مُبِينٍ: “Açıklayan, anlaşılır hale getiren, kendini açıklayan, açık olan, açık” demektir. İf’âl bâbından ism-i fâildir. بَيَانٌ “Açık, anlaşılır olma” demektir. بين kökünden ikinci bâbdan mastardır. “Başkasının ayırması, fark etmesi için bir şeyin çevresinden ayrılacak ve çevresindekilerden farklılaşacak şekilde sınırlarının belli olması” manasındadır. بَيْن “ara” demektir. Bununla ilişkilidir. İkinci bâb (بَانَ - يَبِينُ) if’âl bâbına (أَبَانَ – يُبِينُ) tadiye etkisi ile gelir. Açıklamak, anlaşılır hale getirmek anlamına gelir. Eğer mef’ûl yoksa kendini açıklayan anlamından “açık, anlaşılır” anlamına gelir.