Kur'an [Araştırmaları]

بِسْمِ ٱللّٰهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ

Kendi nefislerinizde de öyle. Görmüyor musunuz?[21]

Semada da rızkınız ve size vâdedilen başka şeyler vardır.[22]

Göğün ve yerin Rabbine andolsun ki bu vaad, sizin konuşmanız gibi kesin ve gerçektir.[23]

İbrahim’in ağırlanan misafirlerinin haberi sana geldi mi? (Bunlar meleklerdi.)[24]

Onlar İbrahim’in yanına girmişler, selam vermişlerdi. İbrahim de selamı almış, içinden, «Bunlar, yabancılar» demişti.[25]

Hemen ailesinin yanına giderek semiz bir dana (kebabını) getirmiş,[26]

Onların önüne koyup «Yemez misiniz?» demişti.[27]

Derken onlardan korkmaya başladı. «Korkma» dediler ve ona bilgin bir oğlan çocuğu müjdelediler.[28]

Karısı çığlık atarak geldi. Elini yüzüne çarparak: «Ben kısır bir kocakarıyım!» dedi.[29]

Onlar: «Bu böyledir. Rabbin söylemiştir. O, hikmet sahibidir, bilendir» dediler.[30]

(İbrahim:) O halde işiniz nedir, ey elçiler? dedi.[31]

«Biz, dediler, suçlu bir kavme gönderildik.»[32]

«Üzerlerine çamurdan taş yağdırmaya (geldik).»[33]

(Bu taşlar,) aşırı gidenler için Rabbinin katında işaretlenmiş (taşlardır).[34]

Bunun üzerine orada bulunan müminleri çıkardık.[35]

Zaten orada müslümanlardan, bir ev halkından başka kimse bulmadık.[36]

Acı azaptan korkanlar için orada bir işaret bıraktık.[37]

Musa’da da (ibretler vardır). Onu apaçık bir delil ile Firavun’a göndermiştik.[38]

Firavun ordusuyla birlikte yüz çevirmiş: «O, bir büyücüdür veya bir delidir» demişti.[39]

Nihayet onu da ordularını da yakalayıp denize attık, bu sırada kendini kınayıp duruyordu.[40]