أ ك ل
109 kelime · i'rab ağacında: 102
Cümledeki kullanımı
Kökün kelimeleri cümlede hangi konumda geçiyor ve orada kimlerle ilişki kuruyor? Sayılar, kökün o ilişkide geçtiği kelime sayısıdır. Kelimeler, aynı kökten gelen bütün biçimleri temsil eder (gösterilen, en sık geçen biçimdir). Bir öğeye dokununca ayetler listelenir; o kelimenin kökünün haritasına geçer.
Fiil 90 ayetler
Fâil 90 ayetler
و
zamir 61
(هُوَ)
gizli 5
ا
zamir 4
(هِيَ)
gizli 3
الْأَنْعَامُ
3
↗
الذِّئْبُ
3
↗
سَبْعٌ
3
↗
الطَّيْرُ
2
↗
(أَحَدٌ)
gizli 1
(أَنْتَ)
gizli 1
(نَحْنُ)
gizli 1
أَنْفُسُ
1
↗
+4 daha (daha az geçenler)
Mef'ûlun bih 36 ayetler
هُ
zamir 6
أَمْوَالَ
5
↗
(هُ)
gizli 4
الطَّعَامَ
4
↗
لَحْمًا
3
↗
مَا
2
الرِّبَا
2
↗
هُنَّ
zamir 2
(شَيْءٌ)
gizli 1
طَيِّبَاتِ
1
↗
فَرِيقًا
1
↗
مِنْسَأَةَ
1
↗
+4 daha (daha az geçenler)
Hâl 7 ayetler
Mef'ûlun mutlak 4 ayetler
Mef'ûlun lieclih 2 ayetler
Sıfat 12 ayetler
Mecrur 4 ayetler
Fiil Mef'ûlun bih هُ
6 ayet · أ ك ل kelimesi koyu, ilişkili kelime açık tonda (renkler türü gösterir: isim, fiil, harf)
اَلَّذ۪ينَ
قَالُٓوا
اِنَّ
اللّٰهَ
عَهِدَ
اِلَيْنَٓا
اَلَّا
نُؤْمِنَ
لِرَسُولٍ
حَتّٰى
يَأْتِيَنَا
بِقُرْبَانٍ
تَأْكُلُهُ
النَّارُۜ
قُلْ
قَدْ
جَٓاءَكُمْ
رُسُلٌ
مِنْ
قَبْل۪ي
بِالْبَيِّنَاتِ
وَبِالَّذ۪ي
قُلْتُمْ
فَلِمَ
قَتَلْتُمُوهُمْ
اِنْ
كُنْتُمْ
صَادِق۪ينَ
«Doğrusu, ateşin yiyeceği bir kurban getirmedikçe hiçbir peygambere inanmamak üzere Allah bize ahid verdi» diyenlere sen, de ki: «Benden önce peygamberler size belgeler ve dediğiniz şeyi getirdi. Doğru sözlü iseniz niçin onları öldürdünüz?»[183]
وَاٰتُوا
النِّسَٓاءَ
صَدُقَاتِهِنَّ
نِحْلَةًۜ
فَاِنْ
طِبْنَ
لَكُمْ
عَنْ
شَيْءٍ
مِنْهُ
نَفْساً
فَكُلُوهُ
هَن۪ٓيـٔاً
مَر۪ٓيـٔاً
Kadınlara mehirlerini cömertçe verin, eğer ondan gönül hoşluğu ile size bir şey bağışlarlarsa onu afiyetle yiyin.[4]
قَالَ
اِنّ۪ي
لَيَحْزُنُن۪ٓي
اَنْ
تَذْهَبُوا
بِه۪
وَاَخَافُ
اَنْ
يَأْكُلَهُ
الذِّئْبُ
وَاَنْتُمْ
عَنْهُ
غَافِلُونَ
Babaları, «Onu götürmeniz beni üzüyor; siz farkına varmadan onu kurdun yemesinden korkarım» dedi.[13]
قَالُوا
لَئِنْ
اَكَلَهُ
الذِّئْبُ
وَنَحْنُ
عُصْبَةٌ
اِنَّٓا
اِذاً
لَخَاسِرُونَ
«And olsun ki, biz kuvvetli bir toplulukken kurt onu yerse, biz aciz sayılırız» dediler.[14]
قَالُوا
يَٓا اَبَانَٓا
اِنَّا
ذَهَبْنَا
نَسْتَبِقُ
وَتَرَكْنَا
يُوسُفَ
عِنْدَ
مَتَاعِنَا
فَاَكَلَهُ
الذِّئْبُۚ
وَمَٓا
اَنْتَ
بِمُؤْمِنٍ
لَنَا
وَلَوْ
كُنَّا
صَادِق۪ينَ
Akşam üstü ağlayarak babalarına geldiklerinde: «Ey babamız! İnan olsun biz yarış yapıyorduk; Yusuf’u eşyamızın yanına bırakmıştık; bir kurt onu yedi. Her ne kadar doğru söylüyorsak da sen bize inanmazsın» dediler.[16-17]
لَا
يَأْكُلُهُٓ
اِلَّا
الْخَاطِؤُ۫نَ۟
«Günahkarların yiyeceği olan kanlı irinden başka bir yiyeceği de yoktur.»[36-37]
Yükleniyor...