أ و ل
170 kelime · i'rab ağacında: 168
Cümledeki kullanımı
Kökün kelimeleri cümlede hangi konumda geçiyor ve orada kimlerle ilişki kuruyor? Sayılar, kökün o ilişkide geçtiği kelime sayısıdır. Kelimeler, aynı kökten gelen bütün biçimleri temsil eder (gösterilen, en sık geçen biçimdir). Bir öğeye dokununca ayetler listelenir; o kelimenin kökünün haritasına geçer.
Muzâf 111 ayetler
Muzâfun ileyh 111 ayetler
الْأَلْبَابِ
16
↗
فِرْعَوْنَ
14
↗
مَرَّةٍ
9
↗
هُ
zamir 8
لُوطٍ
4
↗
الْأَبْصَارِ
4
↗
الْقُرْبَى
3
↗
بَأْسٍ
3
↗
الْأَحَادِيثِ
3
↗
مَا
2
مِنْ
2
الْقُوَّةِ
2
↗
+33 daha (daha az geçenler)
النُّهَى
2
↗
يَعْقُوبَ
2
↗
الْأَحْمَالِ
2
↗
الْأَمْرِ
2
↗
الْمُؤْمِنِينَ
2
↗
الْأَرْحَامِ
2
↗
إِبْرَاهِيمَ
2
↗
الْمُسْلِمِينَ
2
↗
هُمْ
zamir 2
الطَّوْلِ
1
↗
الْعَابِدِينَ
1
↗
الْعَزْمِ
1
↗
الْعِلْمِ
1
↗
عِمْرَانَ
1
↗
الْفَضْلِ
1
↗
كَافِرٍ
1
↗
مُوسَى
1
↗
النَّعْمَةِ
1
↗
هَارُونَ
1
↗
الْأَيْدِي
1
↗
يَوْمٍ
1
↗
بَقِيَّةٍ
1
↗
بَيْتٍ
1
↗
الْإِرْبَةِ
1
↗
أَجْنِحَةٍ
1
↗
الْحَشْرِ
1
↗
الْأَحْلَامِ
1
↗
خَلْقٍ
1
↗
دَاوُدَ
1
↗
رُؤْيَا
1
↗
الضَّرَرِ
1
↗
نَا
zamir 1
هُمَا
zamir 1
Sıfat 43 ayetler
Mevsûfu 43 ayetler
آبَاءِ
8
↗
ذِكْرَى
4
↗
عِبْرَةً
3
↗
الْمَوْتَةَ
3
↗
آيَاتٍ
3
↗
الْقُرُونَ
2
↗
ثُلَّةٌ
2
↗
الصُّحُفِ
2
↗
عِبَادًا
1
↗
الْعُصْبَةِ
1
↗
عَادًا
1
↗
قَوْمٍ
1
↗
+14 daha (daha az geçenler)
Mecrur 35 ayetler
Muzâfun ileyh 26 ayetler
Mef'ûlun bih 23 ayetler
Fiili 23 ayetler
(أُنَادِي)
gizli 6
أَغْرَقْنَا
2
↗
آتَيْنَا
2
↗
جَاءَ
2
↗
اصْطَفَى
2
↗
أَطِيعُوا
1
↗
يَعْلَمُ
1
↗
نَكُونَ
1
↗
بَدَأْنَا
1
↗
نُهْلِكْ
1
↗
أَخَذْنَا
1
↗
جَمَعْنَا
1
↗
+2 daha (daha az geçenler)
Fâil 17 ayetler
Haber 9 ayetler
Muzâf Muzâfun ileyh مَا
2 ayet · أ و ل kelimesi koyu, ilişkili kelime açık tonda (renkler türü gösterir: isim, fiil, harf)
قَالَ
هٰذَا
فِرَاقُ
بَيْن۪ي
وَبَيْنِكَۚ
سَاُنَبِّئُكَ
بِتَأْو۪يلِ
مَا
لَمْ
تَسْتَطِـعْ
عَلَيْهِ
صَبْراً
O şöyle söyledi: «İşte bu, seninle benim ayrılmamızı gerektiriyor; dayanamadığın işlerin yorumunu sana anlatacağım»[78]
وَاَمَّا
الْجِدَارُ
فَكَانَ
لِغُلَامَيْنِ
يَت۪يمَيْنِ
فِي
الْمَد۪ينَةِ
وَكَانَ
تَحْتَهُ
كَنْزٌ
لَهُمَا
وَكَانَ
اَبُوهُمَا
صَالِحاًۚ
فَاَرَادَ
رَبُّكَ
اَنْ
يَبْلُغَٓا
اَشُدَّهُمَا
وَيَسْتَخْرِجَا
كَنْزَهُمَاۗ
رَحْمَةً
مِنْ
رَبِّكَۚ
وَمَا
فَعَلْتُهُ
عَنْ
اَمْر۪يۜ
ذٰلِكَ
تَأْو۪يلُ
مَا
لَمْ
تَسْطِـعْ
عَلَيْهِ
صَبْراًۜ۟
«Duvar ise, şehirde iki yetim erkek çocuğa aitti. Duvarın altında onların bir hazinesi vardı; babaları da iyi bir kimseydi. Rabbin onların erginlik çağına ulaşmasını ve Rabbinden bir rahmet olarak hazinelerini çıkarmalarını istedi. Ben bunları kendiliğimden yapmadım. İşte dayanamadığın işlerin içyüzleri budur.»[82]
Yükleniyor...