ذ ك ر
264ayette
292kez geçiyor
71/114surede
25farklı kelime
Mekkî / Medenî
Mekkî %75 · Medenî %25
İlk inen ayet (nüzul sırasıyla)
Kalem 51
2. inen sure
En çok geçtiği sure
Bakara
19 kez
Kelime ailesi
Bu kökten türeyen farklı kelimeler. Tıklayınca geçtiği ayetler listelenir.
| Kelime | Tür | Vezin | Anlam | Adet |
|---|---|---|---|---|
| ذِكْرِ | İsim | فِعْلِ | Zikr | 71 |
| وَاذْكُرْ | Feale-Yefulu | وَافْعُلُوا | Anın | 51 |
| وَذِكْرٰى | İsim | وَفِعْلَى | Anlama | 27 |
| تَذَكَّرُونَ | Tefe'ale Babı | تَتَفَعَّلُونَ | Anlarsınız | 19 |
| ذُكِّرُوا | Tef'il Babı | فُعِّلُوا | Onlara anlatıldı | 17 |
| يَتَذَكَّرُ | Tefe'ale Babı | يَتَفَعَّلُونَ | Anlarlar | 15 |
| يَذْكُرُونَ | Feale-Yefulu | يَفْعُلُونَ | Anarlar | 14 |
| ذِكْراً | İsim | فِعْلًا | Anmak | 14 |
| يَذَّكَّرُونَ | Tefe'ale Babı | يَتَفَعَّلُونَ | Anlarlar | 14 |
| ذُكِرَ | Feale-Yefulu | فُعِلَ | Anıldı | 14 |
| تَذْكِرَةٌۚ | İsim | تَفْعِلَةٌ | Anlatma | 9 |
| مُدَّكِرٍ | İsim | مُفْتَعِلٍ | Anımsayan | 6 |
| سَتَذْكُرُونَهُنَّ | Feale-Yefulu | سَتَفْعُلُونَهُنَّ | Yakında onları anacaksınız | 4 |
| تَتَذَكَّرُونَ | Tefe'ale Babı | تَتَفَعَّلُونَ | Anlarsınız | 3 |
| لِذُكُورِنَا | İsim | لِفُعُولِنَا | Erkeklerimiz için | 2 |
| آٰلذَّكَرَيْنِ | İsim | أَالْفَعَلَيْنِ | İki erkek mi? | 2 |
| لِلذَّاكِر۪ينَۚ | İsim | لِلْفَاعِلِينَ | Ananlar için | 2 |
| فَتُذَكِّرَ | Tef'il Babı | فَتُفَعِّلَ | Hemen anlatır | 1 |
| وَتَذْك۪ير۪ي | İsim | وَتَفْعِيلِي | Ve anlatmam | 1 |
| وَادَّكَرَ | İftial Babı | وَافْتَعَلَ | Anımsadı | 1 |
| وَنَذْكُرَكَ | Feale-Yefulu | وَنَفْعُلَكَ | Ve seni anarız | 1 |
| الذُّكْرَانَ | İsim | الْفُعْلَانَ | Erkekler | 1 |
| وَالذَّاكِرَاتِ | İsim | وَالْفَاعِلَاتِ | Ve ananlar | 1 |
| مَذْكُوراً | Sıfat | مَفْعُولًا | Anılan | 1 |
| مُذَكِّرٌۜ | İsim | مُفَعِّلٌ | Anlatan | 1 |
Anlam yelpazesi
Kökün kelimelerinin Türkçe karşılıkları.
Zikr 26
Anmak 24
Anlarsınız 20
Anın 13
Anlarlar 13
Anlama 13
Anlar 11
Ve anın 10
Erkek 10
Ve an 10
Anlatma 9
Öyleyse anın 7
Onlara anlatıldı 7
Ve anlama 7
Diğer 67 anlam
An 6
Anıldı 6
Anımsayan 6
Anarlar 5
Beni anmak 5
Anmak için 4
Anılır 3
Ve zikr 3
Erkekler 3
Anlat 3
Ve anlat 2
İki erkek mi? 2
Anmanın yardımıyla 2
Ve anlaması için 2
Anlamaları için 2
Bizi anmak 2
Anlatıldı 2
Anar 2
Ve andı 2
Ve ananlar 2
Onu andı 2
Beni anın 1
Sizi anarım 1
Ve onu anın 1
Sizin anmanız gibi 1
Yakında onları anacaksınız 1
Hemen anlatır 1
Andılar 1
Erkek için 1
Öyleyse erkek için 1
Erkeklerimiz için 1
Anladılar 1
Ve anlatmam 1
Ananlar için 1
Beni an 1
Anımsadı 1
Anarsın 1
Ve onlara anlat 1
Andın 1
Onu anarım 1
bir hatıra 1
Beni anmak için 1
Ve seni anarız 1
Anılmanız 1
Onları anar 1
Ve anarlar 1
Anmaları için 1
Onların anması 1
Onları anmak 1
Ve anılır 1
Ve andılar 1
Ve anmak 1
Anladı 1
Anıldınız 1
Yakında anacaksınız 1
Zikri 1
Anarsınız 1
Onları anlama 1
Ve anıldı 1
Anmayı 1
Anılan 1
Onu anlama 1
Öyleyse anlat 1
Anımsatma 1
Yakında anlayacak 1
Anlatan 1
Senin anılman 1
Kavram ağı
Aynı ayette en çok birlikte geçtiği kökler (ayet sayısı). Tıklayınca ortak ayetler listelenir.
Sure dağılımı
Her kutu bir sure; renk koyulaştıkça o surede daha çok geçiyor. Mekkî Medenî
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
31
32
33
34
35
36
37
38
39
40
41
42
43
44
45
46
47
48
49
50
51
52
53
54
55
56
57
58
59
60
61
62
63
64
65
66
67
68
69
70
71
72
73
74
75
76
77
78
79
80
81
82
83
84
85
86
87
88
89
90
91
92
93
94
95
96
97
98
99
100
101
102
103
104
105
106
107
108
109
110
111
112
113
114
Vahiy sürecinde kullanım
Sureler iniş sırasıyla soldan sağa: ilk inen Alak'tan son inen sureye. Kavramın hangi dönemde öne çıktığını gösterir.
← ilk inenson inen →
Ayetler
+ ق و ل ile birlikte ✕ Süzgeci kaldır
48 ayet
وَقَالَ
لِلَّذ۪ي
ظَنَّ
اَنَّهُ
نَاجٍ
مِنْهُمَا
اذْكُرْن۪ي
عِنْدَ
رَبِّكَۘ
فَاَنْسٰيهُ
الشَّيْطَانُ
ذِكْرَ
رَبِّه۪
فَلَبِثَ
فِي
السِّجْنِ
بِضْعَ
سِن۪ينَۜ ۟
İkisinden, kurtulacağını sandığı kimseye Yusuf: «Efendinin yanında beni an» dedi. Ama şeytan efendisine onu hatırlatmayı unutturdu ve Yusuf bu yüzden daha birkaç yıl hapiste kaldı.[42]
وَقَالَ
الَّذ۪ي
نَجَا
مِنْهُمَا
وَادَّكَرَ
بَعْدَ
اُمَّةٍ
اَنَا۬
اُنَبِّئُكُمْ
بِتَأْو۪يلِه۪
فَاَرْسِلُونِ
Hapisteki iki kişiden kurtulmuş olanı, nice zaman sonra Yusuf’u hatırladı ve: «Ben size bunu yorumlayacağım, hele beni gönderin» dedi.[45]
قَالُوا
تَاللّٰهِ
تَفْتَؤُ۬ا
تَذْكُرُ
يُوسُفَ
حَتّٰى
تَكُونَ
حَرَضاً
اَوْ
تَكُونَ
مِنَ
الْهَالِك۪ينَ
«Allah’a yemin ederiz ki, Yusuf’u anıp durman seni bitkin düşürecek veya helak olacaksın» dediler.[85]
وَاِذْ
قَالَ
مُوسٰى
لِقَوْمِهِ
اذْكُرُوا
نِعْمَةَ
اللّٰهِ
عَلَيْكُمْ
اِذْ
اَنْجٰيكُمْ
مِنْ
اٰلِ
فِرْعَوْنَ
يَسُومُونَكُمْ
سُٓوءَ
الْعَذَابِ
وَيُذَبِّحُونَ
اَبْنَٓاءَكُمْ
وَيَسْتَحْيُونَ
نِسَٓاءَكُمْۜ
وَف۪ي
ذٰلِكُمْ
بَلَٓاءٌ
مِنْ
رَبِّكُمْ
عَظ۪يمٌ۟
Musa, milletine dedi ki: «Allah’ın size olan nimetlerini anın; size işkence eden, kadınlarınızı sağ bırakıp oğullarınızı boğazlayan Firavun ailesinden sizi kurtardı; bütün bunlarda Rabbinizden size büyük bir imtihan vardır.»[6]
وَقَالُوا
يَٓا اَيُّهَا
الَّذ۪ي
نُزِّلَ
عَلَيْهِ
الذِّكْرُ
اِنَّكَ
لَمَجْنُونٌۜ
Onlar: «Ey kendisine Kitap indirilen kimse! Sen mutlaka delisin. Doğrulardan isen melekleri bize getirsene» dediler.[6-7]
اِلَّٓا
اَنْ
يَشَٓاءَ
اللّٰهُۘ
وَاذْكُرْ
رَبَّكَ
اِذَا
نَس۪يتَ
وَقُلْ
عَسٰٓى
اَنْ
يَهْدِيَنِ
رَبّ۪ي
لِاَقْرَبَ
مِنْ
هٰذَا
رَشَداً
Herhangi bir şey için, Allah’ın dilemesi dışında: «Ben yarın onu yapacağım» deme. Unuttuğun zaman Rabbini an ve şöyle de: «Umulur ki, Rabbim beni doğruya daha yakın olana eriştirir.»[23-24]
قَالَ
اَرَاَيْتَ
اِذْ
اَوَيْنَٓا
اِلَى
الصَّخْرَةِ
فَاِنّ۪ي
نَس۪يتُ
الْحُوتَۘ
وَمَٓا
اَنْسَان۪يهُ
اِلَّا
الشَّيْطَانُ
اَنْ
اَذْكُرَهُۚ
وَاتَّخَذَ
سَب۪يلَهُ
فِي
الْبَحْرِۗ
عَجَباً
O da: «Bak sen! Kayalığa vardığımızda balığı unutmuştum. Bana onu hatırlamamı unutturan ancak şeytandır. Balık şaşılacak şekilde denizde yolunu tutup gitmiş» dedi.[63]
قَالَ
فَاِنِ
اتَّبَعْتَن۪ي
فَلَا
تَسْـَٔلْن۪ي
عَنْ
شَيْءٍ
حَتّٰٓى
اُحْدِثَ
لَكَ
مِنْهُ
ذِكْراً۟
O da: «O halde, bana uyacaksan, ben sana anlatmadıkça herhangi bir şey hakkında bana soru sormayacaksın» dedi.[70]
وَيَسْـَٔلُونَكَ
عَنْ
ذِي الْقَرْنَيْنِۜ
قُلْ
سَاَتْلُوا
عَلَيْكُمْ
مِنْهُ
ذِكْرًاۜ
Sana Zülkarneyn’i sorarlar, «Onu size anlatacağım» de.[83]
فَقُولَا
لَهُ
قَوْلاً
لَيِّناً
لَعَلَّهُ
يَتَذَكَّرُ
اَوْ
يَخْشٰى
Ona yumuşak söz söyleyin, belki öğüt dinler veya korkar.[44]
اَمِ
اتَّخَذُوا
مِنْ
دُونِه۪ٓ
اٰلِهَةًۜ
قُلْ
هَاتُوا
بُرْهَانَكُمْۚ
هٰذَا
ذِكْرُ
مَنْ
مَعِيَ
وَذِكْرُ
مَنْ
قَبْل۪يۜ
بَلْ
اَكْثَرُهُمْ
لَا
يَعْلَمُونَۙ
الْحَقَّ
فَهُمْ
مُعْرِضُونَ
O’nu bırakıp tanrılar mı edindiler? De ki: «Kesin delilinizi getirin. İşte benim ve ümmetimin Kitap’ı ve senden öncekilerin kitapları.» Hayır; onların çoğu gerçeği bilmez de yüz çevirirler.[24]
قُلْ
مَنْ
يَكْلَؤُ۬كُمْ
بِالَّيْلِ
وَالنَّهَارِ
مِنَ
الرَّحْمٰنِۜ
بَلْ
هُمْ
عَنْ
ذِكْرِ
رَبِّهِمْ
مُعْرِضُونَ
De ki: «Geceleyin ve gündüzün sizi Rahman’dan kim koruyabilir?» Ama onlar Rablerinin Kitabından yüz çevirmektedirler.[42]
قَالُوا
سَمِعْنَا
فَتًى
يَذْكُرُهُمْ
يُقَالُ
لَـهُٓ
اِبْرٰه۪يمُۜ
Bazıları: «İbrahim denen bir gencin onları diline doladığını duymuştuk» deyince, «O halde bunların şahidlik edebilmeleri için onu halkın gözü önüne getirin» dediler.[60-61]
اَلَّذ۪ينَ
اُخْرِجُوا
مِنْ
دِيَارِهِمْ
بِغَيْرِ
حَقٍّ
اِلَّٓا
اَنْ
يَقُولُوا
رَبُّنَا
اللّٰهُۜ
وَلَوْلَا
دَفْعُ
اللّٰهِ
النَّاسَ
بَعْضَهُمْ
بِبَعْضٍ
لَهُدِّمَتْ
صَوَامِــعُ
وَبِيَعٌ
وَصَلَوَاتٌ
وَمَسَاجِدُ
يُذْكَرُ
ف۪يهَا
اسْمُ
اللّٰهِ
كَث۪يراًۜ
وَلَيَنْصُرَنَّ
اللّٰهُ
مَنْ
يَنْصُرُهُۜ
اِنَّ
اللّٰهَ
لَقَوِيٌّ
عَز۪يزٌ
Onlar haksız yere ve «Rabbimiz Allah’tır» dediler diye yurtlarından çıkarılmışlardır. Allah insanların bir kısmını diğeriyle savmasaydı, manastırlar, kiliseler, havralar ve içinde Allah’ın adı çok anılan camiler yıkılıp giderdi. And olsun ki, Allah’a yardım edenlere O da yardım eder. Doğrusu Allah kuvvetlidir, güçlüdür.[40]
سَيَقُولُونَ
لِلّٰهِۜ
قُلْ
اَفَلَا
تَذَكَّرُونَ
«Allah’ındır» diyecekler, «Öyleyse ders almaz mısınız?» de.[85]
قَالُوا
سُبْحَانَكَ
مَا
كَانَ
يَنْبَغ۪ي
لَـنَٓا
اَنْ
نَتَّخِذَ
مِنْ
دُونِكَ
مِنْ
اَوْلِيَٓاءَ
وَلٰكِنْ
مَتَّعْتَهُمْ
وَاٰبَٓاءَهُمْ
حَتّٰى
نَسُوا
الذِّكْرَۚ
وَكَانُوا
قَوْماً
بُوراً
Onlar: «Haşa; Seni bırakıp başka dostlar edinmek bize yaraşmaz; fakat Sen onlara ve babalarına nimetler verdin de sonunda Seni anmayı unuttular ve helaki hak eden bir millet oldular» derler.[18]
وَلَقَدْ
وَصَّلْنَا
لَهُمُ
الْقَوْلَ
لَعَلَّهُمْ
يَتَذَكَّرُونَۜ۟
And olsun ki, Biz vahyi onlara ard arda yetiştirdik; belki düşünürler.[51]
قَالُوا
طَٓائِرُكُمْ
مَعَكُمْۜ
اَئِنْ
ذُكِّرْتُمْۜ
بَلْ
اَنْتُمْ
قَوْمٌ
مُسْرِفُونَ
Elçiler: «Uğursuzluğunuz kendinizdendir. Bu uğursuzluk size öğüt verildiği için mi? Hayır; siz, aşırı giden bir milletsiniz» demişlerdi.[19]
اِصْبِرْ
عَلٰى
مَا
يَقُولُونَ
وَاذْكُرْ
عَبْدَنَا
دَاوُ۫دَ
ذَا
الْاَيْدِۚ
اِنَّـهُٓ
اَوَّابٌ
Onların söylediklerine sabret; güçlü kulumuz Davud’u an; o, daima Allah’a yönelirdi.[17]
فَقَالَ
اِنّ۪ٓي
اَحْبَبْتُ
حُبَّ
الْخَيْرِ
عَنْ
ذِكْرِ
رَبّ۪يۚ
حَتّٰى
تَوَارَتْ
بِالْحِجَابِ۠
Süleyman: «Doğrusu ben bu iyi malları, Rabbimi anmayı sağladıkları için severim» demişti. Koşup, toz perdesi arkasında kayboldukları zaman: «onları bana getirin» dedi. Bacaklarını ve boyunlarını sıvazlamaya başlamıştı.[32-33]
Yükleniyor...