Demek kızlar Allah’ın, oğullar sizin öyle mi?[39]

Yoksa Allah’tan başka bir tanrıları mı vardır? Allah, onların ortak koşmalarından münezzehtir.[43]

Zulmedenlere, şüphesiz, bundan başka da azap vardır; fakat onların çoğu bilmezler.[47]

Rabbinin hükmü yerine gelinceye kadar sabret; doğrusu sen, Bizim nezaretimiz altındasın; kalkarken Rabbini överek tesbih et;[48]

And olsun ki o, Cebrail’i sınırın sonunda başka bir inişinde de görmüştür.[13-14]

And olsun ki Rabbinin varlığının büyük delillerini gördü.[18]

Demek erkekler sizin, dişiler Allah’ın mı?[21]

Bunlar sizin ve babalarınızın taktığı adlardan başka bir şey değildir. Allah onları destekleyen bir delil indirmemiştir. Onlar sadece sanıya ve canlarının istediğine uymaktadırlar. Oysa onlara Rablerinden and olsun ki doğruluk rehberi gelmiştir.[23]

Yoksa, her umduğu şey insanın mıdır?[24]

Hayatın ilki de sonu da Allah’ındır.[25]

Allah, dilediğine ve hoşnut olduğuna izin vermedikçe, göklerde bulunan nice meleklerin şefaati bir şeye yaramaz.[26]

Doğrusu ahirete inanmayanlar, meleklere «dişi» adını takarlar.[27]

Oysa onların bu hususta bir bilgileri yoktur, sadece sanıya uyarlar. Sanı ise şüphesiz gerçeği ifade etmez.[28]

Göklerde olanlar ve yerde olanlar Allah’ındır ki O, kötülük yapanlara işlerinin karşılığını verir; iyi davrananlara, ufak tefek kabahatleri bir yana büyük günahlardan ve hayasızlıklardan kaçınanlara işlediklerinden daha iyisiyle karşılığını verir. Doğrusu Rabbinin bağışı boldur. Sizi yerden var ederken ve siz annelerinizin karınlarında cenin halinde iken sizleri çok iyi bilen O’dur. Kendinizi temize çıkarmayın. O, sakınanı çok iyi bilir.[31-32]

İnsan ancak çalıştığına erişir.[39]

Onu Allah’tan başka ortaya koyacak yoktur.[58]

Artık secdeye varın, Allah’a kulluk edin.[62]

And olsun ki, onları bu hallerinden vazgeçirecek nice haberler gelmiştir.[4]

Onu, tahtadan yapılmış, mıhla çakılmış bir gemiye bindirdik; inkar edilmiş olan Nuh’a mükafat olarak verdiğimiz gemi nezaretimiz altında yüzüyordu.[13-14]

And olsun ki Biz, o gemiyi bir ibret olarak bıraktık; öğüt alan yok mudur?[15]