ق و ل 📊 Kök haritası

Bu kök toplamda 1383 ayette 1.722 kelime olarak geçmektedir.

Mekkî: 1071 ayet / 1.262 kelime Medenî: 312 ayet / 460 kelime

İsim: 102 kelime Fiil: 1.620 kelime

77 — Mürselât (المرسلات) • Ayet 48
وَاِذَا ق۪يلَ لَهُمُ ارْكَعُوا لَا يَرْكَعُونَ
Onlara «Rüku edin» denildiğinde rükua varmazlar.[48]
78 — Nebe’ (النبأ) • Ayet 38
يَوْمَ يَقُومُ الرُّوحُ وَالْمَلٰٓئِكَةُ صَفاًّۜ لَا يَتَكَلَّمُونَ اِلَّا مَنْ اَذِنَ لَهُ الرَّحْمٰنُ وَقَالَ صَوَاباً
Cebrail ve meleklerin dizi dizi durdukları gün, Rahman olan Allah’ın izni olmadan kimse konuşamayacaktır. Konuştuğu zaman da doğruyu söyleyecektir.[38]
78 — Nebe’ (النبأ) • Ayet 40
اِنَّٓا اَنْذَرْنَا‌كُمْ عَذَاباً قَر۪يباًۚ يَوْمَ يَنْظُرُ الْمَرْءُ مَا قَدَّمَتْ يَدَاهُ وَيَقُولُ الْـكَافِرُ يَا لَيْتَن۪ي كُنْتُ تُرَاباً
Sizi, yakın gelecekteki bir azabla uyardık; o gün kişi elleriyle sunduğuna bakar ve inkarcı da: «Keşke toprak olaydım» der.[40]
79 — Nâzi’ât (النازعات) • Ayet 10
يَقُولُونَ ءَاِنَّا لَمَرْدُودُونَ فِي الْحَافِرَةِۜ
Derler ki: «Biz eski halimize mi döndürüleceğiz?»[10]
79 — Nâzi’ât (النازعات) • Ayet 12
قَالُوا تِلْكَ اِذاً كَرَّةٌ خَاسِرَةٌۢ
Derler ki: «O takdirde bu zararına bir dönüştür.»[12]
79 — Nâzi’ât (النازعات) • Ayet 18
فَقُلْ هَلْ لَكَ اِلٰٓى اَنْ تَزَكّٰىۙ
«Ona de ki: Arınmağa niyetin var mı?»[18]
79 — Nâzi’ât (النازعات) • Ayet 24
فَقَالَ اَنَا۬ رَبُّكُمُ الْاَعْلٰىۘ
«Sizin en yüce rabbiniz benim» dedi.[24]
81 — Tekvîr (التكوير) • Ayet 19
اِنَّهُ لَقَوْلُ رَسُولٍ كَر۪يمٍۙ
Bu Kuran, arşın sahibi katında değerli, güçlü, sözü dinlenen ve güvenilen şerefli bir elçinin getirdiği sözdür.[19-21]
81 — Tekvîr (التكوير) • Ayet 25
وَمَا هُوَ بِقَوْلِ شَيْطَانٍ رَج۪يمٍۚ
Bu Kuran, kovulmuş şeytanın sözü olamaz.[25]
83 — Mutaffifîn (المطففين) • Ayet 13
اِذَا تُتْلٰى عَلَيْهِ اٰيَاتُنَا قَالَ اَسَاط۪يرُ الْاَوَّل۪ينَۜ
Ona ayetlerimiz okunduğu zaman «Öncekilerin masalları» der.[13]
83 — Mutaffifîn (المطففين) • Ayet 17
ثُمَّ يُقَالُ هٰذَا الَّذ۪ي كُنْتُمْ بِه۪ تُكَذِّبُونَۜ
Sonra da: «yalanlayıp durduğunuz işte budur» denecektir.[17]
83 — Mutaffifîn (المطففين) • Ayet 32
وَاِذَا رَاَوْهُمْ قَالُٓوا اِنَّ هٰٓؤُ۬لَٓاءِ لَضَٓالُّونَۙ
İnananları gördükleri zaman: «Doğrusu bunlar sapık olanlardır» derlerdi.[32]
86 — Târık (الطارق) • Ayet 13
اِنَّهُ لَقَوْلٌ فَصْلٌۙ
Doğrusu bu Kuran kesin bir sözdür.[13]
89 — Fecr (الفجر) • Ayet 15
فَاَمَّا الْاِنْسَانُ اِذَا مَا ابْتَلٰيهُ رَبُّهُ فَاَكْرَمَهُ وَنَعَّمَهُ فَيَقُولُ رَبّ۪ٓي اَكْرَمَنِۜ
Rabbin denemek için bir insana iyilik edip, nimet verdiği zaman, o: «Rabbim beni şerefli kıldı» der.[15]
89 — Fecr (الفجر) • Ayet 16
وَاَمَّٓا اِذَا مَا ابْتَلٰيهُ فَقَدَرَ عَلَيْهِ رِزْقَهُ فَيَقُولُ رَبّ۪ٓي اَهَانَنِۚ
Ama onu sınamak için rızkını daraltıp bir ölçüye göre verdiği zaman: «Rabbim bana hor baktı» der.[16]
89 — Fecr (الفجر) • Ayet 24
يَقُولُ يَا لَيْتَن۪ي قَدَّمْتُ لِحَيَات۪يۚ
«Keşke bu hayatım için önceden bir şey yapsaymışım» der.[24]
90 — Beled (البلد) • Ayet 6
يَقُولُ اَهْلَكْتُ مَالاً لُبَداًۜ
«Yığın yığın mal tüketmişimdir» diyor.[6]
91 — Şems (الشمس) • Ayet 13
فَقَالَ لَهُمْ رَسُولُ اللّٰهِ نَاقَةَ اللّٰهِ وَسُقْيٰيهَا۠
Allah’ın peygamberi onlara, Allah’ın devesini göstermiş ve: «Allah’ın bu devesine ve onun su hakkına dokunmayın» demişti.[13]
99 — Zilzâl (الزلزلة) • Ayet 3
وَقَالَ الْاِنْسَانُ مَا لَهَاۚ
Yer dehşetle sarsıldıkça sarsıldığı, yeryüzü ağırlıklarını dışarıya çıkardığı ve insanın: «Buna ne oluyor?» dediği zaman;[1-3]
109 — Kâfirûn (الكافرون) • Ayet 1
قُلْ يَٓا اَيُّهَا الْـكَافِرُونَۙ
De ki: «Ey inkarcılar!»[1]
Yükleniyor...