ر أ ي

328 kelime · i'rab ağacında: 326
Kelime ailesi ve dağılımı Kök listesi

Cümledeki kullanımı

Kökün kelimeleri cümlede hangi konumda geçiyor ve orada kimlerle ilişki kuruyor? Sayılar, kökün o ilişkide geçtiği kelime sayısıdır. Kelimeler, aynı kökten gelen bütün biçimleri temsil eder (gösterilen, en sık geçen biçimdir). Bir öğeye dokununca ayetler listelenir; o kelimenin kökünün haritasına geçer.

Fiil 313 ayetler
Fâil 310 ayetler
(أَنْتَ) gizli 78 و zamir 76 ت zamir 48 (هُوَ) gizli 41 (نَحْنُ) gizli 26 (أَنَا) gizli 14 الَّذِينَ 6 اللَّهُ 5 ↗ نَا zamir 3 (هِيَ) gizli 2 أَحَدٌ 2 ↗ الْمُؤْمِنُونَ 2 ↗
+9 daha (daha az geçenler)
رَسُولُ 2 ↗ ن zamir 2 nan 1 وَ 1 الْفِئَتَانِ 1 ↗ قَبِيلُ 1 ↗ الْمُجْرِمُونَ 1 ↗ الْجَمْعَانِ 1 ↗ الْإِنْسَانُ 1 ↗
Mef'ûlun bih 243 ayetler
هُ zamir 24 كَ zamir 22 هُمْ zamir 19 كُمْ zamir 18 مَا 14 هَا zamir 13 ي zamir 13 الْعَذَابَ 12 ↗ آيَاتِ 12 ↗ الَّذِي 6 الَّذِينَ 5 (هُ) gizli 5
+96 daha (daha az geçenler)
إِذْ 4 أَعْمَالَ 4 ↗ الْمَلَائِكَةَ 4 ↗ الشَّمْسَ 4 ↗ مِنْ 3 كُلَّ 3 ↗ النَّارَ 3 ↗ النَّاسَ 3 ↗ بَعْضَ 3 ↗ الْأَرْضَ 3 ↗ جَعَلَ 3 ↗ نَا zamir 3 أَنْ 2 الظَّالِمِينَ 2 ↗ الْفُلْكَ 2 ↗ الْقَمَرَ 2 ↗ الْقَوْمَ 2 ↗ بَأْسَ 2 ↗ كَثِيرًا 2 ↗ كَفَرْتُمْ 2 ↗ الْبَرْقَ 2 ↗ أَهْلَكْنَا 2 ↗ الْوَدْقَ 2 ↗ أَحَدَ 2 ↗ أَخَذَ 2 ↗ الْمُجْرِمِينَ 2 ↗ اللَّهَ 2 ↗ خَلَقَ 2 ↗ سَبِيلَ 2 ↗ شُرَكَاءَ 2 ↗ اللَّذَيْنِ 1 هَا 1 يَوْمَ 1 (شَيْئًا) gizli 1 (هَا) gizli 1 اطَّلَعَ 1 ↗ عَصَيْتُ 1 ↗ عِوَجًا 1 ↗ أَعْيُنَ 1 ↗ آتَى 1 ↗ فَضْلٍ 1 ↗ فَعَلَ 1 ↗ تَفَاوُتٍ 1 ↗ فِرْعَوْنَ 1 ↗ تَقَلُّبَ 1 ↗ قَمِيصَ 1 ↗ الْقُوَّةَ 1 ↗ كَذَّبَ 1 ↗ كِسْفًا 1 ↗ كَوْكَبًا 1 ↗ يُبْدِئُ 1 ↗ لَهْوًا 1 ↗ مَتَّعْنَا 1 ↗ الْمَاءَ 1 ↗ مَنَاةَ 1 ↗ أَنْبَتْنَا 1 ↗ مَنَاسِكَ 1 ↗ بُرْهَانَ 1 ↗ نَعِيمًا 1 ↗ الْمُنَافِقِينَ 1 ↗ الْهُدْهُدَ 1 ↗ هَامَانَ 1 ↗ يُوَارِي 1 ↗ تَوَلَّى 1 ↗ أَيْدِيَ 1 ↗ بَاقِيَةٍ 1 ↗ أُخَرَ 1 ↗ تِجَارَةً 1 ↗ الْجِبَالَ 1 ↗ الْجَحِيمَ 1 ↗ جُنُودَ 1 ↗ جَاءَ 1 ↗ الْأَحْزَابَ 1 ↗ حَسَنًا 1 ↗ تُحْيِي 1 ↗ خَتَمَ 1 ↗ أَمْتًا 1 ↗ أَمَرَ 1 ↗ دَارَ 1 ↗ الْمُؤْمِنَاتِ 1 ↗ رَبَّ 1 ↗ رِجَالًا 1 ↗ رَحِمَ 1 ↗ يُرِيدُونَ 1 ↗ زَمْهَرِيرًا 1 ↗ إِبْرَاهِيمَ 1 ↗ سَبْعَ 1 ↗ سَوْءَاتِ 1 ↗ يَشْتَرُونَ 1 ↗ شُفَعَاءَ 1 ↗ شَهِدَ 1 ↗ أَصْبَحَ 1 ↗ الْعُزَّى 1 ↗ اللَّاتَ 1 ↗ ضَرَبَ 1 ↗ هُمَا zamir 1
Mef'ûlun bih (2.) 60 ayetler
(مُسْتَقِرًّا) gizli 4 قَلِيلًا 3 ↗ مُصْفَرًّا 3 ↗ (مُسْتَقِرِّينَ) gizli 2 قَوْمًا 2 ↗ تَهْتَزُّ 2 ↗ الْمُحْسِنِينَ 2 ↗ يَخْرُجُ 2 ↗ خَاشِعًا 2 ↗ (أَحَدًا) gizli 1 (مُسْتَقِرَّةٌ) gizli 1 ضَلُّوا 1 ↗
+38 daha (daha az geçenler)
طَلَعَتْ 1 ↗ عَارِضًا 1 ↗ أَعْصِرُ 1 ↗ غَرَبَتْ 1 ↗ اسْتَغْنَى 1 ↗ قُدَّ 1 ↗ قَرِيبًا 1 ↗ مُسْتَقِرًّا 1 ↗ كَثِيرًا 1 ↗ مَكَانٍ 1 ↗ مِثْلَيْنِ 1 ↗ مَوَاخِرَ 1 ↗ بَارِزَةً 1 ↗ يَنْظُرُونَ 1 ↗ بَازِغَةً 1 ↗ أَنْفُسِ 1 ↗ هَامِدَةً 1 ↗ تَصِلُ 1 ↗ تَضَعُ 1 ↗ بَعِيدًا 1 ↗ اتَّبَعَ 1 ↗ الْأَرْضِ 1 ↗ جَاثِيَةً 1 ↗ تَحْسَبُ 1 ↗ حَسَرَاتٍ 1 ↗ أَحْمِلُ 1 ↗ الْآفَاقِ 1 ↗ خَيْرٍ 1 ↗ تَذْهَلُ 1 ↗ سَاقِطًا 1 ↗ سُكَارَى 1 ↗ مُشْفِقِينَ 1 ↗ يَصُدُّونَ 1 ↗ صَرْعَى 1 ↗ كُمْ zamir 1 هَا zamir 1 هُمْ zamir 1 ي zamir 1
Harf-i cer 26 ayetler
إِلَى 19
إِلَى ile bağlanan
الَّذِينَ 12 مَا 2 الطَّيْرِ 2 ↗ الَّذِي 1 الْمَلَأِ 1 ↗ رَبِّ 1 ↗
مِنْ 5
مِنْ ile bağlanan
آيَاتِ 4 ↗ فُطُورٍ 1 ↗
فِي 2
فِي ile bağlanan
ضَلَالٍ 1 ↗ سَفَاهَةٍ 1 ↗
Mef'ûlun fîh 22 ayetler
إِذْ 7 الْمَنَامِ 2 ↗ هُ zamir 2 ثَمَّ 1 فَوْقَ 1 لَمَّا 1 يَوْمَ 1 (أَنْ) gizli 1 بَادِيَ 1 ↗ بَعْدِ 1 ↗ يَوْمَ 1 ↗ حَيْثُ 1 ↗
+2 daha (daha az geçenler)
حِينَ 1 ↗ هَا zamir 1
Hâl 10 ayetler
cümle 2 طَمَعًا 1 ↗ يَقْبِضْنَ 1 ↗ مُقَرَّنِينَ 1 ↗ نَزْلَةً 1 ↗ خَوْفًا 1 ↗ رُكَّعًا 1 ↗ مُتَصَدِّعًا 1 ↗ صَافَّاتٍ 1 ↗ ضَعِيفًا 1 ↗ أَنْتُمْ zamir 1
Mef'ûlun mutlak 6 ayetler
(إِرَاءَةً) gizli 2 (إِرَاءً) gizli 1 (رَأْيًا) gizli 1 (رُؤْيَةً) gizli 1 رَأْيَ 1
Nâib-i fâil 3 ayetler
(شَيْءٌ) gizli 1 (هُوَ) gizli 1 و zamir 1
Mef'ûlun lieclih 2 ayetler
أَنْ 1 طَمَعًا 1 ↗ خَوْفًا 1 ↗
Muzâfun ileyh 40 ayetler
Muzâfı 40 ayetler
لَمَّا 21 يَوْمَ 8 ↗ إِذْ 5 حِينَ 2 ↗ يَوْمَ 1 بَادِيَ 1 ↗ حَيْثُ 1 ↗ تَأْوِيلُ 1 ↗
Sıfat 9 ayetler
Mevsûfu 9 ayetler
جُنُودًا 3 ↗ عَمَدٍ 2 ↗ (آيَاتٌ) gizli 1 غَيْثٍ 1 ↗ كَافِرَةٌ 1 ↗ وِلْدَانٌ 1 ↗
Muzâf 7 ayetler
Muzâfun ileyh 7 ayetler
النَّاسِ 3 ↗ ي zamir 2 الْعَيْنِ 1 ↗ كَ zamir 1
Mef'ûlun bih 4 ayetler
Fiili 4 ayetler
صَدَقَ 2 ↗ تَقْصُصْ 1 ↗ جَعَلْنَا 1 ↗
Haber 3 ayetler
Mübteda 3 ayetler
الَّذِينَ 1 هُمْ zamir 1 هُوَ zamir 1
Mef'ûlun lieclih 3 ayetler
Fiili 3 ayetler
يُنْفِقُ 2 ↗ خَرَجُوا 1 ↗
Mecrur 2 ayetler
Harf-i cer 2 ayetler
فِي 1
فِي ile bağlandığı fiil
أَفْتُوا 1 ↗
لِ 1
لِ ile bağlandığı fiil
تَعْبُرُونَ 1 ↗
Bedel 1 ayetler
Mübdelün minh 1 ayetler
رَأَيْتُ 1
Mef'ûlun mutlak 1 ayetler
Fiili 1 ayetler
يَرَوْنَ 1
Mevsûf 1 ayetler
Sıfat 1 ayetler
الَّتِي 1
Mübdelün minh 1 ayetler
Bedel 1 ayetler
رَأَيْتُ 1
Mübteda 1 ayetler
Haber 1 ayetler
أَحْسَنُ 1 ↗

Muzâfun ileyh Muzâfı لَمَّا

✕ Seçimi kaldır

21 ayet · ر أ ي kelimesi koyu, ilişkili kelime açık tonda (renkler türü gösterir: isim, fiil, harf)

6 — En’âm (الأنعام) • Ayet 77
فَلَمَّا رَاَ الْقَمَرَ بَازِغاً قَالَ هٰذَا رَبّ۪يۚ فَلَمَّٓا اَفَلَ قَالَ لَئِنْ لَمْ يَهْدِن۪ي رَبّ۪ي لَاَكُونَنَّ مِنَ الْقَوْمِ الضَّٓالّ۪ينَ
Ayı doğarken görünce, «işte bu benim Rabbim!» dedi, batınca, «Rabbim beni doğruya eriştirmeseydi and olsun ki sapıklardan olurdum» dedi.[77]
6 — En’âm (الأنعام) • Ayet 78
فَلَمَّا رَاَ الشَّمْسَ بَازِغَةً قَالَ هٰذَا رَبّ۪ي هٰذَٓا اَكْبَرُۚ فَلَمَّٓا اَفَلَتْ قَالَ يَا قَوْمِ اِنّ۪ي بَر۪ٓيءٌ مِمَّا تُشْرِكُونَ
Güneşi doğarken görünce «işte bu benim Rabbim, bu daha büyük!» dedi; batınca, «Ey milletim! Doğrusu ben ortak koştuklarınızdan uzağım» dedi.[78]
7 — A’râf (الأعراف) • Ayet 149
وَلَمَّا سُقِطَ ف۪ٓي اَيْد۪يهِمْ وَرَاَوْا اَنَّهُمْ قَدْ ضَلُّواۙ قَالُوا لَئِنْ لَمْ يَرْحَمْنَا رَبُّنَا وَيَغْفِرْ لَنَا لَنَكُونَنَّ مِنَ الْخَاسِر۪ينَ
Elleri böğründe, çaresiz kalıp, kendilerinin sapıtmış olduklarını görünce: «Eğer Rabbimiz bize acımaz ve bizi bağışlamazsa, and olsun ki mahvoluruz» dediler.[149]
8 — Enfâl (الأنفال) • Ayet 48
وَاِذْ زَيَّنَ لَهُمُ الشَّيْطَانُ اَعْمَالَهُمْ وَقَالَ لَا غَالِبَ لَكُمُ الْيَوْمَ مِنَ النَّاسِ وَاِنّ۪ي جَارٌ لَكُمْۚ فَلَمَّا تَرَٓاءَتِ الْفِئَتَانِ نَكَصَ عَلٰى عَقِبَيْهِ وَقَالَ اِنّ۪ي بَر۪ٓيءٌ مِنْكُمْ اِنّ۪ٓي اَرٰى مَا لَا تَرَوْنَ اِنّ۪ٓي اَخَافُ اللّٰهَۜ وَاللّٰهُ شَد۪يدُ الْعِقَابِ۟
Şeytan onlara işlediklerini güzel gösterdi ve «Bugün insanlardan sizi yenecek kimse yoktur; doğrusu ben de size yardımcıyım» dedi. İki ordu karşılaşınca da, geri dönüp, «Benim sizinle ilgim yok; doğrusu sizin görmediğinizi ben görüyorum ve şüphesiz Allah’tan korkuyorum, Allah’ın azabı şiddetlidir» dedi.[48]
10 — Yûnus (يونس) • Ayet 54
وَلَوْ اَنَّ لِكُلِّ نَفْسٍ ظَلَمَتْ مَا فِي الْاَرْضِ لَافْتَدَتْ بِه۪ۜ وَاَسَرُّوا النَّدَامَةَ لَمَّا رَاَوُا الْعَذَابَۚ وَقُضِيَ بَيْنَهُمْ بِالْقِسْطِ وَهُمْ لَا يُظْلَمُونَ
Haksızlık etmiş olan her kişi, yeryüzünde olan her şeye sahip olsa, onu azabın fidyesi olarak verirdi. Azabı görünce pişmanlık gösterdiler. Haksızlığa uğratılmadan aralarında adaletle hükmolunmuştur.[54]
11 — Hûd (هود) • Ayet 70
فَلَمَّا رَآٰ اَيْدِيَهُمْ لَا تَصِلُ اِلَيْهِ نَكِرَهُمْ وَاَوْجَسَ مِنْهُمْ خ۪يفَةًۜ قَالُوا لَا تَخَفْ اِنَّٓا اُرْسِلْـنَٓا اِلٰى قَوْمِ لُوطٍۜ
Ellerini ona uzatmadıklarını görünce, durumlarını beğenmedi ve içine korku düştü. Onlar, «Korkma, biz Lut milletine gönderildik» dediler.[70]
12 — Yûsuf (يوسف) • Ayet 28
فَلَمَّا رَاٰ قَم۪يصَهُ قُدَّ مِنْ دُبُرٍ قَالَ اِنَّهُ مِنْ كَيْدِكُنَّۜ اِنَّ كَيْدَكُنَّ عَظ۪يمٌ
Kocası gömleğin arkadan yırtılmış olduğunu görünce, karısına hitaben «Doğrusu bu sizin hilenizdir, siz kadınların fendi büyüktür» dedi. Yusuf’a dönerek: «Yusuf! Sen bundan kimseye bahsetme»; kadına dönerek: «Sen de günahının bağışlanmasını dile, çünkü suçlulardansın» dedi.[28-29]
12 — Yûsuf (يوسف) • Ayet 31
فَلَمَّا سَمِعَتْ بِمَكْرِهِنَّ اَرْسَلَتْ اِلَيْهِنَّ وَاَعْتَدَتْ لَهُنَّ مُتَّكَـٔاً وَاٰتَتْ كُلَّ وَاحِدَةٍ مِنْهُنَّ سِكّ۪يناً وَقَالَتِ اخْرُجْ عَلَيْهِنَّۚ فَلَمَّا رَاَيْنَهُٓ اَكْبَرْنَهُ وَقَطَّعْنَ اَيْدِيَهُنَّ وَقُلْنَ حَاشَ لِلّٰهِ مَا هٰذَا بَشَراًۜ اِنْ هٰذَٓا اِلَّا مَلَكٌ كَر۪يمٌ
Kadınların kendisini yermesini işitince onları davet etti; koltuklar hazırladı; geldiklerinde her birine birer bıçak verdi. Yusuf’a: «Yanlarına çık» dedi. Kadınlar Yusuf’u görünce şaşıp ellerini kestiler ve «Allah’ı tenzih ederiz ama, bu insan değil ancak çok güzel bir melektir» dediler.[31]
26 — Şu’arâ (الشعراء) • Ayet 61
فَلَمَّا تَـرَٓاءَ الْجَمْعَانِ قَالَ اَصْحَابُ مُوسٰٓى اِنَّا لَمُدْرَكُونَۚ
İki topluluk birbirini gördüğünde, Musa’nın adamları: «İşte yakalandık» dediler.[61]
27 — Neml (النمل) • Ayet 10
وَاَلْقِ عَصَاكَۜ فَلَمَّا رَاٰهَا تَهْتَزُّ كَاَنَّهَا جَٓانٌّ وَلّٰى مُدْبِراً وَلَمْ يُعَقِّبْۜ يَا مُوسٰى لَا تَخَفْ اِنّ۪ي لَا يَخَافُ لَدَيَّ الْمُرْسَلُونَۗ
«Değneğini at!» Musa, değneğinin yılan gibi hareketler yaptığını görünce, arkasına bakmadan dönüp kaçtı. «Ey Musa! Korkma; Benim katımda peygamberler korkmaz; yalnız haksızlık eden bunun dışındadır. Kötü hali iyiliğe çeviren kimse bilsin ki Ben şüphesiz bağışlarım, merhamet ederim. Elini koynuna sok, Firavun ve milletine gönderilen dokuz mucizeden biri olarak kusursuz, bembeyaz çıksın. Gerçekten onlar yoldan çıkmış bir millettir.»[10-12]
27 — Neml (النمل) • Ayet 40
قَالَ الَّذ۪ي عِنْدَهُ عِلْمٌ مِنَ الْكِتَابِ اَنَا۬ اٰت۪يكَ بِه۪ قَبْلَ اَنْ يَرْتَدَّ اِلَيْكَ طَرْفُكَۜ فَلَمَّا رَاٰهُ مُسْتَقِراًّ عِنْدَهُ قَالَ هٰذَا مِنْ فَضْلِ رَبّ۪ي۠ لِيَبْلُوَن۪ٓي ءَاَشْكُرُ اَمْ اَكْفُرُۜ وَمَنْ شَكَرَ فَاِنَّمَا يَشْكُرُ لِنَفْسِه۪ۚ وَمَنْ كَفَرَ فَاِنَّ رَبّ۪ي غَنِيٌّ كَر۪يمٌ
Kitabın bilgisine sahip olan biri: «Gözünü açıp kapamadan ben onu sana getiririm» dedi. Süleyman, tahtı yanına yerleşivermiş görünce: «Bu, şükür mü edeceğim yoksa nankörlük mü edeceğim diye beni sınayan Rabbimin lütfundandır. Şükreden ancak kendisi için şükretmiş olur; fakat nankörlük eden bilsin ki Rabbim müstağnidir, kerem sahibidir» dedi.[40]
27 — Neml (النمل) • Ayet 44
ق۪يلَ لَهَا ادْخُلِي الصَّرْحَۚ فَلَمَّا رَاَتْهُ حَسِبَتْهُ لُجَّةً وَكَشَفَتْ عَنْ سَاقَيْهَاۜ قَالَ اِنَّهُ صَرْحٌ مُمَرَّدٌ مِنْ قَوَار۪يرَۜ قَالَتْ رَبِّ اِنّ۪ي ظَلَمْتُ نَفْس۪ي وَاَسْلَمْتُ مَعَ سُلَيْمٰنَ لِلّٰهِ رَبِّ الْعَالَم۪ينَ۟
Ona: «Köşke gir» dendi; salonu görünce, onu derin bir su zannetti, eteğini çekti. Süleyman: «Doğrusu bu camdan yapılmış mücella bir salondur» dedi. Melike: «Rabbim! Şüphesiz ben kendime yazık etmişim. Süleyman’la beraber, Alemlerin Rabbi olan Allah’a teslim oldum» dedi.[44]
28 — Kasas (القصص) • Ayet 31
وَاَنْ اَلْقِ عَصَاكَۜ فَلَمَّا رَاٰهَا تَهْتَزُّ كَاَنَّهَا جَٓانٌّ وَلّٰى مُدْبِراً وَلَمْ يُعَقِّبْۜ يَا مُوسٰٓى اَقْبِلْ وَلَا تَخَفْ۠ اِنَّكَ مِنَ الْاٰمِن۪ينَ
«Değneğini at.» Musa, değneğin yılan gibi hareketler yaptığını görünce, dönüp arkasına bakmadan kaçtı. «Ey Musa! Dön gel; korkma; şüphesiz güvende olanlardansın» denildi.[31]
33 — Ahzâb (الأحزاب) • Ayet 22
وَلَمَّا رَاَ الْمُؤْمِنُونَ الْاَحْزَابَۙ قَالُوا هٰذَا مَا وَعَدَنَا اللّٰهُ وَرَسُولُهُ وَصَدَقَ اللّٰهُ وَرَسُولُهُۘ وَمَا زَادَهُمْ اِلَّٓا ا۪يمَاناً وَتَسْل۪يماًۜ
İnananlar, düşman birliklerini gördükleri zaman: «İşte bu, Allah ve Peygamberinin bize vadettiğidir; Allah ve Peygamberi doğru söylemiştir» dediler. Bu onların ancak imanını ve teslimiyetlerini artırdı.[22]
34 — Sebe’ (سبأ) • Ayet 33
وَقَالَ الَّذ۪ينَ اسْتُضْعِفُوا لِلَّذ۪ينَ اسْتَكْبَرُوا بَلْ مَكْرُ الَّيْلِ وَالنَّهَارِ اِذْ تَأْمُرُونَـنَٓا اَنْ نَكْفُرَ بِاللّٰهِ وَنَجْعَلَ لَهُٓ اَنْدَاداًۜ وَاَسَرُّوا النَّدَامَةَ لَمَّا رَاَوُا الْعَذَابَۜ وَجَعَلْنَا الْاَغْلَالَ ف۪ٓي اَعْنَاقِ الَّذ۪ينَ كَفَرُواۜ هَلْ يُجْزَوْنَ اِلَّا مَا كَانُوا يَعْمَلُونَ
Güçsüz sayılanlar da büyüklük taslayanlara: «Hayır gece gündüz hile kuruyor ve bize Allah’ı inkar etmemizi, O’na ortaklar koşmamızı emrediyordunuz» derler. Azabı gördüklerinde, ettiklerine içleri yanar. İnkar edenlerin boyunlarına demir halkalar vururuz. Yaptıklarından başka bir şeyin mi cezasını çekerler?[33]
40 — Mü’min (غافر) • Ayet 84
فَلَمَّا رَاَوْا بَأْسَنَا قَالُٓوا اٰمَنَّا بِاللّٰهِ وَحْدَهُ وَكَفَرْنَا بِمَا كُنَّا بِه۪ مُشْرِك۪ينَ
Şiddetli azabımızı gördüklerinde: «Yalnız Allah’a inandık; O’na koştuğumuz eşleri inkar ettik» dediler.[84]
40 — Mü’min (غافر) • Ayet 85
فَلَمْ يَكُ يَنْفَعُهُمْ ا۪يمَانُهُمْ لَمَّا رَاَوْا بَأْسَنَاۜ سُنَّتَ اللّٰهِ الَّت۪ي قَدْ خَلَتْ ف۪ي عِبَادِه۪ۚ وَخَسِرَ هُنَالِكَ الْكَافِرُونَ
Ama, Bizim şiddetli azabımızı görüp de öyle inanmaları kendilerine fayda vermedi. Bu, Allah’ın kulları hakkında, öteden beri yürürlükte olan yasasıdır. İşte inkarcılar o zaman hüsranda kaldılar.[85]
42 — Şûrâ (الشورى) • Ayet 44
وَمَنْ يُضْلِلِ اللّٰهُ فَمَا لَهُ مِنْ وَلِيٍّ مِنْ بَعْدِه۪ۜ وَتَرَى الظَّالِم۪ينَ لَمَّا رَاَوُا الْعَذَابَ يَقُولُونَ هَلْ اِلٰى مَرَدٍّ مِنْ سَب۪يلٍۚ
Allah kimi saptırırsa, artık onun bundan sonra bir dostu olmaz. Azabı gördüklerinde, zalimlerin: «Dönecek bir yol yok mudur?» dediklerini görürsün.[44]
46 — Ahkâf (الأحقاف) • Ayet 24
فَلَمَّا رَاَوْهُ عَارِضاً مُسْتَقْبِلَ اَوْدِيَتِهِمْۙ قَالُوا هٰذَا عَارِضٌ مُمْطِرُنَاۜ بَلْ هُوَ مَا اسْتَعْجَلْتُمْ بِه۪ۜ ر۪يحٌ ف۪يهَا عَذَابٌ اَل۪يمٌۙ
O azabın, yayılarak vadilerine doğru yöneldiğini gördüklerinde: «Bu yaygın bulut bize yağmur yağdıracaktır» dediler. Hud: «Hayır, o, acele beklediğiniz şeydir; can yakıcı azap veren bir rüzgardır; Rabbinin buyruğu ile her şeyi yok eder» dedi. Bunun üzerine evlerinin harabelerinden başka bir şey görünmez oldu. Biz, suçlu milleti işte böyle cezalandırırız.[24-25]
67 — Mülk (الملك) • Ayet 27
فَلَمَّا رَاَوْهُ زُلْفَةً س۪ٓيـَٔتْ وُجُوهُ الَّذ۪ينَ كَفَرُوا وَق۪يلَ هٰذَا الَّذ۪ي كُنْتُمْ بِه۪ تَدَّعُونَ
Azabı yaklaşırken gördükleri zaman, inkar edenlerin yüzleri çirkinleşip kararır; onlara: «Sizin arayıp durduğunuz işte budur» denir.[27]
Yükleniyor...