Kur'an [Araştırmaları]

بِسْمِ ٱللّٰهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ

Kıyamet gününe yemin ederim.[1]

Kendini kınayan (pişmanlık duyan) nefse yemin ederim (diriltilip hesaba çekileceksiniz).[2]

İnsan, kendisinin kemiklerini biraraya toplayamayacağımızı mı sanır?[3]

Evet, bizim, onun parmak uçlarını bile aynen eski haline getirmeye gücümüz yeter.[4]

Fakat insan önündekini (kıyameti) yalanlamak ister.[5]

«Kıyamet günü ne zamanmış?» diye sorar.[6]

İşte, göz kamaştığı, ay tutulduğu, güneşle ay biraraya getirildiği zaman![7-9]

İşte, göz kamaştığı, ay tutulduğu, güneşle ay biraraya getirildiği zaman![7-9]

İşte, göz kamaştığı, ay tutulduğu, güneşle ay biraraya getirildiği zaman![7-9]

O gün insan, «Kaçacak yer neresi!» diyecektir.[10]

Hayır, hayır! (Kaçıp) sığınacak yer yoktur![11]

O gün varıp durulacak yer, sadece Rabbinin huzurudur.[12]

O gün insana, ileri götürdüğü ve geri bıraktığı ne varsa bildirilir.[13]

Artık insan, kendi kendinin şahididir.[14]

İsterse özürlerini sayıp döksün.[15]

(Resûlüm!) onu (vahyi) çarçabuk almak için dilini kımıldatma.[16]

Şüphesiz onu, toplamak (senin kalbine yerleştirmek) ve onu okutmak bize aittir.[17]

O halde, biz onu okuduğumuz zaman, sen onun okunuşunu takip et.[18]

Sonra şüphen olmasın ki, onu açıklamak da bize aittir.[19]

Hayır! Doğrusu siz, çarçabuk geçeni (dünya hayatını ve nimetlerini) seviyor, ahireti bırakıyorsunuz.[20-21]