Ve onu yarattın 2 Beni azdırdın 2 Ve öğüt verdim 2 Attın 2 Size sordum 2 Verdin 2 Onu uydurdum 2 Emrolundun 2 Onu arzuladım 2 Bıraktım 2 Onları aldım 2 Onu seviyelendirdim 2 Ve üfledim 2 Okudun 2 Neredeyse sen 2 Unuttum 2 Onu yaptım 2 Öldüm 2 Gönderdin 2 Süreyi uzattım 2 Zulmettim 2 Öyleyse oldum 2 Sığındım 2 Sizi uyardım 2 Önceden yaptım 2 Onları çağırdım 2 Bize öğrettin 1 İndirdim 1 Onu yükledin 1 Bize yol gösterdin 1 İkisi karşılaştı 1 Onu koydum 1 Ona ad verdim 1 Ve size getirdim 1 Devam ettin 1 Size verdim 1 Erken gittin 1 Yumuşak davrandın 1 Karar verdin 1 Onu rezil ettin 1 Bize vaat ettin 1 Gerçekleştirdin 1 Yazdın 1 Bizi erteledin 1 Hemen doğru uyguladın 1 Tamamladım 1 Ve tamamladım 1 Ve razı oldum 1 Uzattın 1 Aciz mi kaldım? 1 Hükmettin 1 Ulaştırdın 1 Seni destekledim 1 Sana öğrettim 1 Engelledim 1 Vahyedildi 1 Bize doğru söyledin 1 Onu söyledim 1 Onu bildin 1 Bana emrettin 1 Beni vefat ettirdin 1 Değilim 1 Yönelttim 1 Ders yaptın 1 Süre verdin 1 Sana emrettim 1 Bize geldin 1 Giderdin 1 Seni seçip ayırdım 1 Sana verdim 1 Onları helak ettin 1 Değil miyim? 1 Çok istedim 1 Bize verdin 1 Onu seçtin 1 Sözleştin 1 Harcadın 1 Birleştirdin 1 İzin verdin 1 Onu aktardım 1 Bizi kurtardın 1 İsyan ettin 1 Ve oldun 1 Onları kovdum 1 Bizimle mücadele ettin 1 Hemen çoğalttın 1 İrade ettim 1 Bize getirdin 1 Ona isyan ettim 1 Güç yetirdim 1 Gördüm 1 Onları gördüm 1 İkinize haber verdim 1 Ve kendiliğimden uydum 1 Size emanet ettim 1 Bana verdin 1 Ve bana öğrettin 1 Hırslandın 1 Hemen süreyi uzattım 1 uyarsan 1 Ve size vaat ettim 1 Hemen sizden caydım 1 Sizi çağırdım 1 Örttüm 1 Yerleştirdim 1 isen 1 Onu yarattın 1 Andın 1 Sana söylüyorum, gördün mü? 1 İkram ettin 1 Beni erteledin 1 İddia ettin 1 Hesap ettin 1 Araştırarak bilgi sahibi oldun 1 Öyleyse döndürdün 1 Ve öyleyse dolduruldun 1 Unuttun 1 Geri döndürüldüm 1 Örttün mü? 1 Girdin 1 Onları şahit tuttum 1 Sana öğretildi 1 Kendiliğinden bana uydun 1 Onu yardın mı? 1 Öldürdün mü? 1 Sana sordum 1 Ulaştın 1 Öyleyse elbette edindin 1 Hemen irade ettim 1 Korktum 1 Ulaştım 1 Seni yarattım 1 Doğuruldum 1 Seni seçtim 1 (Sana) verildi 1 Koydum 1 Ve öldürdün 1 Hemen kaldın 1 Ve seni yetiştirdim 1 Bizi zorladın 1 Ve acele ettim 1 Hemen isyan ettin mi? 1 Kesinlikle ben 1 Söylersin 1 Gözetledim 1 Hemen avuçladım 1 Hemen onu fırlattım 1 Beni toplantı yerine getirdin 1 Hemen onu unuttun 1 Öyleyse ikisi bozuldu 1 Öldün 1 Bize getirdin mi? 1 Ve Allah’a yemin olsun 1 Size duyurdum 1 Onu aldım 1 Seviyelendin 1 Onlara karşılık verdim 1 Onlara emrettin 1 Onları metalandırdın 1 Edindim 1 Ve kaldın 1 Öyleyse firar ettim 1 Sizden korktum 1 Kul edindin 1 Edindin 1 Sana getirdim 1 Hastalandım 1 Öğüt vermen 1 Kuşattım 1 Ve sana getirdim 1 Buldum 1 Onu buldum 1 Doğru söyledin mi? 1 Ve teslim ettim 1 Korktun 1 Öldürdün 1 İkisi söyledi 1 Su verdin 1 Kurtuldun 1 İşçi tuttun 1 Tamamladın 1 Gerçekleştirdim 1 Öldürdüm 1 Bildim 1 Sevdin 1 Ona verildim 1 Ve nimet verdin 1 Araştırdın 1 Ayırdın 1 Onlara verdin 1 Yolu buldum 1 Aldım 1 Şaşırdın 1 Doğruladın 1 Sevdim 1 Kibirlendin mi? 1 Bana o verildi 1 Geri kaldım 1 Hemen yalanladın 1 Ve kibirlendin 1 Ortak ettin 1 Hemen onları aldım 1 Kapsadın 1 Onlara vaat ettin 1 Ona rahmet ettin 1 Bizi öldürdün 1 Ve bize hayat verdin 1 Döndürüldüm 1 Matalandırdım 1 Öyleyse hemen onları tanıdın 1 Onu taşkınlaştırdım 1 Doldun 1 Öyleyse onu gördün 1 Ve onları gördün 1 Bağışlanma istemek 1 Değilse? 1 Zannettim 1 Çağırdım 1 Açığa çıkardım 1 Ve gizledim 1 Ve kıldım 1 Ve döşedim 1 Onları hesap ettin 1 Helak ettim 1 Boş kaldın 1 ve gördüğün (zaman) 1

Kavram ağı

Aynı ayette en çok birlikte geçtiği kökler (ayet sayısı). Tıklayınca ortak ayetler listelenir.

ق و ل 199 ↗ أ ل ه 128 ↗ ك و ن 121 ↗ ر ب ب 89 ↗ ع ل م 51 ↗ أ ت ي 47 ↗ ق و م 46 ↗ ر أ ي 44 ↗ أ م ن 42 ↗ ش ي أ 41 ↗ ج ي أ 40 ↗ ر س ل 36 ↗

Sure dağılımı

Mushaf sırası Nüzul sırası

Her kutu bir sure; renk koyulaştıkça o surede daha çok geçiyor. Mekkî Medenî

Vahiy sürecinde kullanım

Geçiş sayısı Sure uzunluğuna oranla

Sureler iniş sırasıyla soldan sağa: ilk inen Alak'tan son inen sureye. Kavramın hangi dönemde öne çıktığını gösterir.

1. inen: Alak — 3 kez 2. inen: Kalem — 0 kez 3. inen: Müzzemmil — 0 kez 4. inen: Müddessir — 3 kez 5. inen: Fâtiha — 1 kez 6. inen: Tebbet — 0 kez 7. inen: Tekvîr — 0 kez 8. inen: A’lâ — 0 kez 9. inen: Leyl — 1 kez 10. inen: Fecr — 1 kez 11. inen: Duhâ — 0 kez 12. inen: İnşirâh — 1 kez 13. inen: Asr — 0 kez 14. inen: Âdiyât — 0 kez 15. inen: Kevser — 0 kez 16. inen: Tekâsür — 0 kez 17. inen: Mâ’ûn — 1 kez 18. inen: Kâfirûn — 0 kez 19. inen: Fil — 0 kez 20. inen: Felâk — 0 kez 21. inen: Nâs — 0 kez 22. inen: İhlâs — 0 kez 23. inen: Necm — 1 kez 24. inen: Abese — 0 kez 25. inen: Kadr — 0 kez 26. inen: Şems — 0 kez 27. inen: Bürûc — 0 kez 28. inen: Tîn — 0 kez 29. inen: Kureyş — 0 kez 30. inen: Kâri’a — 0 kez 31. inen: Kıyâme — 0 kez 32. inen: Hümeze — 0 kez 33. inen: Mürselât — 0 kez 34. inen: Kâf — 5 kez 35. inen: Beled — 1 kez 36. inen: Târık — 0 kez 37. inen: Kamer — 0 kez 38. inen: Sâd — 8 kez 39. inen: A’râf — 28 kez 40. inen: Cin — 0 kez 41. inen: Yâsîn — 2 kez 42. inen: Furkân — 3 kez 43. inen: Fâtır — 1 kez 44. inen: Meryem — 17 kez 45. inen: Tâ-Hâ — 24 kez 46. inen: Vâkı’a — 0 kez 47. inen: Şu’arâ — 16 kez 48. inen: Neml — 13 kez 49. inen: Kasas — 23 kez 50. inen: İsrâ — 11 kez 51. inen: Yûnus — 15 kez 52. inen: Hûd — 21 kez 53. inen: Yûsuf — 21 kez 54. inen: Hicr — 5 kez 55. inen: En’âm — 14 kez 56. inen: Sâffât — 6 kez 57. inen: Lokman — 1 kez 58. inen: Sebe’ — 3 kez 59. inen: Zümer — 12 kez 60. inen: Mü’min — 9 kez 61. inen: Fussilet — 2 kez 62. inen: Şûrâ — 5 kez 63. inen: Zuhruf — 5 kez 64. inen: Duhân — 1 kez 65. inen: Câsiye — 1 kez 66. inen: Ahkâf — 7 kez 67. inen: Zâriyât — 1 kez 68. inen: Gâşiye — 1 kez 69. inen: Kehf — 26 kez 70. inen: Nahl — 3 kez 71. inen: Nûh — 6 kez 72. inen: İbrahim — 5 kez 73. inen: Enbiyâ — 9 kez 74. inen: Mü’minûn — 3 kez 75. inen: Secde — 0 kez 76. inen: Tûr — 0 kez 77. inen: Mülk — 0 kez 78. inen: Hâkka — 1 kez 79. inen: Me’âric — 0 kez 80. inen: Nebe’ — 1 kez 81. inen: Nâzi’ât — 0 kez 82. inen: İnfitâr — 0 kez 83. inen: İnşikâk — 0 kez 84. inen: Rûm — 1 kez 85. inen: Ankebût — 4 kez 86. inen: Mutaffifîn — 0 kez 87. inen: Bakara — 20 kez 88. inen: Enfâl — 5 kez 89. inen: Âl-i İmrân — 20 kez 90. inen: Ahzâb — 6 kez 91. inen: Mümtehine — 0 kez 92. inen: Nisâ — 10 kez 93. inen: Zilzâl — 0 kez 94. inen: Hadîd — 0 kez 95. inen: Muhammed — 2 kez 96. inen: Ra’d — 6 kez 97. inen: Rahmân — 0 kez 98. inen: İnsan — 4 kez 99. inen: Talâk — 0 kez 100. inen: Beyyine — 0 kez 101. inen: Haşr — 1 kez 102. inen: Nûr — 2 kez 103. inen: Hac — 4 kez 104. inen: Münâfikûn — 4 kez 105. inen: Mücâdele — 0 kez 106. inen: Hucurât — 0 kez 107. inen: Tahrîm — 0 kez 108. inen: Teğâbun — 0 kez 109. inen: Saff — 0 kez 110. inen: Cum’a — 0 kez 111. inen: Fetih — 0 kez 112. inen: Mâide — 23 kez 113. inen: Tevbe — 4 kez 114. inen: Nasr — 1 kez
← ilk inenson inen →

Ayetler

360 ayet

6 — En’âm (الأنعام) • Ayet 128
وَيَوْمَ يَحْشُرُهُمْ جَم۪يعاًۚ يَا مَعْشَرَ الْجِنِّ قَدِ اسْتَكْثَرْتُمْ مِنَ الْاِنْسِۚ وَقَالَ اَوْلِيَٓاؤُ۬هُمْ مِنَ الْاِنْسِ رَبَّـنَا اسْتَمْتَعَ بَعْضُنَا بِبَعْضٍ وَبَلَغْنَٓا اَجَلَنَا الَّـذ۪ٓي اَجَّلْتَ لَنَاۜ قَالَ النَّارُ مَثْوٰيكُمْ خَالِد۪ينَ ف۪يهَٓا اِلَّا مَا شَٓاءَ اللّٰهُۜ اِنَّ رَبَّكَ حَك۪يمٌ عَل۪يمٌ
Allah hepsini toplayacağı gün, «Ey cin topluluğu! İnsanların çoğunu yoldan çıkardınız» der, insanlardan onlara uymuş olanlar, «Rabbimiz! Bir kısmımız bir kısmımızdan faydalandık ve bize tayin ettiğin sürenin sonuna ulaştık» derler. «Cehennem, Allah’ın dilemesine bağlı olarak, temelli kalacağınız durağınızdır» der. Doğrusu Rabbin hakimdir, bilendir.[128]
6 — En’âm (الأنعام) • Ayet 159
اِنَّ الَّذ۪ينَ فَرَّقُوا د۪ينَهُمْ وَكَانُوا شِيَعاً لَسْتَ مِنْهُمْ ف۪ي شَيْءٍۜ اِنَّـمَٓا اَمْرُهُمْ اِلَى اللّٰهِ ثُمَّ يُنَبِّئُهُمْ بِمَا كَانُوا يَفْعَلُونَ
Fırka fırka olup dinlerini parçalayanlarla senin hiçbir ilişiğin olamaz. Onların işi Allah’a kalmıştır, yaptıklarını onlara sonra bildirecektir.[159]
6 — En’âm (الأنعام) • Ayet 163
لَا شَر۪يكَ لَهُۚ وَبِذٰلِكَ اُمِرْتُ وَاَنَا۬ اَوَّلُ الْمُسْلِم۪ينَ
O’nun hiçbir ortağı yoktur; böyle emrolundum ve ben Müslümanların ilkiyim.»[163]
7 — A’râf (الأعراف) • Ayet 12
قَالَ مَا مَنَعَكَ اَلَّا تَسْجُدَ اِذْ اَمَرْتُكَۜ قَالَ اَنَا۬ خَيْرٌ مِنْهُۚ خَلَقْتَن۪ي مِنْ نَارٍ وَخَلَقْتَهُ مِنْ ط۪ينٍ
Allah, «Sana emrettiğim halde, seni secdeden alıkoyan nedir?» dedi, «Beni ateşten onu çamurdan yarattın, ben ondan üstünüm» cevabını verdi.[12]
7 — A’râf (الأعراف) • Ayet 16
قَالَ فَبِمَٓا اَغْوَيْتَن۪ي لَاَقْعُدَنَّ لَهُمْ صِرَاطَكَ الْمُسْتَق۪يمَۙ
«Beni azdırdığın için, and olsun ki, Senin doğru yolun üzerinde onlara karşı duracağım; sonra önlerinden, ardlarından, sağ ve sollarından onlara sokulacağım; çoğunu Sana şükreder bulamayacaksın» dedi.[16-17]
7 — A’râf (الأعراف) • Ayet 70
قَالُٓوا اَجِئْتَنَا لِنَعْبُدَ اللّٰهَ وَحْدَهُ وَنَذَرَ مَا كَانَ يَعْبُدُ اٰبَٓاؤُ۬نَاۚ فَأْتِنَا بِمَا تَعِدُنَٓا اِنْ كُنْتَ مِنَ الصَّادِق۪ينَ
«Bize yalnız Allah’a kulluk etmemizi, babalarımızın taptıklarını bırakmamızı söylemek için mi geldin? Doğru sözlülerden isen haydi bizi tehdit ettiğin azaba uğrat» dediler.[70]
7 — A’râf (الأعراف) • Ayet 77
فَعَقَرُوا النَّاقَةَ وَعَتَوْا عَنْ اَمْرِ رَبِّهِمْ وَقَالُوا يَا صَالِحُ ائْتِنَا بِمَا تَعِدُنَٓا اِنْ كُنْتَ مِنَ الْمُرْسَل۪ينَ
Büyüklük taslayanlar, «Sizin inandığınızı biz inkar ediyoruz» dediler ve dişi deveyi kesip devirdiler; Rablerinin buyruğuna baş kaldırdılar, «Ey Salih, eğer sen peygambersen bizi tehdit ettiğin azaba uğrat bakalım» dediler.[76-77]
7 — A’râf (الأعراف) • Ayet 79
فَتَوَلّٰى عَنْهُمْ وَقَالَ يَا قَوْمِ لَقَدْ اَبْلَغْتُكُمْ رِسَالَةَ رَبّ۪ي وَنَصَحْتُ لَـكُمْ وَلٰكِنْ لَا تُحِبُّونَ النَّاصِح۪ينَ
Salih de onlardan yüz çevirdi ve «Ey milletim! And olsun ki ben size Rabbimin sözünü bildirmiş ve öğüt vermiştim; fakat siz öğüt verenleri sevmiyorsunuz» dedi.[79]
7 — A’râf (الأعراف) • Ayet 87
وَاِنْ كَانَ طَٓائِفَةٌ مِنْكُمْ اٰمَنُوا بِالَّـذ۪ٓي اُرْسِلْتُ بِه۪ وَطَٓائِفَةٌ لَمْ يُؤْمِنُوا فَاصْبِرُوا حَتّٰى يَحْكُمَ اللّٰهُ بَيْنَنَاۚ وَهُوَ خَيْرُ الْحَاكِم۪ينَ
«İçinizde mademki benimle gönderilene inanan bir topluluk ve inanmayan bir topluluk var, o halde Allah’ın aramızda hükmünü bildirmesine kadar sabredin. Allah hükmedenlerin en iyisidir.»[87]
7 — A’râf (الأعراف) • Ayet 93
فَتَوَلّٰى عَنْهُمْ وَقَالَ يَا قَوْمِ لَقَدْ اَبْلَغْتُكُمْ رِسَالَاتِ رَبّ۪ي وَنَصَحْتُ لَكُمْۚ فَكَيْفَ اٰسٰى عَلٰى قَوْمٍ كَافِر۪ينَ۟
Şuayb onlardan döndü de, «Ey milletim! And olsun ki, Rabbimin sözlerini size bildirdim, öğüt verdim; inkarcı millet için niçin üzüleyim?» dedi.[93]
7 — A’râf (الأعراف) • Ayet 105
حَق۪يقٌ عَلٰٓى اَنْ لَٓا اَقُولَ عَلَى اللّٰهِ اِلَّا الْحَقَّۜ قَدْ جِئْتُكُمْ بِبَيِّنَةٍ مِنْ رَبِّكُمْ فَاَرْسِلْ مَعِيَ بَن۪ٓي اِسْرَٓائ۪لَۜ
Bana Allah’a karşı ancak gerçeği söylemek yaraşır. Size Rabbinizden bir mucize getirdim, İsrailoğullarını benimle beraber gönder» dedi.[105]
7 — A’râf (الأعراف) • Ayet 106
قَالَ اِنْ كُنْتَ جِئْتَ بِاٰيَةٍ فَأْتِ بِهَٓا اِنْ كُنْتَ مِنَ الصَّادِق۪ينَ
Firavun: «Bir mucize getirdiysen ortaya koy bakalım, doğru sözlülerden isen bunu yaparsın» dedi.[106]
7 — A’râf (الأعراف) • Ayet 129
قَالُٓوا اُو۫ذ۪ينَا مِنْ قَبْلِ اَنْ تَأْتِيَنَا وَمِنْ بَعْدِ مَا جِئْتَنَاۜ قَالَ عَسٰى رَبُّكُمْ اَنْ يُهْلِكَ عَدُوَّكُمْ وَيَسْتَخْلِفَكُمْ فِي الْاَرْضِ فَيَنْظُرَ كَيْفَ تَعْمَلُونَ۟
Milleti: «Sen bize gelmeden önce de, geldikten sonra da eziyet çektik» dediler. Musa da: «Rabbinizin düşmanlarınızı yok etmesi ve yeryüzünde sizi onların yerine geçirmesi umulur. O zaman nasıl davranacağınıza bakar» dedi.[129]
7 — A’râf (الأعراف) • Ayet 134
وَلَمَّا وَقَعَ عَلَيْهِمُ الرِّجْزُ قَالُوا يَا مُوسَى ادْعُ لَنَا رَبَّكَ بِمَا عَهِدَ عِنْدَكَۚ لَئِنْ كَشَفْتَ عَنَّا الرِّجْزَ لَنُؤْمِنَنَّ لَكَ وَلَنُرْسِلَنَّ مَعَكَ بَن۪ٓي اِسْرَٓائ۪لَۚ
Azab başlarına çökünce, «Ey Musa! Rabbine, sana verdiği ahde göre bizim için yalvar. Bizden azabı kaldırırsan sana, and olsun ki, inanacağız ve İsrailoğullarını seninle beraber göndereceğiz» dediler.[134]
7 — A’râf (الأعراف) • Ayet 143
وَلَمَّا جَٓاءَ مُوسٰى لِم۪يقَاتِنَا وَكَلَّمَهُ رَبُّهُۙ قَالَ رَبِّ اَرِن۪ٓي اَنْظُرْ اِلَيْكَۜ قَالَ لَنْ تَرٰين۪ي وَلٰكِنِ انْظُرْ اِلَى الْجَبَلِ فَاِنِ اسْتَقَرَّ مَكَانَهُ فَسَوْفَ تَرٰين۪يۚ فَلَمَّا تَجَلّٰى رَبُّهُ لِلْجَبَلِ جَعَلَهُ دَكاًّ وَخَرَّ مُوسٰى صَعِقاًۚ فَلَمَّٓا اَفَاقَ قَالَ سُبْحَانَكَ تُبْتُ اِلَيْكَ وَاَنَا۬ اَوَّلُ الْمُؤْمِن۪ينَ
Musa, tayin ettiğimiz vakitte gelip Rabbi onunla konuşunca, Musa: «Rabbim! Bana Kendini göster, Sana bakayım» dedi. Allah: «Sen Beni göremezsin ama dağa bak, eğer o yerinde kalırsa sen de Beni göreceksin» buyurdu. Rabbi dağa tecelli edince onu yerle bir etti ve Musa da baygın düştü; ayılınca: «Yarabbi, münezzehsin, Sana tevbe ettim, ben inananların ilkiyim» dedi.[143]
7 — A’râf (الأعراف) • Ayet 144
قَالَ يَا مُوسٰٓى اِنِّي اصْطَفَيْتُكَ عَلَى النَّاسِ بِرِسَالَات۪ي وَبِكَلَام۪يۘ فَخُذْ مَٓا اٰتَيْتُكَ وَكُنْ مِنَ الشَّاكِر۪ينَ
«Ey Musa! Verdiklerimle ve seninle konuşmamla seni insanlar arasından seçtim; sana verdiğimi al ve şükret» dedi.[144]
7 — A’râf (الأعراف) • Ayet 155
وَاخْتَارَ مُوسٰى قَوْمَهُ سَبْع۪ينَ رَجُلاً لِم۪يقَاتِنَاۚ فَلَمَّٓا اَخَذَتْهُمُ الرَّجْفَةُ قَالَ رَبِّ لَوْ شِئْتَ اَهْلَكْتَهُمْ مِنْ قَبْلُ وَاِيَّايَۜ اَتُهْلِكُنَا بِمَا فَعَلَ السُّفَـهَٓاءُ مِنَّاۚ اِنْ هِيَ اِلَّا فِتْنَتُكَۜ تُضِلُّ بِهَا مَنْ تَشَٓاءُ وَتَهْد۪ي مَنْ تَشَٓاءُۜ اَنْتَ وَلِيُّنَا فَاغْفِرْ لَنَا وَارْحَمْنَا وَاَنْتَ خَيْرُ الْغَافِر۪ينَ
Musa, tayin ettiğimiz müddette milletinden yetmiş kişi seçti; onları sarsıntı tutunca dedi ki: «Rabbim! Dileseydin daha önce beni ve onları yok ederdin, aramızdaki beyinsizlerin yaptıklarından ötürü bizi yok eder misin? Bu, Senin imtihanından başka birşey değildir, bununla dilediğini saptırır, dilediğini doğru yola iletirsin; bizim dostumuz Sensin; bizi bağışla, bize merhamet et. Sen bağışlayanların en iyisisin.»[155]
7 — A’râf (الأعراف) • Ayet 172
وَاِذْ اَخَذَ رَبُّكَ مِنْ بَن۪ٓي اٰدَمَ مِنْ ظُهُورِهِمْ ذُرِّيَّتَهُمْ وَاَشْهَدَهُمْ عَلٰٓى اَنْفُسِهِمْۚ اَلَسْتُ بِرَبِّكُمْۜ قَالُوا بَلٰىۚۛ شَهِدْنَاۚۛ اَنْ تَقُولُوا يَوْمَ الْقِيٰمَةِ اِنَّا كُنَّا عَنْ هٰذَا غَافِل۪ينَۙ
Rabbin, insanoğlunun sulbünden soyunu alıp devam ettirmiş, onlara: «Ben sizin Rabbiniz değil miyim» demiş ve buna kendilerini şahit tutmuştu. Onlar da: «Evet şahidiz» demişlerdi. Bu, kıyamet günü, «Bizim bundan haberimiz yoktu» dersiniz veya «Daha önce babalarımız Allah’a ortak koşmuşlardı, biz de onlardan sonra gelen bir soyuz, bizi, boşa çalışanların yaptıklarından ötürü yok eder misin?» dersiniz diyedir.[172-173]
7 — A’râf (الأعراف) • Ayet 188
قُلْ لَٓا اَمْلِكُ لِنَفْس۪ي نَفْعاً وَلَا ضَراًّ اِلَّا مَا شَٓاءَ اللّٰهُۜ وَلَوْ كُنْتُ اَعْلَمُ الْغَيْبَ لَاسْتَكْثَرْتُ مِنَ الْخَيْرِۚ وَمَا مَسَّنِيَ السُّٓوءُ اِنْ اَنَا۬ اِلَّا نَذ۪يرٌ وَبَش۪يرٌ لِقَوْمٍ يُؤْمِنُونَ۟
De ki: «Allah’ın dilemesi dışında ben kendime bir fayda ve zarar verecek durumda değilim. Görülmeyeni bileydim, daha çok iyilik yapardım ve bana kötülük de gelmezdi. Ben sadece, inanan bir milleti uyaran ve müjdeleyen bir peygamberim.»[188]
7 — A’râf (الأعراف) • Ayet 189
هُوَ الَّذ۪ي خَلَقَكُمْ مِنْ نَفْسٍ وَاحِدَةٍ وَجَعَلَ مِنْهَا زَوْجَهَا لِيَسْكُنَ اِلَيْهَاۚ فَلَمَّا تَغَشّٰيهَا حَمَلَتْ حَمْلاً خَف۪يفاً فَمَرَّتْ بِه۪ۚ فَلَمَّٓا اَثْقَلَتْ دَعَوَا اللّٰهَ رَبَّهُمَا لَئِنْ اٰتَيْتَنَا صَالِحاً لَنَكُونَنَّ مِنَ الشَّاكِر۪ينَ
Sizi bir nefisten yaratan ve gönlünün huzura kavuşacağı eşini de ondan var eden Allah’tır. Eşine yaklaşınca, eşi hafif bir yük yüklendi ve bu halde bir müddet taşıdı. Hamileliği ağırlaşınca, karı-koca, Rableri olan Allah’a: «Bize kusursuz bir çocuk verirsen, and olsun ki şükredenlerden oluruz» diye yalvardılar.[189]
Yükleniyor...