ع ب د
251ayette
275kez geçiyor
57/114surede
20farklı kelime
Mekkî / Medenî
Mekkî %83 · Medenî %17
İlk inen ayet (nüzul sırasıyla)
Alak 10
1. inen sure
En çok geçtiği sure
Zümer
16 kez
Kelime ailesi
Bu kökten türeyen farklı kelimeler. Tıklayınca geçtiği ayetler listelenir.
| Kelime | Tür | Vezin | Anlam | Adet |
|---|---|---|---|---|
| عِبَادِه۪ | İsim | فِعَالِهِ | Onun kulları | 94 |
| اعْبُدُوا | Feale-Yefulu | افْعُلُوا | Kulluk edin | 50 |
| تَعْبُدُونَ | Feale-Yefulu | تَفْعُلُونَ | Kulluk edersiniz | 33 |
| يَعْبُدُ | Feale-Yefulu | يَفْعُلُ | Kulluk ederler | 27 |
| عَبْدِنَا | İsim | فَعْلِهِ | Kul | 22 |
| نَعْبُدُ | Feale-Yefulu | نَفْعُلُ | Kulluk ederiz | 8 |
| عِبَادَتِه۪ | İsim | فِعَالَتِهِ | Onun kulluğu | 8 |
| عَبْداً | İsim | فَعْلًا | Kul | 6 |
| عَابِدُونَ | İsim | فَاعِلُونَ | Kulluk edenler | 5 |
| لِلْعَب۪يدِ۟ | İsim | لِلْفَعِيلِ | Kullar | 5 |
| وَعَبَدَ | Feale-Yefulu | وَفَعَلَ | Ve kulluk etti | 4 |
| عَابِد۪ينَ | İsim | فَاعِلِينَ | Kulluk edenler | 4 |
| عِبَاداً | İsim | فِعَالًا | Kullar | 2 |
| بِعِبَادَةِ | İsim | بِفِعَالَةِ | Kulluğa | 1 |
| عَابِد۪ينَۜ | Sıfat | فَاعِلِينَ | Kulluk edenler | 1 |
| عَبَّدْتَ | Tef'il Babı | فَعَّلْتَ | Kul edindin | 1 |
| بِعِبَاد۪ي | İsim | بِفِعَالِي | Kullarımı | 1 |
| عَابِدَاتٍ | Sıfat | فَاعِلَاتٍ | Kulluk edenler | 1 |
| عَبْدَيْنِ | İsim | فَعْلَيْنِ | İki kul | 1 |
| عَابِدٌ | İsim | فَاعِلٌ | Kulluk eden | 1 |
Anlam yelpazesi
Kökün kelimelerinin Türkçe karşılıkları.
Onun kulları 31
Kullar 20
Kulluk edin 18
Kulluk edersiniz 18
Kul 14
Kulluk ederler 12
Bizim kullarımız 11
Benim kullarım 10
Kulluk ederim 10
Kulluk edenler 9
Kulluk eder 9
Senin kulların 7
Kulluk etmeyin 7
Kulluk ederiz 6
Diğer 58 anlam
Onun kulu 6
Kulları 5
Ey kullarım 5
Kulumuz 4
Ve kulluk edin 3
Onun kulluğu 3
Kulluk eder misiniz? 3
Ona kulluk edin 3
Kullarımı 3
Hemen ona kulluk edin 2
Onun kulları için 2
Kullarıma 2
Onların kulluğunu 2
Hemen bana kulluk edin 2
Bana kulluk edin 2
Kullara 2
sizin kulluk ettiğiniz 2
benim kulluk ettiğim 2
Kulumuz- 1
Ve kul 1
Kula karşılık 1
Ve kulluk etti 1
Kulluk etmemiz için 1
Kulluk etmeleri 1
Sizin kulluğunuz 1
Hemen ona kulluk et 1
Ve kulluk et 1
Kulluk ettik 1
Onun kulunu 1
Kulluğa 1
Kulluk edersin 1
Kulluk etme 1
Ona kulluk et 1
Onun kulluğuna 1
Bana kulluk et 1
Kulluk edenler için 1
Sizin kullarınız 1
Bana kulluk ederler 1
Kul edindin 1
kulluk etttiğiniz 1
Ve ona kulluk edin 1
Kullarımız için 1
Hemen kulluk et 1
Onlara kulluk ederiz 1
Ona kulluk ederler 1
Kullarım 1
Kulluk et 1
Kulluğum 1
Onun kullarına 1
Onlara kulluk ettik 1
Kulluk edilirler 1
Bana kulluk etmeleri için 1
İki kul 1
Kulluk etmeleri için 1
Kulluk etsinler 1
ben kulluk et- 1
kulluğu 1
Kulluk eden 1
Kavram ağı
Aynı ayette en çok birlikte geçtiği kökler (ayet sayısı). Tıklayınca ortak ayetler listelenir.
Sure dağılımı
Her kutu bir sure; renk koyulaştıkça o surede daha çok geçiyor. Mekkî Medenî
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
31
32
33
34
35
36
37
38
39
40
41
42
43
44
45
46
47
48
49
50
51
52
53
54
55
56
57
58
59
60
61
62
63
64
65
66
67
68
69
70
71
72
73
74
75
76
77
78
79
80
81
82
83
84
85
86
87
88
89
90
91
92
93
94
95
96
97
98
99
100
101
102
103
104
105
106
107
108
109
110
111
112
113
114
Vahiy sürecinde kullanım
Sureler iniş sırasıyla soldan sağa: ilk inen Alak'tan son inen sureye. Kavramın hangi dönemde öne çıktığını gösterir.
← ilk inenson inen →
Ayetler
+ ر ح م ile birlikte ✕ Süzgeci kaldır
21 ayet
يَٓا اَيُّهَا
الَّذ۪ينَ
اٰمَنُوا
كُتِبَ
عَلَيْكُمُ
الْقِصَاصُ
فِي
الْقَتْلٰىۜ
اَلْحُرُّ
بِالْحُرِّ
وَالْعَبْدُ
بِالْعَبْدِ
وَالْاُنْثٰى
بِالْاُنْثٰىۜ
فَمَنْ
عُفِيَ
لَهُ
مِنْ
اَخ۪يهِ
شَيْءٌ
فَاتِّبَاعٌ
بِالْمَعْرُوفِ
وَاَدَٓاءٌ
اِلَيْهِ
بِاِحْسَانٍۜ
ذٰلِكَ
تَخْف۪يفٌ
مِنْ
رَبِّكُمْ
وَرَحْمَةٌۜ
فَمَنِ
اعْتَدٰى
بَعْدَ
ذٰلِكَ
فَلَهُ
عَذَابٌ
اَل۪يمٌ
Ey İnananlar! Öldürülenler hakkında size kısas farz kılındı: Hür ile hür insan, köle ile köle ve kadın ile kadın. Öldüren, ölenin kardeşi tarafından bağışlanmışsa, kendisine örfe uymak ve bağışlayana güzellikle diyet ödemek gerekir. Bu, Rabbiniz’den bir hafifletme ve rahmettir. Bundan sonra tecavüzde bulunana elem verici azab vardır.[178]
اَلَمْ
يَعْلَمُٓوا
اَنَّ
اللّٰهَ
هُوَ
يَقْبَلُ
التَّوْبَةَ
عَنْ
عِبَادِه۪
وَيَأْخُذُ
الصَّدَقَاتِ
وَاَنَّ
اللّٰهَ
هُوَ
التَّوَّابُ
الرَّح۪يمُ
Allah’ın, kullarının tevbesini kabul ettiğini, sadakalar aldığını, Allah’ın tevbeleri kabul ve merhamet eden olduğunu bilmiyorlar mı?[104]
وَاِنْ
يَمْسَسْكَ
اللّٰهُ
بِضُرٍّ
فَلَا
كَاشِفَ
لَهُٓ
اِلَّا
هُوَۚ
وَاِنْ
يُرِدْكَ
بِخَيْرٍ
فَلَا
رَٓادَّ
لِفَضْلِه۪ۜ
يُص۪يبُ
بِه۪
مَنْ
يَشَٓاءُ
مِنْ
عِبَادِه۪ۜ
وَهُوَ
الْغَفُورُ
الرَّح۪يمُ
Allah sana bir sıkıntı verirse, onu O’ndan başkası gideremez. Sana bir iyilik dilerse O’nun nimetini engelleyecek yoktur. O’nu kullarından dilediğine verir. O, bağışlayandır, merhametlidir.[107]
نَبِّئْ
عِبَاد۪ٓي
اَنّ۪ٓي
اَنَا
الْغَفُورُ
الرَّح۪يمُۙ
Kullarıma Benim bağışlayan, merhamet eden olduğumu, azabımın can yakıcı bir azap olduğunu haber ver.[49-50]
وَاِذِ
اعْتَزَلْتُمُوهُمْ
وَمَا
يَعْبُدُونَ
اِلَّا
اللّٰهَ
فَأْوُٓ۫ا
اِلَى
الْكَهْفِ
يَنْشُرْ
لَكُمْ
رَبُّكُمْ
مِنْ
رَحْمَتِه۪
وَيُهَيِّئْ
لَكُمْ
مِنْ
اَمْرِكُمْ
مِرْفَقاً
Onlara: «Siz onlardan ve Allah’tan başka taptıklarından ayrıldınız, bunun için mağaraya girin ki, Rabbiniz size rahmetini yaysın ve size işinizde kolaylık göstersin» denildi.[16]
فَوَجَدَا
عَبْداً
مِنْ
عِبَادِنَٓا
اٰتَيْنَاهُ
رَحْمَةً
مِنْ
عِنْدِنَا
وَعَلَّمْنَاهُ
مِنْ
لَدُنَّا
عِلْماً
Bu arada ikisi katımızdan kendisine bir rahmet verdiğimiz ve kendisine ilim öğrettiğimiz kullarımızdan birini buldular.[65]
ذِكْرُ
رَحْمَتِ
رَبِّكَ
عَبْدَهُ
زَكَرِيَّاۚ
Bu, Rabbinin kulu Zekeriya’ya olan rahmetini anmadır.[2]
يَٓا اَبَتِ
لَا
تَعْبُدِ
الشَّيْطَانَۜ
اِنَّ
الشَّيْطَانَ
كَانَ
لِلرَّحْمٰنِ
عَصِياًّ
«Babacığım! Şeytana tapma, çünkü şeytan Rahman’a baş kaldırmıştır»[44]
جَنَّاتِ
عَدْنٍۨ
الَّت۪ي
وَعَدَ
الرَّحْمٰنُ
عِبَادَهُ
بِالْغَيْبِۜ
اِنَّهُ
كَانَ
وَعْدُهُ
مَأْتِياًّ
Ancak tevbe eden, inanıp yararlı iş yapanlar bunun dışındadır. Bunlar hiçbir haksızlığa uğratılmadan, Rahman’ın kullarına gaybde vadettiği cennete, Adn cennetlerine gireceklerdir. Şüphesiz, O’nun sözü yerini bulacaktır.[60-61]
اِنْ
كُلُّ
مَنْ
فِي
السَّمٰوَاتِ
وَالْاَرْضِ
اِلَّٓا
اٰتِي
الرَّحْمٰنِ
عَبْداًۜ
Oysa Rahman’a çocuk edinmek yaraşmaz, çünkü göklerde ve yerde olan her şey Rahman’a baş eğmiş kul olarak gelecektir.[92-93]
وَقَالُوا
اتَّخَذَ
الرَّحْمٰنُ
وَلَداً
سُبْحَانَهُۜ
بَلْ
عِبَادٌ
مُكْرَمُونَۙ
«Rahman çocuk edindi» dediler. Haşa; hayır, melekler şerefli kılınmış kullardır.[26]
فَاسْتَجَبْنَا
لَهُ
فَكَشَفْنَا
مَا
بِه۪
مِنْ
ضُرٍّ
وَاٰتَيْنَاهُ
اَهْلَهُ
وَمِثْلَهُمْ
مَعَهُمْ
رَحْمَةً
مِنْ
عِنْدِنَا
وَذِكْرٰى
لِلْعَابِد۪ينَ
Biz de onun duasını kabul etmiş ve başına gelenleri kaldırmıştık. Katımızdan bir rahmet ve kulluk edenlere bir hatıra olmak üzere ona tekrar ailesini ve kaybettikleriyle bir mislini daha vermiştik.[84]
اِنَّهُ
كَانَ
فَر۪يقٌ
مِنْ
عِبَاد۪ي
يَقُولُونَ
رَبَّـنَٓا
اٰمَنَّا
فَاغْفِرْ
لَنَا
وَارْحَمْنَا
وَاَنْتَ
خَيْرُ
الرَّاحِم۪ينَۚ
Allah: «Sinin orada! Benimle konuşmayın. Kullarımdan bir topluluk: «Rabbimiz! inandık, artık bizi bağışla, bize acı. Sen acıyanların en iyisisin» diyordu. Siz ise, onları alaya alıyordunuz. Bu yaptıklarınız size Beni anmayı unutturuyordu. Onlara hep gülüyordunuz. Sabretmelerine karşılık bugün onları mükafatlandırdım. Doğrusu onlar kurtulanlardır» der.[108-111]
وَعِبَادُ
الرَّحْمٰنِ
الَّذ۪ينَ
يَمْشُونَ
عَلَى
الْاَرْضِ
هَوْناً
وَاِذَا
خَاطَبَهُمُ
الْجَاهِلُونَ
قَالُوا
سَلَاماً
Rahman’ın kulları yeryüzünde mütevazı yürürler. Bilgisizler kendilerine takıldıkları zaman onlara güzel ve yumuşak söz söylerler.[63]
فَتَبَسَّمَ
ضَاحِكاً
مِنْ
قَوْلِهَا
وَقَالَ
رَبِّ
اَوْزِعْن۪ٓي
اَنْ
اَشْكُرَ
نِعْمَتَكَ
الَّت۪ٓي
اَنْعَمْتَ
عَلَيَّ
وَعَلٰى
وَالِدَيَّ
وَاَنْ
اَعْمَلَ
صَالِحاً
تَرْضٰيهُ
وَاَدْخِلْن۪ي
بِرَحْمَتِكَ
ف۪ي
عِبَادِكَ
الصَّالِح۪ينَ
Süleyman, onun sözüne hafifçe güldü ve: «Rabbim! Bana ve ana babama verdiğin nimete şükürde, hoşnut olacağın işi yapmakta beni muvaffak kıl. Rahmetinle, beni iyi kullarının arasına koy» dedi.[19]
قُلْ
يَا عِبَادِيَ
الَّذ۪ينَ
اَسْرَفُوا
عَلٰٓى
اَنْفُسِهِمْ
لَا
تَقْنَطُوا
مِنْ
رَحْمَةِ
اللّٰهِۜ
اِنَّ
اللّٰهَ
يَغْفِرُ
الذُّنُوبَ
جَم۪يعاًۜ
اِنَّهُ
هُوَ
الْغَفُورُ
الرَّح۪يمُ
De ki: «Ey kendilerine kötülük edip aşırı giden kullarım! Allah’ın rahmetinden umudunuzu kesmeyin. Doğrusu Allah günahların hepsini bağışlar. Çünkü O, bağışlayandır, merhametlidir.»[53]
وَجَعَلُوا
الْمَلٰٓئِكَةَ
الَّذ۪ينَ
هُمْ
عِبَادُ
الرَّحْمٰنِ
اِنَاثاًۜ
اَشَهِدُوا
خَلْقَهُمْۜ
سَتُكْتَبُ
شَهَادَتُهُمْ
وَيُسْـَٔلُونَ
Onlar, Rahman olan Allah’ın kulları melekleri de dişi saydılar. Yaratılışlarını mı görmüşler? Onların bu şahidlikleri yazılacak ve sorguya çekileceklerdir.[19]
وَقَالُوا
لَوْ
شَٓاءَ
الرَّحْمٰنُ
مَا
عَبَدْنَاهُمْۜ
مَا
لَهُمْ
بِذٰلِكَ
مِنْ
عِلْمٍۗ
اِنْ
هُمْ
اِلَّا
يَخْرُصُونَۜ
«Eğer Rahman dilemiş olsaydı, biz bunlara kulluk etmezdik» derler. Buna dair bir bilgileri yoktur; onlar sadece vehimde bulunuyorlar.[20]
وَسْـَٔلْ
مَنْ
اَرْسَلْنَا
مِنْ
قَبْلِكَ
مِنْ
رُسُلِنَاۗ
اَجَعَلْنَا
مِنْ
دُونِ
الرَّحْمٰنِ
اٰلِهَةً
يُعْبَدُونَ۟
Senden önce gönderdiğimiz elçilerimizden sor; Biz, Rahman olan Allah’tan başka, kulluk edilecek tanrılar meşru kılmış mıyız?[45]
قُلْ
اِنْ
كَانَ
لِلرَّحْمٰنِ
وَلَدٌۗ
فَاَنَا۬
اَوَّلُ
الْعَابِد۪ينَ
De ki: «Eğer Rahman olan Allah’ın çocuğu olsa, kulluk edenlerin ilki ben olurdum.»[81]
Yükleniyor...