(Onlara denir ki:) İşte bunun sebebi şudur: Tek Allah’a ibadete çağrıldığı zaman inkâr edersiniz. O’na ortak koşulunca (bunu) tasdik edersiniz. Artık hüküm, yücelerin yücesi Allah’ındır.[12]

İşte bu size şu yüzdendir ki bir olarak Allaha çağırıldığında küfrettiniz ona şirk koşulunca ise iyman ediyordunuz, işte huküm o ulu, o büyük Allahın[12]

(Onlara şöyle cevap verilir): «Bu azab size şu sebeptendir: Siz tek Allah’a davet edildiğiniz zaman inkâr ettiniz. Ama O’na ortak koşulunca inandınız. Artık hüküm, o yüce ve büyük Allah’ındır.»[12]

Onlara «Bu duruma düşmenizin sebebi şudur: Tek Allah’a çağrıldığınız zaman inkar ederdiniz. O’na ortak koşulunca inanırdınız. Artık hüküm yüce ve büyük Allah’ındır.»[12]

Bunun sebebi şudur: Yalnız Allah’a dua edildiği zaman inkar ederdiniz de, O’na şirk koşulunca inanırdınız. Artık hüküm; Aliyy, Kebir Allah’ındır.[12]

(Onlara cevaben denilecektir ki:) «Bu, size o sebeptendir ki, ’Allah birdir,’ diye beyan olununca siz inkar ettiniz ve O’na şerik koşulacak olursa inanıveriyordunuz. Artık hüküm, o pek yüce, pek büyük olan Allah’a aitir.»[12]

«Sizin (durumunuz) böyledir. Çünkü bir olan Allah’a çağırıldığınız zaman inkâr ettiniz. O’na şirk koşulduğunda da inanıp-onayladınız. Artık hüküm, yüce, büyük olan Allah’ındır.»[12]