أ ت ي

549 kelime · i'rab ağacında: 539

Cümledeki kullanımı

Kökün kelimeleri cümlede hangi konumda geçiyor ve orada kimlerle ilişki kuruyor? Sayılar, kökün o ilişkide geçtiği kelime sayısıdır. Kelimeler, aynı kökten gelen bütün biçimleri temsil eder (gösterilen, en sık geçen biçimdir). Bir öğeye dokununca ayetler listelenir; o kelimenin kökünün haritasına geçer.

Fiil 530 ayetler
Fâil 462 ayetler
Mef'ûlun bih 444 ayetler
هُمْ zamir 91 الْكِتَابَ 49 ↗ كُمْ zamir 48 هُ zamir 41 نَا zamir 27 (هُ) gizli 26 الزَّكَاةَ 24 ↗ كَ zamir 23 ي zamir 21 مُوسَى 18 ↗ أَجْرًا 18 ↗ الْعِلْمَ 15 ↗
+95 daha (daha az geçenler)
الْحِكْمَةَ 13 ↗ مَا 12 هَا zamir 11 هُنَّ zamir 10 مِنْ 8 أَمْوَالَ 6 ↗ مِثْلَ 5 ↗ الْمُلْكَ 5 ↗ ابْنَ 5 ↗ الْمَسَاكِينَ 5 ↗ عِيسَى 4 ↗ الْفَاحِشَةَ 4 ↗ كُلَّ 4 ↗ النُّبُوَّةَ 4 ↗ نَصِيبًا 4 ↗ خَيْرًا 4 ↗ دَاوُدَ 4 ↗ رَحْمَةً 4 ↗ الَّذِينَ 3 أَحَدَ 3 ↗ الْبَيِّنَاتِ 3 ↗ حَسَنَةً 3 ↗ حَقَّ 3 ↗ ذِكْرًا 3 ↗ الرِّجَالَ 3 ↗ زَبُورًا 3 ↗ هُمَا zamir 3 الْإِنْجِيلَ 2 ↗ الْفُرْقَانَ 2 ↗ فَضْلَ 2 ↗ فِرْعَوْنَ 2 ↗ الْقَوْمَ 2 ↗ الْهُدَى 2 ↗ الْيَتَامَى 2 ↗ الْأَرْضَ 2 ↗ أُكُلَ 2 ↗ الْإِيمَانَ 2 ↗ ذَا 2 ↗ أَهْلَ 2 ↗ آلَ 2 ↗ آيَاتِ 2 ↗ السَّائِلِينَ 2 ↗ إِبْرَاهِيمَ 2 ↗ صَالِحًا 2 ↗ كُمَا zamir 2 كَمْ 1 هَذَا 1 (شَيْئًا) gizli 1 آبَاءَ 1 ↗ ضِيَاءً 1 ↗ نَا 1 ↗ عَذَابًا 1 ↗ غَدَاءَ 1 ↗ فَصْلَ 1 ↗ الْفُقَرَاءَ 1 ↗ الْقُرْآنَ 1 ↗ قِنْطَارًا 1 ↗ الْبَأْسَ 1 ↗ كِفْلَيْنِ 1 ↗ كَ 1 ↗ لُوطًا 1 ↗ لُقْمَانَ 1 ↗ مَلَأَ 1 ↗ النِّسَاءَ 1 ↗ نَقِيرًا 1 ↗ الْمُنْكَرَ 1 ↗ النَّاسَ 1 ↗ النَّاقَةَ 1 ↗ الْمُهَاجِرِينَ 1 ↗ هَارُونَ 1 ↗ مَوْثِقًا 1 ↗ سَعَةً 1 ↗ وَلَدًا 1 ↗ الْبُيُوتَ 1 ↗ تِسْعَ 1 ↗ ثَوَابَ 1 ↗ ثَمُودَ 1 ↗ حَرْثَ 1 ↗ حَنَانًا 1 ↗ الْحِكْمَةَ 1 ↗ اللَّهَ 1 ↗ ذَوِي 1 ↗ رَبَّ 1 ↗ الرِّقَابِ 1 ↗ زِينَةً 1 ↗ سَبَبًا 1 ↗ سَبْعًا 1 ↗ السِّحْرَ 1 ↗ السُّفَهَاءَ 1 ↗ سُلْطَانًا 1 ↗ سُلَيْمَانَ 1 ↗ صُحُفًا 1 ↗ صَدُقَاتِ 1 ↗ الصَّلَاةَ 1 ↗ ضِعْفَيْنِ 1 ↗
Harf-i cer 126 ayetler
بِ 98 مِنْ 24 عَلَى 7 أَجْرَ 1
أَجْرَ ile bağlanan
إِلَى 1
إِلَى ile bağlanan
Nâib-i fâil 68 ayetler
Hâl 57 ayetler
Mef'ûlun fîh 52 ayetler
Mef'ûlun lieclih 10 ayetler
Mef'ûlun mutlak 7 ayetler
Temyiz 5 ayetler
Mef'ûlun bih (2.) 3 ayetler
Muzâfun ileyh 22 ayetler
Haber 21 ayetler
Sıfat 17 ayetler
Muzâf 7 ayetler
Mecrur 2 ayetler
Harf-i cer 2 ayetler
بِ 1
بِ ile bağlandığı fiil
عَنْ 1
عَنْ ile bağlandığı fiil
Mef'ûlun bih 2 ayetler
Bedel 1 ayetler
Mübteda 1 ayetler

Fiil بِ ile bağlanan هُ

12 ayet · أ ت ي kelimesi koyu, ilişkili kelime açık tonda (renkler türü gösterir: isim, fiil, harf)

وَبَشِّرِ الَّذ۪ينَ اٰمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ اَنَّ لَهُمْ جَنَّاتٍ تَجْر۪ي مِنْ تَحْتِهَا الْاَنْهَارُۜ كُلَّمَا رُزِقُوا مِنْهَا مِنْ ثَمَرَةٍ رِزْقاًۙ قَالُوا هٰذَا الَّذ۪ي رُزِقْنَا مِنْ قَبْلُ وَاُتُوا بِه۪ مُتَشَابِهاًۜ وَلَهُمْ ف۪يهَٓا اَزْوَاجٌ مُطَهَّرَةٌ وَهُمْ ف۪يهَا خَالِدُونَ
İnananlar ve yararlı işler yapanlara, kendilerine altlarından ırmaklar akan cennetler olduğunu müjdele. Onlara buranın bir ürünü rızık olarak verildiğinde, «Bu daha önce de rızıklandığımızdır» derler. Bunlar, söylediklerinin benzerleri olarak sunulmuştur. Onlara orada tertemiz eşler vardır ve orada temelli kalırlar.[25]
قُلْ اَرَاَيْتُمْ اِنْ اَخَذَ اللّٰهُ سَمْعَكُمْ وَاَبْصَارَكُمْ وَخَتَمَ عَلٰى قُلُوبِكُمْ مَنْ اِلٰهٌ غَيْرُ اللّٰهِ يَأْت۪يكُمْ بِهِۜ اُنْظُرْ كَيْفَ نُصَرِّفُ الْاٰيَاتِ ثُمَّ هُمْ يَصْدِفُونَ
De ki: «Gördünüz mü? Allah, işitmenizi, gözlerinizi alsa, kalblerinizi kapasa, Allah’tan başka hangi tanrı onu sizlere getirebilir?» Ayetleri nasıl türlü türlü açıkladığımıza bir baksana, sonra da onlar yüz çevirirler.[46]
وَقَالُوا مَهْمَا تَأْتِنَا بِه۪ مِنْ اٰيَةٍ لِتَسْحَرَنَا بِهَاۙ فَمَا نَحْنُ لَكَ بِمُؤْمِن۪ينَ
Firavun ailesi: «Bizi sihirlemek için ne mucize gösterirsen göster, sana inanmayacağız» dediler.[132]
قَالَ اِنَّمَا يَأْت۪يكُمْ بِهِ اللّٰهُ اِنْ شَٓاءَ وَمَٓا اَنْتُمْ بِمُعْجِز۪ينَ
«Ancak Allah dilerse onu başınıza getirir, siz O’nu aciz bırakamazsınız. Allah sizi azdırmak isterse, ben size öğüt vermek istesem de faydası olmaz. O, sizin Rabbinizdir, O’na döndürüleceksiniz» dedi.[33-34]
وَقَالَ الْمَلِكُ ائْتُون۪ي بِه۪ۚ فَلَمَّا جَٓاءَهُ الرَّسُولُ قَالَ ارْجِعْ اِلٰى رَبِّكَ فَسْـَٔلْهُ مَا بَالُ النِّسْوَةِ الّٰت۪ي قَطَّعْنَ اَيْدِيَهُنَّۜ اِنَّ رَبّ۪ي بِكَيْدِهِنَّ عَل۪يمٌ
Hükümdar: «Onu bana getirin» dedi. Yusuf’a elçi gelince, «Efendine dön, kadınlar niçin ellerini kesmişlerdi bir sor; doğrusu Rabbim onların hilesini bilir» dedi.[50]
وَقَالَ الْمَلِكُ ائْتُون۪ي بِه۪ٓ اَسْتَخْلِصْهُ لِنَفْس۪يۚ فَلَمَّا كَلَّمَهُ قَالَ اِنَّكَ الْيَوْمَ لَدَيْنَا مَك۪ينٌ اَم۪ينٌ
Hükümdar: «Onu bana getirin, yanıma alayım» dedi. Onunla konuşunca: «Bugün senin yanımızda önemli bir yerin ve güvenilir bir durumun vardır.» dedi.[54]
فَاِنْ لَمْ تَأْتُون۪ي بِه۪ فَلَا كَيْلَ لَكُمْ عِنْد۪ي وَلَا تَقْرَبُونِ
«Eğer onu bana getirmezseniz bundan böyle benden bir ölçek bile alamazsınız ve bana artık yaklaşmayın da.»[60]
قَالَ لَنْ اُرْسِلَهُ مَعَكُمْ حَتّٰى تُؤْتُونِ مَوْثِقاً مِنَ اللّٰهِ لَتَأْتُنَّن۪ي بِه۪ٓ اِلَّٓا اَنْ يُحَاطَ بِكُمْۚ فَلَمَّٓا اٰتَوْهُ مَوْثِقَهُمْ قَالَ اللّٰهُ عَلٰى مَا نَقُولُ وَك۪يلٌ
Babaları: «Hepiniz helak olmadıkça onu bana geri getireceğinize dair Allah’a karşı sağlam bir söz vermezseniz, sizinle göndermeyeceğim» dedi. Söz verdiklerinde: «Sözümüze Allah vekildir» dedi.[66]
فَاَتَتْ بِه۪ قَوْمَهَا تَحْمِلُهُۜ قَالُوا يَا مَرْيَمُ لَقَدْ جِئْتِ شَيْـٔاً فَرِياًّ
Çocuğu alıp kavmine getirdi, onlar: «Meryem! Utanılacak bir şey yaptın. Ey Harun’un kızkardeşi! Baban kötü bir kimse değildi, annen de iffetsiz değildi» dediler.[27-28]
قَالُوا فَأْتُوا بِه۪ عَلٰٓى اَعْيُنِ النَّاسِ لَعَلَّهُمْ يَشْهَدُونَ
Bazıları: «İbrahim denen bir gencin onları diline doladığını duymuştuk» deyince, «O halde bunların şahidlik edebilmeleri için onu halkın gözü önüne getirin» dediler.[60-61]
قَالَ عِفْر۪يتٌ مِنَ الْجِنِّ اَنَا۬ اٰت۪يكَ بِه۪ قَبْلَ اَنْ تَقُومَ مِنْ مَقَامِكَۚ وَاِنّ۪ي عَلَيْهِ لَقَوِيٌّ اَم۪ينٌ
Cinlerden bir ifrit: «Sen yerinden kalkmadan önce sana onu getiririm, buna karşı güvenilir bir güce sahibim» dedi.[39]
قَالَ الَّذ۪ي عِنْدَهُ عِلْمٌ مِنَ الْكِتَابِ اَنَا۬ اٰت۪يكَ بِه۪ قَبْلَ اَنْ يَرْتَدَّ اِلَيْكَ طَرْفُكَۜ فَلَمَّا رَاٰهُ مُسْتَقِراًّ عِنْدَهُ قَالَ هٰذَا مِنْ فَضْلِ رَبّ۪ي۠ لِيَبْلُوَن۪ٓي ءَاَشْكُرُ اَمْ اَكْفُرُۜ وَمَنْ شَكَرَ فَاِنَّمَا يَشْكُرُ لِنَفْسِه۪ۚ وَمَنْ كَفَرَ فَاِنَّ رَبّ۪ي غَنِيٌّ كَر۪يمٌ
Kitabın bilgisine sahip olan biri: «Gözünü açıp kapamadan ben onu sana getiririm» dedi. Süleyman, tahtı yanına yerleşivermiş görünce: «Bu, şükür mü edeceğim yoksa nankörlük mü edeceğim diye beni sınayan Rabbimin lütfundandır. Şükreden ancak kendisi için şükretmiş olur; fakat nankörlük eden bilsin ki Rabbim müstağnidir, kerem sahibidir» dedi.[40]
Yükleniyor...