ح ف ظ
42ayette
44kez geçiyor
23/114surede
20farklı kelime
Mekkî / Medenî
Mekkî %73 · Medenî %27
İlk inen ayet (nüzul sırasıyla)
Bürûc 22
27. inen sure
En çok geçtiği sure
Yûsuf
6 kez
Kelime ailesi
Bu kökten türeyen farklı kelimeler. Tıklayınca geçtiği ayetler listelenir.
| Kelime | Tür | Vezin | Anlam | Adet |
|---|---|---|---|---|
| لَحَافِظُونَ | İsim | لَفَاعِلُونَ | Koruyanlar | 6 |
| حَف۪يظٌ | Sıfat | فَعِيلٌ | Koruyucu | 5 |
| حَافِظ۪ينَ | İsim | فَاعِلِينَ | Koruyanlar | 5 |
| حَف۪يظاًۜ | İsim | فَعِيلًا | Koruyucu | 3 |
| يُحَافِظُونَ | Faale Babı | يُفَاعِلُونَ | Birbirlerini korurlar | 3 |
| بِحَف۪يظٍ | İsim | بِفَعِيلٍ | Koruyucu | 3 |
| يَحْفَظُونَهُ | Feile-Yefalu | يَفْعَلُونَهُ | Ve korurlar | 3 |
| حَافِظَاتٌ | İsim | فَاعِلَاتٌ | Koruyanlar | 2 |
| حَفِظَ | Feile-Yefalu | فَعِلَ | Korudu | 2 |
| وَحِفْظاً | İsim | وَفِعْلًا | Ve korumak | 2 |
| حَافِظُوا | Faale Babı | فَاغِلُوا | Birbirinizi koruyun | 1 |
| حِفْظُهُمَاۚ | İsim | فِعْلُهُمَا | İkisini korumak | 1 |
| اسْتُحْفِظُوا | İstifal | اسْتُفْعِلُوا | Onlardan korumaları istenildi | 1 |
| وَاحْفَظُٓوا | Feile-Yefalu | وَافْعَعُوا | Ve koruyun | 1 |
| حَفَظَةًۜ | İsim | فَعَلَةً | Koruyucular | 1 |
| حَافِظاًۖ | İsim | فَاعِلًا | Koruyan | 1 |
| وَنَحْفَظُ | Feile-Yefalu | وَنَفْعَلُ | Ve koruruz | 1 |
| مَحْفُوظاًۚ | İsim | مَفْعُولًا | Korunan | 1 |
| مَحْفُوظٍ | Sıfat | مَفْعُولٍ | Korunan | 1 |
| حَافِظٌۜ | İsim | فَاعِلٌ | Koruyan | 1 |
Anlam yelpazesi
Kökün kelimelerinin Türkçe karşılıkları.
Koruyucu 11
Koruyanlar 10
Birbirlerini korurlar 3
Ve koruyanlar 3
Koruyan 2
Korunan 2
Ve korurlar 2
Ve korumak 2
Birbirinizi koruyun 1
İkisini korumak 1
Korudu 1
Onlardan korumaları istenildi 1
Ve koruyun 1
Koruyucular 1
Diğer 3 anlam
Kavram ağı
Aynı ayette en çok birlikte geçtiği kökler (ayet sayısı). Tıklayınca ortak ayetler listelenir.
Sure dağılımı
Her kutu bir sure; renk koyulaştıkça o surede daha çok geçiyor. Mekkî Medenî
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
31
32
33
34
35
36
37
38
39
40
41
42
43
44
45
46
47
48
49
50
51
52
53
54
55
56
57
58
59
60
61
62
63
64
65
66
67
68
69
70
71
72
73
74
75
76
77
78
79
80
81
82
83
84
85
86
87
88
89
90
91
92
93
94
95
96
97
98
99
100
101
102
103
104
105
106
107
108
109
110
111
112
113
114
Vahiy sürecinde kullanım
Sureler iniş sırasıyla soldan sağa: ilk inen Alak'tan son inen sureye. Kavramın hangi dönemde öne çıktığını gösterir.
← ilk inenson inen →
Ayetler
Yûsuf suresi ✕ Süzgeci kaldır
6 ayet
اَرْسِلْهُ
مَعَنَا
غَداً
يَرْتَعْ
وَيَلْعَبْ
وَاِنَّا
لَهُ
لَحَافِظُونَ
Bunun üzerine «Ey babamız! Yusuf’un iyiliğini istediğimiz halde, onu niçin bize emniyet etmiyorsun? Yarın onu bizimle beraber gönder de gezsin oynasın, biz onu herhalde koruruz» dediler.[11-12]
قَالَ
اجْعَلْن۪ي
عَلٰى
خَزَٓائِنِ
الْاَرْضِۚ
اِنّ۪ي
حَف۪يظٌ
عَل۪يمٌ
Yusuf: «Beni memleketin hazinelerine memur et, çünkü ben korumasını ve yönetmesini bilirim» dedi.[55]
فَلَمَّا
رَجَعُٓوا
اِلٰٓى
اَب۪يهِمْ
قَالُوا
يَٓا اَبَانَا
مُنِـعَ
مِنَّا
الْكَيْلُ
فَاَرْسِلْ
مَعَنَٓا
اَخَانَا
نَكْتَلْ
وَاِنَّا
لَهُ
لَحَافِظُونَ
Babalarına döndüklerinde, «Ey babamız! Bize yiyecek yasak edildi, kardeşimizi bizimle beraber gönder de yiyecek alalım. Onu elbette koruruz» dediler.[63]
قَالَ
هَلْ
اٰمَنُكُمْ
عَلَيْهِ
اِلَّا
كَمَٓا
اَمِنْتُكُمْ
عَلٰٓى
اَخ۪يهِ
مِنْ
قَبْلُۜ
فَاللّٰهُ
خَيْرٌ
حَافِظاًۖ
وَهُوَ
اَرْحَمُ
الرَّاحِم۪ينَ
«Daha önce kardeşini size emanet ettiğim gibi, şimdi onu emanet eder miyim? Ama Allah en iyi koruyandır, O merhametlilerin merhametlisidir» dedi.[64]
وَلَمَّا
فَتَحُوا
مَتَاعَهُمْ
وَجَدُوا
بِضَاعَتَهُمْ
رُدَّتْ
اِلَيْهِمْۜ
قَالُوا
يَٓا اَبَانَا
مَا
نَبْغ۪يۜ
هٰذِه۪
بِضَاعَتُنَا
رُدَّتْ
اِلَيْنَاۚ
وَنَم۪يرُ
اَهْلَنَا
وَنَحْفَظُ
اَخَانَا
وَنَزْدَادُ
كَيْلَ
بَع۪يرٍۜ
ذٰلِكَ
كَيْلٌ
يَس۪يرٌ
Yüklerini açınca karşılık olarak götürdükleri mallarının kendilerine iade edilmiş olduğunu gördüler. «Ey babamız! Daha ne isteriz; işte mallarımız da bize iade edilmiş; ailemize onunla yine yiyecek getirir, kardeşimizi de korur ve bir deve yükü de artırmış oluruz; esasen bu az bir şeydir» dediler.[65]
اِرْجِعُٓوا
اِلٰٓى
اَب۪يكُمْ
فَقُولُوا
يَٓا اَبَانَٓا
اِنَّ
ابْنَكَ
سَرَقَۚ
وَمَا
شَهِدْنَٓا
اِلَّا
بِمَا
عَلِمْنَا
وَمَا
كُنَّا
لِلْغَيْبِ
حَافِظ۪ينَ
Ümidsizliğe düşünce, konuşmak üzere bir kenara çekildiler. Büyükleri şöyle dedi: «Babanızın Allah’a karşı sizden bir söz aldığını, daha önce Yusuf meselesinde de ileri gittiğinizi bilmiyor musunuz? Artık babam bana izin verene veya Allah hakkımda hüküm verene kadar ki O, hükmedenlerin en iyisidir bu yerden ayrılmayacağım. Siz dönün, babanıza gidin ve deyin ki: Ey Babamız! Senin oğlun hırsızlık yaptı, bu bildiğimizden başka bir şey görmedik; görülmeyeni de bilmeyiz; bulunduğumuz kasabanın halkına ve beraberinde olduğumuz kervana da sorabilirsin; biz şüphesiz doğru söylüyoruz.»[80-82]
Yükleniyor...