ت ب ع
156ayette
172kez geçiyor
51/114surede
19farklı kelime
Mekkî / Medenî
Mekkî %66 · Medenî %34
İlk inen ayet (nüzul sırasıyla)
Necm 23
23. inen sure
En çok geçtiği sure
Bakara
19 kez
Kelime ailesi
Bu kökten türeyen farklı kelimeler. Tıklayınca geçtiği ayetler listelenir.
| Kelime | Tür | Vezin | Anlam | Adet |
|---|---|---|---|---|
| اتَّبَعَ | İftial Babı | وَافْتَعَلُوا | Ve kendiliğinden uydular | 84 |
| تَتَّبِعُوا | İftial Babı | تَفْتَعِلُوا | Kendiliğinizden uymayın | 20 |
| يَتَّبِعُونَ | İftial Babı | يَفْتَعِلُونَ | Kendiliğinden uyarlar | 19 |
| فَاَتْبَعَهُ | İfal Babı | فَأَفْعَلَهُ | Onu tabi etti | 13 |
| فَنَتَّبِعَ | İftial Babı | نَفْتَعِلُ | Kendiliğimizden uyarız | 9 |
| تَبِعَكَ | Feile-Yefalu | فَعِلَكَ | Sana uydu | 7 |
| تَبَعاً | İsim | فَعَلًا | Uymak | 3 |
| بِتَابِـعٍ | İsim | بِفَاعِلٍ | Uyan | 2 |
| فَاتِّبَاعٌ | İsim | فَاِفْتِعَالٌ | Kendiliğinden uymak | 2 |
| مُتَتَابِعَيْنِۘ | Sıfat | مُتَفَاعِلَيْنِ | Birbirini takip eden iki | 2 |
| اتَّبَعْتَن۪ي | İftial Babı | افْتَعَلْتَنِي | Kendiliğinden bana uydun | 2 |
| مُتَّبَعُونَ | İsim | مُفْتَعَلُونَ | Kendiliğinden uyulanlar | 2 |
| يُتْبِعُونَ | İfal Babı | يُفْعِلُونَ | Tabi ederler | 1 |
| يَتْبَعُهَٓا | Feile-Yefalu | يَفْعَلُهَا | Ona uyar | 1 |
| تَتَّبِعَٓانِّ | İftial Babı | تَفْتَعِلَانِّ | Kesinlikle ikiniz kendiliğinizden uymayın | 1 |
| التَّابِع۪ينَ | İsim | الْفَاعِلِينَ | Uyanlar | 1 |
| تَتَّبِعُونَا | İftial Babı | تَفْتَعِلُونَا | Kendiliğinizden bize uyarsınız | 1 |
| نُتْبِعُهُمُ | İfal Babı | نُفْعِلُهُمُ | Onları tabi ederiz | 1 |
| تَتْبَعُهَا | Feile-Yefalu | تَفْعَلُهَا | Ona uyar | 1 |
Anlam yelpazesi
Kökün kelimelerinin Türkçe karşılıkları.
Kendiliğinden uyarlar 10
Ve kendiliğinden uydular 9
Kendiliğinizden uymayın 8
Kendiliğinden uydu 8
Kendiliğinden uydular 7
Kendiliğinizden uyun 7
Kendiliğinden uyma 7
Ve kendiliğinden uydu 5
Kendiliğimden uyarım 5
Kendiliğinden sana uydu 5
Kendiliğinden uyar 4
Kendiliğimizden uyarız 4
Kendiliğinden ona uydular 4
Ve kendiliğinden uy 4
Diğer 58 anlam
Uyan 3
Kendiliğinizden bana uyun 3
Kendiliğinden uy 3
Kendiliğinizden uyarsınız 3
Sana uydu 3
Onu tabi etti 3
Tabi etti 3
Uydu 2
Kendiliğinden uydun 2
Kendiliğinden uymak 2
Ona uyar 2
Kendiliğinden bana uydu 2
Birbirini takip eden iki 2
Ve kendiliğinden uyar 2
Kendiliğinizden ona uyun 2
Onları tabi etti 2
Ve tabi edildiler 2
Uymak 2
Kendiliğimizden uymamız sebebiyle 2
Kendiliğinden uyulanlar 2
Kendiliğinden uyarsın 1
Uydular 1
Kendiliğinden uyuldular 1
Tabi ederler 1
Ve kendiliğimizden uyduk 1
Kendiliğinden sana uydular 1
Size kendiliğimizden uyduk 1
Kendiliğinizden uydunuz 1
Kendiliğinden uydunuz 1
Ve kendiliğinizden ona uyun 1
Kendiliğinden size uyarlar 1
Sana kendiliğinden uydular 1
Kendiliğinden onlara uydular 1
Kendiliğinden uyulur 1
Kesinlikle ikiniz kendiliğinizden uymayın 1
Ve kendiliğimden uydum 1
uyarsan 1
Bana uydu 1
Ve kendiliğimizden uyarız 1
Kendiliğimden sana uyarım 1
Kendiliğinden bana uydun 1
Kendiliğinden bana uy 1
Bana kendilinden uyarsın 1
Tabi ettik 1
Uyanlar 1
Onları tabi ettiler 1
Kendiliğinden onlara uyar 1
Kendiliğinden ikinize uydu 1
Ve onları tabi ettik 1
Ona kendiliğimden uyarım 1
Ve kendiliğinizden uyun 1
Ve kendiliğinizden bana uyun 1
Kendiliğinden ona uy 1
Kendiliğimizden size uyarız 1
Kendiliğinizden bize uyarsınız 1
Ve kendiliğinden onlara uydu 1
Kendiliğimizden ona uyarız 1
Onları tabi ederiz 1
Kavram ağı
Aynı ayette en çok birlikte geçtiği kökler (ayet sayısı). Tıklayınca ortak ayetler listelenir.
Sure dağılımı
Her kutu bir sure; renk koyulaştıkça o surede daha çok geçiyor. Mekkî Medenî
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
31
32
33
34
35
36
37
38
39
40
41
42
43
44
45
46
47
48
49
50
51
52
53
54
55
56
57
58
59
60
61
62
63
64
65
66
67
68
69
70
71
72
73
74
75
76
77
78
79
80
81
82
83
84
85
86
87
88
89
90
91
92
93
94
95
96
97
98
99
100
101
102
103
104
105
106
107
108
109
110
111
112
113
114
Vahiy sürecinde kullanım
Sureler iniş sırasıyla soldan sağa: ilk inen Alak'tan son inen sureye. Kavramın hangi dönemde öne çıktığını gösterir.
← ilk inenson inen →
Ayetler
Âl-i İmrân suresi ✕ Süzgeci kaldır
11 ayet
هُوَ
الَّـذ۪ٓي
اَنْزَلَ
عَلَيْكَ
الْكِتَابَ
مِنْهُ
اٰيَاتٌ
مُحْكَمَاتٌ
هُنَّ
اُمُّ
الْكِتَابِ
وَاُخَرُ
مُتَشَابِهَاتٌۜ
فَاَمَّا
الَّذ۪ينَ
ف۪ي
قُلُوبِهِمْ
زَيْغٌ
فَيَتَّبِعُونَ
مَا
تَشَابَهَ
مِنْهُ
ابْتِغَٓاءَ
الْفِتْنَةِ
وَابْتِغَٓاءَ
تَأْو۪يلِه۪ۚ
وَمَا
يَعْلَمُ
تَأْو۪يلَهُٓ
اِلَّا
اللّٰهُۢ
وَالرَّاسِخُونَ
فِي
الْعِلْمِ
يَقُولُونَ
اٰمَنَّا
بِه۪ۙ
كُلٌّ
مِنْ
عِنْدِ
رَبِّنَاۚ
وَمَا
يَذَّكَّرُ
اِلَّٓا
اُو۬لُوا
الْاَلْبَابِ
Sana Kitap’ı indiren O’dur. Onda Kitap’ın temeli olan kesin anlamlı ayetler vardır, diğerleri de çeşitli anlamlıdırlar. Kalblerinde eğrilik olan kimseler, fitne çıkarmak, kendilerine göre yorumlamak için onların çeşitli anlamlı olanlarına uyarlar. Oysa onların yorumunu ancak Allah bilir. İlimde derinleşmiş olanlar: «Ona inandık, hepsi Rabbimiz’in katındandır» derler. Bunu ancak akıl sahipleri düşünür;[7]
فَاِنْ
حَٓاجُّوكَ
فَقُلْ
اَسْلَمْتُ
وَجْهِيَ
لِلّٰهِ
وَمَنِ
اتَّـبَعَنِۜ
وَقُلْ
لِلَّذ۪ينَ
اُو۫تُوا
الْكِتَابَ
وَالْاُمِّيّ۪نَ
ءَاَسْلَمْتُمْۜ
فَاِنْ
اَسْلَمُوا
فَقَدِ
اهْتَدَوْاۚ
وَاِنْ
تَوَلَّوْا
فَاِنَّمَا
عَلَيْكَ
الْبَلَاغُۜ
وَاللّٰهُ
بَص۪يرٌ
بِالْعِبَادِ۟
Eğer seninle tartışmaya girişirlerse, «Ben bana uyanlarla birlikte kendimi Allah’a verdim» de. Kendilerine Kitap verilenlere ve kitapsızlara: «Siz de İslam oldunuz mu?» de, şayet İslam olurlarsa doğru yola girmişlerdir, yüz çevirirlerse, sana yalnız tebliğ etmek düşer. Allah kullarını görür.[20]
قُلْ
اِنْ
كُنْتُمْ
تُحِبُّونَ
اللّٰهَ
فَاتَّبِعُون۪ي
يُحْبِبْكُمُ
اللّٰهُ
وَيَغْفِرْ
لَكُمْ
ذُنُوبَكُمْۜ
وَاللّٰهُ
غَفُورٌ
رَح۪يمٌ
De ki: «Allah’ı seviyorsanız bana uyun. Allah da sizi sevsin ve günahlarınızı bağışlasın. Allah affeder ve merhamet eder».[31]
رَبَّنَٓا
اٰمَنَّا
بِمَٓا
اَنْزَلْتَ
وَاتَّبَعْنَا
الرَّسُولَ
فَاكْتُبْنَا
مَعَ
الشَّاهِد۪ينَ
«Rabbimiz! İndirdiğine inandık, Peygambere uyduk; bizi sahid olanlarla beraber yaz».[53]
اِذْ
قَالَ
اللّٰهُ
يَا ع۪يسٰٓى
اِنّ۪ي
مُتَوَفّ۪يكَ
وَرَافِعُكَ
اِلَيَّ
وَمُطَهِّرُكَ
مِنَ
الَّذ۪ينَ
كَفَرُوا
وَجَاعِلُ
الَّذ۪ينَ
اتَّبَعُوكَ
فَوْقَ
الَّذ۪ينَ
كَفَرُٓوا
اِلٰى
يَوْمِ
الْقِيٰمَةِۚ
ثُمَّ
اِلَيَّ
مَرْجِعُكُمْ
فَاَحْكُمُ
بَيْنَكُمْ
ف۪يمَا
كُنْتُمْ
ف۪يهِ
تَخْتَلِفُونَ
Allah demişti ki: «Ey İsa! Ben seni eceline yetireceğim, seni kendime yükselteceğim, inkar edenlerden seni tertemiz ayıracağım; sana uyanları, kıyamet gününe kadar, inkar edenlerin üstünde tutacağım. Sonra dönüşünüz Banadır. Ayrılığa düştüğünüz hususlarda aranızda hükmedeceğim. İnkar edenleri de dünya ve ahirette şiddetli azaba uğratacağım. Onların hiç yardımcıları olmayacaktır.»[55-56]
اِنَّ
اَوْلَى
النَّاسِ
بِاِبْرٰه۪يمَ
لَلَّذ۪ينَ
اتَّبَعُوهُ
وَهٰذَا
النَّبِيُّ
وَالَّذ۪ينَ
اٰمَنُواۜ
وَاللّٰهُ
وَلِيُّ
الْمُؤْمِن۪ينَ
Doğrusu İbrahim’e en yakın olanlar, ona uyanlar, bu Peygamber ve inananlardır. Allah inananların dostudur.[68]
وَلَا
تُؤْمِنُٓوا
اِلَّا
لِمَنْ
تَبِـعَ
د۪ينَكُمْۜ
قُلْ
اِنَّ
الْهُدٰى
هُدَى
اللّٰهِۙ
اَنْ
يُؤْتٰٓى
اَحَدٌ
مِثْلَ
مَٓا
اُو۫ت۪يتُمْ
اَوْ
يُحَٓاجُّوكُمْ
عِنْدَ
رَبِّكُمْۜ
قُلْ
اِنَّ
الْفَضْلَ
بِيَدِ
اللّٰهِۚ
يُؤْت۪يهِ
مَنْ
يَشَٓاءُۜ
وَاللّٰهُ
وَاسِعٌ
عَل۪يمٌۚ
Kitap ehlinden bir takımı şöyle dedi: «İnananlara indirilene günün başında inanın, sonunda inkar edin ki, belki dönerler ve dininize uyanlardan başkasına inanmayın». De ki: «Doğru yol Allah’ın yoludur». Ve yine başkasına da verildiğine veya Rabbinizin katında Müslümanların karşı delil getirip sizi alt edeceğine inanmayın, derler. De ki: «Doğrusu bol nimet Allah’ın elindedir, onu dilediğine verir. Allah’ın fazlı her şeyi kaplar, O her şeyi bilir».[72-73]
قُلْ
صَدَقَ
اللّٰهُ
فَاتَّبِعُوا
مِلَّةَ
اِبْرٰه۪يمَ
حَن۪يفاًۜ
وَمَا
كَانَ
مِنَ
الْمُشْرِك۪ينَ
De ki: «Allah doğru söyledi, doğruya meyleden İbrahim’in dinine uyun; O, puta tapanlardan değildi».[95]
اَفَمَنِ
اتَّبَعَ
رِضْوَانَ
اللّٰهِ
كَمَنْ
بَٓاءَ
بِسَخَطٍ
مِنَ
اللّٰهِ
وَمَأْوٰيهُ
جَهَنَّمُۜ
وَبِئْسَ
الْمَص۪يرُ
Allah’ın rızasına uyan kimse, Allah’ın hışmına uğrayan gibi midir? Bu kimsenin varacağı yer cehennemdir; o ne kötü varılacak yerdir![162]
وَلِيَعْلَمَ
الَّذ۪ينَ
نَافَقُواۚ
وَق۪يلَ
لَهُمْ
تَعَالَوْا
قَاتِلُوا
ف۪ي
سَب۪يلِ
اللّٰهِ
اَوِ
ادْفَعُواۜ
قَالُوا
لَوْ
نَعْلَمُ
قِتَالاً
لَاتَّبَعْنَاكُمْۜ
هُمْ
لِلْكُفْرِ
يَوْمَئِذٍ
اَقْرَبُ
مِنْهُمْ
لِلْا۪يمَانِۚ
يَقُولُونَ
بِاَفْوَاهِهِمْ
مَا
لَيْسَ
ف۪ي
قُلُوبِهِمْۜ
وَاللّٰهُ
اَعْلَمُ
بِمَا
يَكْتُمُونَۚ
İki topluluğun karşılaştığı günde başınıza gelen, Allah’ın izniyledir. Bu, inananları da, münafıklık edenleri de belirtmesi içindir. Münafıklık edenlere: «gelin, Allah yolunda savaşın, veya hiç olmazsa savunmada bulunun» dendiği zaman: «Eğer savaşmayı bilseydik, ardınızdan gelirdik» dediler. O gün, onlar imandan çok inkara yakındılar. Kalblerinde olmayanı ağızlarıyla söylüyorlar. Allah gizlediklerini onlardan iyi bilir.[166-167]
فَانْقَلَبُوا
بِنِعْمَةٍ
مِنَ
اللّٰهِ
وَفَضْلٍ
لَمْ
يَمْسَسْهُمْ
سُٓوءٌۙ
وَاتَّبَعُوا
رِضْوَانَ
اللّٰهِۜ
وَاللّٰهُ
ذُو
فَضْلٍ
عَظ۪يمٍ
Bu yüzden kendilerine bir fenalık dokunmadan, Allah’tan nimet ve bollukla geri döndüler; Allah’ın rızasına uydular. Allah büyük, bol nimet sahibidir.[174]
Yükleniyor...