ت م

Kök listesi
434ayette
549kez geçiyor
71/114surede
1farklı kelime
Mekkî / Medenî
Mekkî %50 · Medenî %50
İlk inen ayet (nüzul sırasıyla) Kalem 22 2. inen sure En çok geçtiği sure Bakara 71 kez

Kelime ailesi

Bu kökten türeyen farklı kelimeler. Tıklayınca geçtiği ayetler listelenir.

KelimeTürVezinAnlamAdet
كُنْتُمْ Zamir فَعَلْتُمْ Oldunuz 549

Anlam yelpazesi

Kökün kelimelerinin Türkçe karşılıkları.

Oldunuz 184 Gördünüz mü? 21 Döndünüz 12 Söylediniz 9 Kaldınız 8 Korktunuz 7 Ve oldunuz 7 İstediniz 6 İnandınız 6 Güvendiniz 6 İddia ettiniz 6 Örttünüz 6 Bildiniz 5 (Size) verildi 5
Diğer 180 anlam
Hemen oldunuz 5 Güç yetirdiniz 5 Zannettiniz 5 Edindiniz 4 Kazandınız 4 Harcadınız 4 Boşadınız 4 Karşılaştınız 4 Sözleştiniz 4 Gönderildiniz 4 Yalanladınız 3 Hesap ettiniz 3 İrade ettiniz 3 Verdiniz 3 Değilsiniz 3 Öldünüz 3 Bıraktınız 3 Girdiniz 3 Seyahat ettiniz 3 Yemin ettiniz 3 Yaptınız 3 Zulmettiniz 2 Edindiniz mi? 2 Gerçekleştirdiniz 2 Farz kıldınız 2 Umulursunuz 2 Tevbe ettiniz 2 Sıkıntıya düştünüz 2 Yıldınız 2 Öldürüldünüz 2 Ve verdiniz 2 Faydalanmak istediniz 2 Birbirinize dokundunuz 2 Şükrettiniz 2 Ve inandınız 2 Kestiniz 2 Şüphelendiniz 2 Ortak ettiniz 2 olduğunuz 2 Buldunuz 2 Şaşırdınız mı? 2 Ganimet aldınız 2 Kıldınız 2 Sabrettiniz 2 Yerleştiniz 2 Unuttunuz 2 Özel konuştunuz 2 siz idiyseniz 1 idiyseniz 1 Öyleyse oldunuz 1 Öldürdünüz 1 Hemen birbirinizi suçladınız 1 Kabul ettiniz 1 Kibirlendiniz 1 Engellendiniz 1 Aktınız 1 Kaydınız 1 Teslim ettiniz 1 Çıtlattınız 1 Sakladınız 1 Adadınız 1 Birbirinize borçlandınız 1 Güvenceli alışveriş yaptınız 1 Teslim ettiniz mi? 1 Tartıştınız 1 Kabul ettiniz mi? 1 Ve aldınız 1 Örttünüz mü? 1 Ve çekiştiniz 1 Ve isyan ettiniz 1 İsabet ettiniz 1 Algıladınız 1 Savdınız 1 Birbirinizden razı oldunuz 1 Hükmettiniz 1 Çekiştiniz 1 Kendiliğinizden uydunuz 1 Size sağlık dilenildi 1 Huzur buldunuz 1 Mücadele ettiniz 1 Hırslandınız 1 İşittiniz 1 İhramdan çıktınız 1 Öğrettiniz 1 Ayakta durdunuz 1 Doğru uyguladınız 1 Ve borç verdiniz 1 Çağırdınız 1 Bağladınız 1 Devam ettiniz 1 Yolu buldunuz 1 Size cevap verildi 1 Size öğretildi 1 Zorda bırakıldınız 1 Çok istediniz 1 Kendiliğinden uydunuz 1 Acele ettiniz mi? 1 Vaatleştiniz 1 Öyleyse uyuşmadınız 1 Ve öyleyse çekiştiniz 1 Aldınız 1 Kıldınız mı? 1 Döndürdünüz 1 Servet biriktirdiniz 1 Yığışıp kaldınız 1 Razı mı oldunuz? 1 Ve daldınız 1 Razı oldunuz 1 Biatlaştınız 1 Getirdiniz 1 Biçtiniz 1 Önceden yaptınız 1 Geri kaldınız 1 Hemen kuvvetlice cevap verdiniz 1 Alıkoydunuz 1 Misilleme yaptınız 1 Size misilleme yapıldı 1 İyi davrandınız 1 iyilik etmiş olursunuz 1 Kötülük yaptınız 1 Geri döndünüz 1 Ölçtünüz 1 İlgilenmediniz 1 Güvende oldunuz mu? 1 Öyleyse harcamazdınız 1 Geldiniz 1 Hemen caydınız 1 Fitnelendiniz 1 Şımartıldınız 1 İtaat ettiniz 1 Hesap ettiniz mi? 1 Kendinizi kaptırdınız 1 Size taşıtıldı 1 Malik oldunuz 1 Saptırdınız 1 yakaladığınız 1 yakalıyorsunuz 1 Yalanladınız mı? 1 Şey nedir? 1 Cevap verdiniz 1 Yanıldınız 1 Firar ettiniz 1 Evlendiniz 1 Çağrıldınız 1 Yediniz 1 Didik didik edildiniz 1 Kattınız 1 Anıldınız 1 Hoş oldunuz 1 Kesintiye uğradınız 1 Şahit oldunuz 1 Uyuşmadınız 1 Seviyelendiniz 1 Hemen kibirlendiniz 1 Ve örttünüz 1 Ve kibirlendiniz 1 Giderdiniz 1 Ve faydalanmak istediniz 1 Acele istediniz 1 Ve zannettiniz 1 Ayrıldınız 1 Öyleyse sıkıntıya düştünüz 1 İnşa ettiniz 1 Fitnelediniz 1 Ve beklediniz 1 Ve şüphelendiniz 1 Kaygılandınız mı? 1 Sürdünüz 1 Çıkarıldınız 1 Sizinle vuruşuldu 1 Çıktınız 1 Gizlediniz 1 Açığa çıkardınız 1 Düşman oldunuz 1 Hemen misilleme yaptınız 1 Zorlukla karşılaştınız 1 Güvendiniz mi? 1 Geçmişte yaptınız 1 Ziyaret ettiniz 1 sizin kulluk ettiğiniz 1

Kavram ağı

Aynı ayette en çok birlikte geçtiği kökler (ayet sayısı). Tıklayınca ortak ayetler listelenir.

ك و ن 239 ↗ أ ل ه 230 ↗ ق و ل 185 ↗ ع ل م 96 ↗ أ م ن 94 ↗ أ ت ي 60 ↗ ر ب ب 56 ↗ ك ف ر 55 ↗ ق و م 53 ↗ ر س ل 51 ↗ ي و م 48 ↗ ش ي أ 44 ↗

Sure dağılımı

Mushaf sırası Nüzul sırası

Her kutu bir sure; renk koyulaştıkça o surede daha çok geçiyor. Mekkî Medenî

Vahiy sürecinde kullanım

Geçiş sayısı Sure uzunluğuna oranla

Sureler iniş sırasıyla soldan sağa: ilk inen Alak'tan son inen sureye. Kavramın hangi dönemde öne çıktığını gösterir.

1. inen: Alak — 0 kez 2. inen: Kalem — 1 kez 3. inen: Müzzemmil — 1 kez 4. inen: Müddessir — 0 kez 5. inen: Fâtiha — 0 kez 6. inen: Tebbet — 0 kez 7. inen: Tekvîr — 0 kez 8. inen: A’lâ — 0 kez 9. inen: Leyl — 0 kez 10. inen: Fecr — 0 kez 11. inen: Duhâ — 0 kez 12. inen: İnşirâh — 0 kez 13. inen: Asr — 0 kez 14. inen: Âdiyât — 0 kez 15. inen: Kevser — 0 kez 16. inen: Tekâsür — 1 kez 17. inen: Mâ’ûn — 0 kez 18. inen: Kâfirûn — 1 kez 19. inen: Fil — 0 kez 20. inen: Felâk — 0 kez 21. inen: Nâs — 0 kez 22. inen: İhlâs — 0 kez 23. inen: Necm — 1 kez 24. inen: Abese — 0 kez 25. inen: Kadr — 0 kez 26. inen: Şems — 0 kez 27. inen: Bürûc — 0 kez 28. inen: Tîn — 0 kez 29. inen: Kureyş — 0 kez 30. inen: Kâri’a — 0 kez 31. inen: Kıyâme — 0 kez 32. inen: Hümeze — 0 kez 33. inen: Mürselât — 2 kez 34. inen: Kâf — 0 kez 35. inen: Beled — 0 kez 36. inen: Târık — 0 kez 37. inen: Kamer — 0 kez 38. inen: Sâd — 0 kez 39. inen: A’râf — 16 kez 40. inen: Cin — 1 kez 41. inen: Yâsîn — 5 kez 42. inen: Furkân — 2 kez 43. inen: Fâtır — 1 kez 44. inen: Meryem — 1 kez 45. inen: Tâ-Hâ — 6 kez 46. inen: Vâkı’a — 10 kez 47. inen: Şu’arâ — 8 kez 48. inen: Neml — 5 kez 49. inen: Kasas — 7 kez 50. inen: İsrâ — 13 kez 51. inen: Yûnus — 18 kez 52. inen: Hûd — 6 kez 53. inen: Yûsuf — 9 kez 54. inen: Hicr — 2 kez 55. inen: En’âm — 23 kez 56. inen: Sâffât — 5 kez 57. inen: Lokman — 1 kez 58. inen: Sebe’ — 8 kez 59. inen: Zümer — 5 kez 60. inen: Mü’min — 6 kez 61. inen: Fussilet — 11 kez 62. inen: Şûrâ — 2 kez 63. inen: Zuhruf — 6 kez 64. inen: Duhân — 3 kez 65. inen: Câsiye — 8 kez 66. inen: Ahkâf — 11 kez 67. inen: Zâriyât — 1 kez 68. inen: Gâşiye — 0 kez 69. inen: Kehf — 4 kez 70. inen: Nahl — 15 kez 71. inen: Nûh — 1 kez 72. inen: İbrahim — 6 kez 73. inen: Enbiyâ — 6 kez 74. inen: Mü’minûn — 12 kez 75. inen: Secde — 4 kez 76. inen: Tûr — 3 kez 77. inen: Mülk — 6 kez 78. inen: Hâkka — 1 kez 79. inen: Me’âric — 0 kez 80. inen: Nebe’ — 0 kez 81. inen: Nâzi’ât — 0 kez 82. inen: İnfitâr — 0 kez 83. inen: İnşikâk — 0 kez 84. inen: Rûm — 4 kez 85. inen: Ankebût — 4 kez 86. inen: Mutaffifîn — 1 kez 87. inen: Bakara — 71 kez 88. inen: Enfâl — 15 kez 89. inen: Âl-i İmrân — 37 kez 90. inen: Ahzâb — 5 kez 91. inen: Mümtehine — 7 kez 92. inen: Nisâ — 34 kez 93. inen: Zilzâl — 0 kez 94. inen: Hadîd — 5 kez 95. inen: Muhammed — 3 kez 96. inen: Ra’d — 2 kez 97. inen: Rahmân — 1 kez 98. inen: İnsan — 0 kez 99. inen: Talâk — 4 kez 100. inen: Beyyine — 0 kez 101. inen: Haşr — 5 kez 102. inen: Nûr — 8 kez 103. inen: Hac — 2 kez 104. inen: Münâfikûn — 0 kez 105. inen: Mücâdele — 3 kez 106. inen: Hucurât — 3 kez 107. inen: Tahrîm — 1 kez 108. inen: Teğâbun — 3 kez 109. inen: Saff — 1 kez 110. inen: Cum’a — 4 kez 111. inen: Fetih — 5 kez 112. inen: Mâide — 29 kez 113. inen: Tevbe — 27 kez 114. inen: Nasr — 0 kez
← ilk inenson inen →

Ayetler

+ ر ب ب ile birlikte ✕ Süzgeci kaldır

56 ayet

26 — Şu’arâ (الشعراء) • Ayet 28
قَالَ رَبُّ الْمَشْرِقِ وَالْمَغْرِبِ وَمَا بَيْنَهُمَاۜ اِنْ كُنْتُمْ تَعْقِلُونَ
Musa: «Eğer akledebilen kimselerseniz bilin ki O, doğunun, batının ve ikisinin arasında bulunanların Rabbidir» dedi.[28]
34 — Sebe’ (سبأ) • Ayet 39
قُلْ اِنَّ رَبّ۪ي يَبْسُطُ الرِّزْقَ لِمَنْ يَشَٓاءُ مِنْ عِبَادِه۪ وَيَقْدِرُ لَهُۜ وَمَٓا اَنْفَقْتُمْ مِنْ شَيْءٍ فَهُوَ يُخْلِفُهُۚ وَهُوَ خَيْرُ الرَّازِق۪ينَ
De ki: «Doğrusu Rabbim, kullarından dilediğinin rızkını hem genişletir ve hem de ona daraltıp bir ölçüye göre verir; sarfettiğiniz herhangi bir şeyin yerine O daha iyisini koyar, çünkü O rızık verenlerin en hayırlısıdır.»[39]
39 — Zümer (الزمر) • Ayet 7
اِنْ تَكْفُرُوا فَاِنَّ اللّٰهَ غَنِيٌّ عَنْكُمْ وَلَا يَرْضٰى لِعِبَادِهِ الْكُفْرَۚ وَاِنْ تَشْكُرُوا يَرْضَهُ۬ لَكُمْۜ وَلَا تَزِرُ وَازِرَةٌ وِزْرَ اُخْرٰىۜ ثُمَّ اِلٰى رَبِّكُمْ مَرْجِعُكُمْ فَيُنَبِّئُكُمْ بِمَا كُنْتُمْ تَعْمَلُونَۜ اِنَّهُ عَل۪يمٌ بِذَاتِ الصُّدُورِ
Eğer inkar ederseniz bilin ki Allah sizden müstağnidir. Kullarının inkarından hoşnut olmaz. Eğer şükrederseniz sizden hoşnut olur. Hiçbir günahkar diğerinin günahını yüklenmez. Sonunda dönüşünüz Rabbinizedir; yaptıklarınızı o zaman size haber verir; çünkü O, kalblerde olanı bilir.[7]
39 — Zümer (الزمر) • Ayet 73
وَس۪يقَ الَّذ۪ينَ اتَّقَوْا رَبَّهُمْ اِلَى الْجَنَّةِ زُمَراًۜ حَتّٰٓى اِذَا جَٓاؤُ۫هَا وَفُتِحَتْ اَبْوَابُهَا وَقَالَ لَهُمْ خَزَنَتُهَا سَلَامٌ عَلَيْكُمْ طِبْتُمْ فَادْخُلُوهَا خَالِد۪ينَ
Rablerine karşı gelmekten sakınanlar, bölük bölük cennete götürülürler. Oraya varıp da kapıları açıldığında, bekçileri onlara: «Selam size, hoş geldiniz! Temelli olarak buraya girin» derler.[73]
41 — Fussilet (فصلت) • Ayet 14
اِذْ جَٓاءَتْهُمُ الرُّسُلُ مِنْ بَيْنِ اَيْد۪يهِمْ وَمِنْ خَلْفِهِمْ اَلَّا تَعْبُدُٓوا اِلَّا اللّٰهَۜ قَالُوا لَوْ شَٓاءَ رَبُّنَا لَاَنْزَلَ مَلٰٓئِكَةً فَاِنَّا بِمَٓا اُرْسِلْتُمْ بِه۪ كَافِرُونَ
Onlara, önlerinden, artlarından, her yönden: «Allah’tan başkasına kulluk etmeyin» diyen peygamberler gelmişti: «Eğer Rabbimiz böyle bir şey dileseydi melekler indirirdi. Doğrusu sizinle gönderileni inkar ederiz» demişlerdi.[14]
41 — Fussilet (فصلت) • Ayet 23
وَذٰلِكُمْ ظَنُّكُمُ الَّذ۪ي ظَنَنْتُمْ بِرَبِّكُمْ اَرْدٰيكُمْ فَاَصْبَحْتُمْ مِنَ الْخَاسِر۪ينَ
İşte Rabbinizi böyle sanmanız sizi mahvetti de hüsrana uğrayanlardan oldunuz.[23]
41 — Fussilet (فصلت) • Ayet 30
اِنَّ الَّذ۪ينَ قَالُوا رَبُّنَا اللّٰهُ ثُمَّ اسْتَقَامُوا تَـتَنَزَّلُ عَلَيْهِمُ الْمَلٰٓئِكَةُ اَلَّا تَخَافُوا وَلَا تَحْزَنُوا وَاَبْشِرُوا بِالْجَنَّةِ الَّت۪ي كُنْتُمْ تُوعَدُونَ
«Rabbimiz Allah’tır» deyip sonra da doğrulukta devam edenler, onları, melekler, ölümleri anında: «Korkmayınız, üzülmeyiniz, size söz verilen cennetle sevinin, biz dünya hayatında da, ahirette de size dostuz. Burada, canlarınızın çektiği, umduğunuz şeyler, bağışlayan ve acıyan Allah katından bir ziyafet olarak size sunulur» diyerek inerler.[30-32]
42 — Şûrâ (الشورى) • Ayet 10
وَمَا اخْتَلَفْتُمْ ف۪يهِ مِنْ شَيْءٍ فَحُكْمُهُٓ اِلَى اللّٰهِۜ ذٰلِكُمُ اللّٰهُ رَبّ۪ي عَلَيْهِ تَوَكَّلْتُۗ وَاِلَيْهِ اُن۪يبُ
Ayrılığa düştüğünüz herhangi bir şeyde hüküm vermek, Allah’a aittir; «İşte bu Allah, benim Rabbimdir. O’na güvenirim ve O’na yönelirim.» (demek gerekir)[10]
42 — Şûrâ (الشورى) • Ayet 36
فَمَٓا اُو۫ت۪يتُمْ مِنْ شَيْءٍ فَمَتَاعُ الْحَيٰوةِ الدُّنْيَاۚ وَمَا عِنْدَ اللّٰهِ خَيْرٌ وَاَبْقٰى لِلَّذ۪ينَ اٰمَنُوا وَعَلٰى رَبِّهِمْ يَتَوَكَّلُونَۚ
Size verilen herhangi bir şey, sadece dünya hayatının bir geçimliğidir. Allah katında olan; inanıp Rablerine güvenen, büyük günahlardan ve hayasızlıklardan çekinen, öfkelendiklerinde bile bağışlayanlar, Rablerinin çağrısına cevap verenler ve namaz kılanlar için daha iyi ve daha süreklidir. Onların işleri aralarında danışma iledir. Kendilerine verdiğimiz rızıktan da sarfederler.[36-38]
43 — Zuhruf (الزخرف) • Ayet 13
لِتَسْتَوُ۫ا عَلٰى ظُهُورِه۪ ثُمَّ تَذْكُرُوا نِعْمَةَ رَبِّكُمْ اِذَا اسْتَوَيْتُمْ عَلَيْهِ وَتَقُولُوا سُبْحَانَ الَّذ۪ي سَخَّرَ لَنَا هٰذَا وَمَا كُنَّا لَهُ مُقْرِن۪ينَۙ
Her sınıf varlığı yaratan O’dur. Gemiler ve hayvanlardan binesiniz diye size binekler var etmiştir. Bütün bunlar; üzerlerine oturunca Rabbinizin nimetini anarak: «Bunları buyruğumuza veren ne yücedir; zaten bizim takatimiz bunlara yetmezdi; şüphesiz Rabbimize döneceğiz» demeniz içindir.[12-14]
44 — Duhân (الدخان) • Ayet 7
رَبِّ السَّمٰوَاتِ وَالْاَرْضِ وَمَا بَيْنَهُمَاۢ اِنْ كُنْتُمْ مُوقِن۪ينَ
Katımızdan bir buyrukla, her hikmetli işe o gecede hükmedilir. Doğrusu Biz öteden beri peygamberler göndermekteyiz. Eğer kesin olarak inanırsanız bilin ki, bu senin Rabbinden, göklerin, yerin ve ikisi arasında bulunanların Rabbinden bir rahmettir. O, işitendir, bilendir.[4-7]
46 — Ahkâf (الأحقاف) • Ayet 34
وَيَوْمَ يُعْرَضُ الَّذ۪ينَ كَفَرُوا عَلَى النَّارِۜ اَلَيْسَ هٰذَا بِالْحَقِّۜ قَالُوا بَلٰى وَرَبِّنَاۜ قَالَ فَذُوقُوا الْعَذَابَ بِمَا كُنْتُمْ تَكْفُرُونَ
İnkar edenler, ateşe sunuldukları gün onlara: «Bu, gerçek değil miydi?» denir, onlar: «Rabbimize and olsun ki evet gerçekti» derler. Allah: «İnkar etmenizden ötürü azabı tadın» der.[34]
57 — Hadîd (الحديد) • Ayet 8
وَمَا لَكُمْ لَا تُؤْمِنُونَ بِاللّٰهِۚ وَالرَّسُولُ يَدْعُوكُمْ لِتُؤْمِنُوا بِرَبِّكُمْ وَقَدْ اَخَذَ م۪يثَاقَكُمْ اِنْ كُنْتُمْ مُؤْمِن۪ينَ
Peygamber sizi, Rabbinize inanmaya çağırdığı halde, Allah’a niçin inanmazsınız? Hem O, sizden söz almıştı, inanmışlar iseniz; bu çağrıya koşun.[8]
60 — Mümtehine (الممتحنة) • Ayet 1
يَٓا اَيُّهَا الَّذ۪ينَ اٰمَنُوا لَا تَتَّخِذُوا عَدُوّ۪ي وَعَدُوَّكُمْ اَوْلِيَٓاءَ تُلْقُونَ اِلَيْهِمْ بِالْمَوَدَّةِ وَقَدْ كَفَرُوا بِمَا جَٓاءَكُمْ مِنَ الْحَقِّۚ يُخْرِجُونَ الرَّسُولَ وَاِيَّاكُمْ اَنْ تُؤْمِنُوا بِاللّٰهِ رَبِّكُمْۜ اِنْ كُنْتُمْ خَرَجْتُمْ جِهَاداً ف۪ي سَب۪يل۪ي وَابْتِغَٓاءَ مَرْضَات۪ي تُسِرُّونَ اِلَيْهِمْ بِالْمَوَدَّةِۗ وَاَنَا۬ اَعْلَمُ بِمَٓا اَخْفَيْتُمْ وَمَٓا اَعْلَنْتُمْۜ وَمَنْ يَفْعَلْهُ مِنْكُمْ فَقَدْ ضَلَّ سَوَٓاءَ السَّب۪يلِ
Ey inananlar! Benim de düşmanım, sizin de düşmanınız olanları dost edinmeyin. Onlar, size gelen gerçeği inkar etmişken, onlara sevgi gösteriyorsunuz; oysa onlar, Rabbiniz olan Allah’a inandığınızdan ötürü sizi ve Peygamberi yurdunuzdan çıkarıyorlar. Eğer sizler Benim yolumda savaşmak ve rızamı kazanmak için çıkmışsanız onlara nasıl sevgi gösterirsiniz? Ben, sizin gizlediğinizi de, açığa vurduğunuzu da bilirim. İçinizden onlara sevgi gösteren kimse, şüphesiz doğru yoldan sapmıştır.[1]
64 — Teğâbun (التغابن) • Ayet 7
زَعَمَ الَّذ۪ينَ كَفَرُٓوا اَنْ لَنْ يُبْعَثُواۜ قُلْ بَلٰى وَرَبّ۪ي لَتُبْعَثُنَّ ثُمَّ لَتُنَبَّؤُنَّ بِمَا عَمِلْتُمْۜ وَذٰلِكَ عَلَى اللّٰهِ يَس۪يرٌ
İnkar edenler, tekrar dirilmeyeceklerini ileri sürerler. De ki: «Evet; Rabbime and olsun ki, şüphesiz diriltileceksiniz ve sonra, yaptıklarınız size bildirilecektir. Bu, Allah’a kolaydır.»[7]
65 — Talâk (الطلاق) • Ayet 1
يَٓا اَيُّهَا النَّبِيُّ اِذَا طَلَّقْتُمُ النِّسَٓاءَ فَطَلِّقُوهُنَّ لِعِدَّتِهِنَّ وَاَحْصُوا الْعِدَّةَۚ وَاتَّقُوا اللّٰهَ رَبَّكُمْۚ لَا تُخْرِجُوهُنَّ مِنْ بُيُوتِهِنَّ وَلَا يَخْرُجْنَ اِلَّٓا اَنْ يَأْت۪ينَ بِفَاحِشَةٍ مُبَيِّنَةٍۜ وَتِلْكَ حُدُودُ اللّٰهِۜ وَمَنْ يَتَعَدَّ حُدُودَ اللّٰهِ فَقَدْ ظَلَمَ نَفْسَهُۜ لَا تَدْر۪ي لَعَلَّ اللّٰهَ يُحْدِثُ بَعْدَ ذٰلِكَ اَمْراً
Ey Peygamber! Kadınları boşayacağınızda, onları, iddetlerini gözeterek boşayın ve iddeti sayın; Rabbiniz olan Allah’tan sakının; onları, apaçık bir hayasızlık yapmaları hali bir yana evlerinden çıkarmayın, onlar da çıkmasınlar. Bunlar, Allah’ın sınırlarıdır. Allah’ın sınırlarını kim aşarsa, şüphesiz, kendine yazık etmiş olur. Bilmezsin, olur ki, Allah bunun ardından bir hal meydana getirir.[1]
Yükleniyor...