Amile fiili sülasi mücerred bir fiildir ve sarfta 4. bâbdadır. Bu fiilin sözlükteki anlamı “yapmak, etmek, işlemek, çalışmak, amel etti, iş yaptı” şeklindedir.
Canlılara ait “bilinçli, kasıtlı olarak iyi veya kötü” davranışları bildiren bir fiildir.
Feale > Amile > Sanaa
Feale: Allah, (herkesin ve her şeyin, iyi ya da kötü) tüm yaptıklarını bilir.
Amile: Allah, (şuurlu varlıkların bilinçli ve planlı olarak) yaptıkları (iyi ve kötü) her şeyi bilir.
Sanaa : Allah, (şuurlu varlıkların özenerek ve ustalıkla) yaptıklarını bilir.