ه — Kökler — Kur'an [Araştırmaları]

18 — Kehf (الكهف) • Ayet 98

Zülkarneyn: «İşte bu, Rabbimin bir rahmetidir. Rabbimin tayin ettiği zaman gelince onu yerle bir eder; Rabbimin verdiği söz gerçektir» dedi.[98]

18 — Kehf (الكهف) • Ayet 105

Bunlar, Rablerinin ayetlerini ve O’na kavuşmayı inkar edenlerdir. Bu yüzden işleri boşa gitmiştir. Kıyamet günü Biz onlara değer vermeyeceğiz.[105]

18 — Kehf (الكهف) • Ayet 109

De ki: «Rabbimin sözlerini yazmak için denizler mürekkep olsa ve bir o kadarını da katsak, Rabbimin sözleri tükenmeden denizler tükenirdi.»[109]

18 — Kehf (الكهف) • Ayet 110

De ki: «Ben de ancak sizin gibi bir insanım; ancak bana tanrınızın tek bir Tanrı olduğu vahyolunuyor. Rabbine kavuşmayı uman kimse yararlı iş işleşin ve Rabbine kullukta hiç ortak koşmasın.»[110]

19 — Meryem (مريم) • Ayet 2

Bu, Rabbinin kulu Zekeriya’ya olan rahmetini anmadır.[2]

19 — Meryem (مريم) • Ayet 3

O Rabbine içinden yalvarmıştı.[3]

19 — Meryem (مريم) • Ayet 6

Doğrusu, benden sonra yerime geçecek yakınlarımın iyi hareket etmeyeceklerinden korkuyorum. Karım da kısırdır. Katından bana bir oğul bağışla ki, bana ve Yakub oğullarına mirasçı olsun. Rabbim! Onun, rızanı kazanmasını da sağla.»[5-6]

19 — Meryem (مريم) • Ayet 7

Allah: «Ey Zekeriya! Sana, Yahya isminde bir oğlanı müjdeliyoruz. Bu adı daha önce kimseye vermemiştik» buyurdu.[7]

19 — Meryem (مريم) • Ayet 11

Zekeriya bunun üzerine mabedden çıkıp milletine: «Sabah akşam Allah’ı tesbih edin» diye işarette bulundu.[11]

19 — Meryem (مريم) • Ayet 12

«Ey Yahya! Kitaba kuvvetle sarıl» deyip daha çocukken ona hikmet, katımızdan kalp yumuşaklığı ve safiyet verdik. O, Allah’tan sakınan ve anasına babasına karşı iyi davranan bir kimse idi, baş kaldıran bir zorba değildi.[12-14]

19 — Meryem (مريم) • Ayet 14

«Ey Yahya! Kitaba kuvvetle sarıl» deyip daha çocukken ona hikmet, katımızdan kalp yumuşaklığı ve safiyet verdik. O, Allah’tan sakınan ve anasına babasına karşı iyi davranan bir kimse idi, baş kaldıran bir zorba değildi.[12-14]

19 — Meryem (مريم) • Ayet 15

Doğduğu günde, öleceği günde ve dirileceği günde ona selam olsun.[15]

19 — Meryem (مريم) • Ayet 21

Cebrail: «Bu böyledir, çünkü Rabbin, ’Bu bana kolaydır, onu insanlar için bir mucize ve katımızdan da bir rahmet kılacağız; hem bu önceden kararlaştırılmış bir iştir’ diyor» dedi.[21]

19 — Meryem (مريم) • Ayet 22

Meryem oğlana gebe kaldı, o haliyle uzak bir yere çekildi.[22]

19 — Meryem (مريم) • Ayet 27

Çocuğu alıp kavmine getirdi, onlar: «Meryem! Utanılacak bir şey yaptın. Ey Harun’un kızkardeşi! Baban kötü bir kimse değildi, annen de iffetsiz değildi» dediler.[27-28]

19 — Meryem (مريم) • Ayet 29

Meryem çocuğu gösterdi. «Biz beşikteki çocukla nasıl konuşabiliriz?» dediler.[29]

19 — Meryem (مريم) • Ayet 34

İşte hakkında şüpheye düştükleri Meryem oğlu İsa gerçek söze göre budur.[34]

19 — Meryem (مريم) • Ayet 35

Allah çocuk edinmez, O münezzehtir. Bir işin olmasına hükmederse ona ancak «Ol» der, o da olur.[35]

19 — Meryem (مريم) • Ayet 36

«Doğrusu Allah benim de sizin de Rabbinizdir. O’na kulluk edin, bu doğru yoldur.»[36]

19 — Meryem (مريم) • Ayet 41

Kitap’da İbrahim’e dair anlattıklarımızı da an, o şüphesiz dosdoğru bir peygamberdi.[41]

ه 📊 Kök haritası