ا ل 📊 Kök haritası

Bu kök toplamda 4087 ayette 8.371 kelime olarak geçmektedir.

Mekkî: 2922 ayet / 5.231 kelime Medenî: 1165 ayet / 3.140 kelime

Harf: 8.371 kelime ✕ Filtreyi kaldır

104 — Hümeze (الهمزة) • Ayet 4
كَلَّا لَيُنْبَذَنَّ فِي الْحُطَمَةِۘ
Hayır; o, and olsun ki, Hutame’ye atılacaktır.[4]
104 — Hümeze (الهمزة) • Ayet 5
وَمَٓا اَدْرٰيكَ مَا الْحُطَمَةُۜ
Hutame’nin ne olduğunu sen bilir misin?[5]
104 — Hümeze (الهمزة) • Ayet 6
نَارُ اللّٰهِ الْمُوقَدَةُۙ
O, yüreklere çökecek olan, Allah’ın tutuşturulmuş ateşidir.[6-7]
104 — Hümeze (الهمزة) • Ayet 7
اَلَّت۪ي تَطَّلِعُ عَلَى الْاَفْـِٔدَةِۜ
O, yüreklere çökecek olan, Allah’ın tutuşturulmuş ateşidir.[6-7]
105 — Fil (الفيل) • Ayet 1
اَلَمْ تَرَ كَيْفَ فَعَلَ رَبُّكَ بِاَصْحَابِ الْف۪يلِۜ
Fil sahiplerine Rabbinin ne ettiğini görmedin mi?[1]
106 — Kureyş (قريش) • Ayet 2
ا۪يلَافِهِمْ رِحْلَةَ الشِّتَٓاءِ وَالصَّيْفِۚ
Kureyş kabilesinin yaz ve kış yolculuklarında uzlaşması ve anlaşması sağlanmıştır.[1-2]
106 — Kureyş (قريش) • Ayet 3
فَلْيَعْبُدُوا رَبَّ هٰذَا الْبَيْتِۙ
Öyleyse kendilerini açken doyuran ve korku içindeyken güven veren bu Ev’in (Kabe’nin) Rabbine kulluk etsinler.[3-4]
107 — Mâ’ûn (الماعون) • Ayet 1
اَرَاَيْتَ الَّذ۪ي يُكَذِّبُ بِالدّ۪ينِۜ
Dini yalan sayanı gördün mü?[1]
107 — Mâ’ûn (الماعون) • Ayet 2
فَذٰلِكَ الَّذ۪ي يَدُعُّ الْيَت۪يمَۙ
Öksüzü kakıştıran, yoksulu doyurmaya yanaşmayan kimse işte odur.[2-3]
107 — Mâ’ûn (الماعون) • Ayet 3
وَلَا يَحُضُّ عَلٰى طَعَامِ الْمِسْك۪ينِۜ
Öksüzü kakıştıran, yoksulu doyurmaya yanaşmayan kimse işte odur.[2-3]
107 — Mâ’ûn (الماعون) • Ayet 4
فَوَيْلٌ لِلْمُصَلّ۪ينَۙ
Vay o namaz kılanların haline ki:[4]
107 — Mâ’ûn (الماعون) • Ayet 7
وَيَمْنَعُونَ الْمَاعُونَ
Onlar basit şeyleri dahi vermezler.[7]
108 — Kevser (الكوثر) • Ayet 1
اِنَّٓا اَعْطَيْنَاكَ الْـكَوْثَرَۜ
Doğrusu sana pek çok nimet vermişizdir.[1]
108 — Kevser (الكوثر) • Ayet 3
اِنَّ شَانِئَكَ هُوَ الْاَبْتَرُ
Doğrusu adı sanı ortadan kalkacak olan, sana kin tutan kimsedir.[3]
109 — Kâfirûn (الكافرون) • Ayet 1
قُلْ يَٓا اَيُّهَا الْـكَافِرُونَۙ
De ki: «Ey inkarcılar!»[1]
110 — Nasr (النصر) • Ayet 1
اِذَا جَٓاءَ نَصْرُ اللّٰهِ وَالْفَتْحُۙ
Allah’ın yardımı ve zafer günü gelip, insanların Allah’ın dinine akın akın girdiklerini görünce, Rabbini överek tesbih et; O’ndan bağışlama dile, çünkü O, tevbeleri daima kabul edendir.[1-3]
110 — Nasr (النصر) • Ayet 2
وَرَاَيْتَ النَّاسَ يَدْخُلُونَ ف۪ي د۪ينِ اللّٰهِ اَفْوَاجاًۙ
Allah’ın yardımı ve zafer günü gelip, insanların Allah’ın dinine akın akın girdiklerini görünce, Rabbini överek tesbih et; O’ndan bağışlama dile, çünkü O, tevbeleri daima kabul edendir.[1-3]
111 — Tebbet (المسد) • Ayet 4
وَامْرَاَتُهُۜ حَمَّالَةَ الْحَطَبِۚ
Karısı da, boynunda bir ip olduğu halde ona odun taşıyacaktır.[4-5]
112 — İhlâs (الإخلاص) • Ayet 2
اَللّٰهُ الصَّمَدُۚ
Allah her şeyden müstağni ve her şey O’na muhtaçtır.[2]
113 — Felâk (الفلق) • Ayet 1
قُلْ اَعُوذُ بِرَبِّ الْفَلَقِۙ
De ki: «Yaratıkların şerrinden, bastırdığı zaman karanlığın şerrinden, düğümlere nefes eden büyücülerin şerrinden, hased ettiği zaman hasedcilerin şerrinden, tan yerini ağartan Rabbe sığınırım.»[1-5]
Yükleniyor...