Kelime Haritası

ف

İşlevleri

Bu edat Kur'an'da 5 farklı görevde kullanılıyor.

Tümü 3.001 Harfi İstinafiye 1.891 Harfi Atıf 517 Harfi Vakıa fi Cevabi Şart 350 Harfi Zaid 155 Harfi Sebebiyye 88
2.158ayette
3.001kez geçiyor
103/114surede
Mekkî / Medenî
Mekkî %65 · Medenî %35
İlk inen ayet Alak 17

Kalıplaşmış ifadeler

Bu edatla birlikte en sık geçen kelime dizileri. Tıklayınca ifadenin geçtiği bütün ayetler aranır.

فَاِنَّ اللّٰهَ 47 kez tüm Kur'an'da ara ↗
فَبِاَيِّ اٰلَٓاءِ 32 kez tüm Kur'an'da ara ↗
فَاُو۬لٰٓئِكَ هُمُ 21 kez tüm Kur'an'da ara ↗
فَاتَّقُوا اللّٰهَ 16 kez tüm Kur'an'da ara ↗
فَهُمْ لَا 15 kez tüm Kur'an'da ara ↗
اَفَلَا تَعْقِلُونَ 13 kez tüm Kur'an'da ara ↗
فَاِنْ لَمْ 12 kez tüm Kur'an'da ara ↗
فَاِذَا جَٓاءَ 11 kez tüm Kur'an'da ara ↗
فَاَمَّا الَّذ۪ينَ 10 kez tüm Kur'an'da ara ↗
فَلَا جُنَاحَ 10 kez tüm Kur'an'da ara ↗
فَاِنْ تَوَلَّوْا 10 kez tüm Kur'an'da ara ↗
فَاِذَا هُمْ 10 kez tüm Kur'an'da ara ↗
فَكَيْفَ كَانَ 10 kez tüm Kur'an'da ara ↗
فَمَا لَهُ 10 kez tüm Kur'an'da ara ↗
فَمَا كَانَ 9 kez tüm Kur'an'da ara ↗
فَانْظُرْ كَيْفَ 9 kez tüm Kur'an'da ara ↗
فَاِذَا هِيَ 9 kez tüm Kur'an'da ara ↗
فَلَمَّا جَٓاءَهُمْ 8 kez tüm Kur'an'da ara ↗
فَاِنْ كَانَ 7 kez tüm Kur'an'da ara ↗
فَمِنْهُمْ مَنْ 7 kez tüm Kur'an'da ara ↗

Sure dağılımı

Mushaf sırası Nüzul sırası

Her kutu bir sure; renk koyulaştıkça o surede daha çok geçiyor. Mekkî Medenî

Vahiy sürecinde kullanım

Geçiş sayısı Sure uzunluğuna oranla

Sureler iniş sırasıyla soldan sağa: ilk inen Alak'tan son inen sureye. Kavramın hangi dönemde öne çıktığını gösterir.

1. inen: Alak — 1 kez 2. inen: Kalem — 18 kez 3. inen: Müzzemmil — 8 kez 4. inen: Müddessir — 12 kez 5. inen: Fâtiha — 0 kez 6. inen: Tebbet — 0 kez 7. inen: Tekvîr — 2 kez 8. inen: A’lâ — 6 kez 9. inen: Leyl — 4 kez 10. inen: Fecr — 9 kez 11. inen: Duhâ — 8 kez 12. inen: İnşirâh — 4 kez 13. inen: Asr — 0 kez 14. inen: Âdiyât — 5 kez 15. inen: Kevser — 1 kez 16. inen: Tekâsür — 0 kez 17. inen: Mâ’ûn — 2 kez 18. inen: Kâfirûn — 0 kez 19. inen: Fil — 1 kez 20. inen: Felâk — 0 kez 21. inen: Nâs — 0 kez 22. inen: İhlâs — 0 kez 23. inen: Necm — 16 kez 24. inen: Abese — 9 kez 25. inen: Kadr — 0 kez 26. inen: Şems — 6 kez 27. inen: Bürûc — 1 kez 28. inen: Tîn — 2 kez 29. inen: Kureyş — 1 kez 30. inen: Kâri’a — 3 kez 31. inen: Kıyâme — 9 kez 32. inen: Hümeze — 0 kez 33. inen: Mürselât — 11 kez 34. inen: Kâf — 13 kez 35. inen: Beled — 1 kez 36. inen: Târık — 3 kez 37. inen: Kamer — 28 kez 38. inen: Sâd — 29 kez 39. inen: A’râf — 128 kez 40. inen: Cin — 15 kez 41. inen: Yâsîn — 33 kez 42. inen: Furkân — 22 kez 43. inen: Fâtır — 31 kez 44. inen: Meryem — 34 kez 45. inen: Tâ-Hâ — 87 kez 46. inen: Vâkı’a — 24 kez 47. inen: Şu’arâ — 69 kez 48. inen: Neml — 44 kez 49. inen: Kasas — 70 kez 50. inen: İsrâ — 51 kez 51. inen: Yûnus — 74 kez 52. inen: Hûd — 59 kez 53. inen: Yûsuf — 61 kez 54. inen: Hicr — 30 kez 55. inen: En’âm — 88 kez 56. inen: Sâffât — 58 kez 57. inen: Lokman — 14 kez 58. inen: Sebe’ — 17 kez 59. inen: Zümer — 40 kez 60. inen: Mü’min — 50 kez 61. inen: Fussilet — 34 kez 62. inen: Şûrâ — 18 kez 63. inen: Zuhruf — 35 kez 64. inen: Duhân — 9 kez 65. inen: Câsiye — 16 kez 66. inen: Ahkâf — 17 kez 67. inen: Zâriyât — 29 kez 68. inen: Gâşiye — 3 kez 69. inen: Kehf — 70 kez 70. inen: Nahl — 57 kez 71. inen: Nûh — 4 kez 72. inen: İbrahim — 20 kez 73. inen: Enbiyâ — 53 kez 74. inen: Mü’minûn — 58 kez 75. inen: Secde — 12 kez 76. inen: Tûr — 15 kez 77. inen: Mülk — 13 kez 78. inen: Hâkka — 21 kez 79. inen: Me’âric — 8 kez 80. inen: Nebe’ — 6 kez 81. inen: Nâzi’ât — 17 kez 82. inen: İnfitâr — 2 kez 83. inen: İnşikâk — 7 kez 84. inen: Rûm — 33 kez 85. inen: Ankebût — 33 kez 86. inen: Mutaffifîn — 2 kez 87. inen: Bakara — 261 kez 88. inen: Enfâl — 40 kez 89. inen: Âl-i İmrân — 113 kez 90. inen: Ahzâb — 29 kez 91. inen: Mümtehine — 9 kez 92. inen: Nisâ — 177 kez 93. inen: Zilzâl — 1 kez 94. inen: Hadîd — 12 kez 95. inen: Muhammed — 31 kez 96. inen: Ra’d — 19 kez 97. inen: Rahmân — 37 kez 98. inen: İnsan — 5 kez 99. inen: Talâk — 14 kez 100. inen: Beyyine — 0 kez 101. inen: Haşr — 12 kez 102. inen: Nûr — 29 kez 103. inen: Hac — 40 kez 104. inen: Münâfikûn — 7 kez 105. inen: Mücâdele — 20 kez 106. inen: Hucurât — 10 kez 107. inen: Tahrîm — 7 kez 108. inen: Teğâbun — 13 kez 109. inen: Saff — 5 kez 110. inen: Cum’a — 6 kez 111. inen: Fetih — 18 kez 112. inen: Mâide — 109 kez 113. inen: Tevbe — 72 kez 114. inen: Nasr — 1 kez
← ilk inenson inen →

Ayetler

Yûsuf suresi ✕ Süzgeci kaldır

43 ayet

12 — Yûsuf (يوسف) • Ayet 5
قَالَ يَا بُنَيَّ لَا تَقْصُصْ رُءْيَاكَ عَلٰٓى اِخْوَتِكَ فَيَك۪يدُوا لَكَ كَيْداًۜ اِنَّ الشَّيْطَانَ لِلْاِنْسَانِ عَدُوٌّ مُب۪ينٌ
Babası şunları söyledi: «Oğulcuğum! Rüyanı kardeşlerine anlatma, yoksa sana tuzak kurarlar; zira şeytan insanın apaçık düşmanıdır».[5]
12 — Yûsuf (يوسف) • Ayet 15
فَلَمَّا ذَهَبُوا بِه۪ وَاَجْمَعُٓوا اَنْ يَجْعَلُوهُ ف۪ي غَيَابَتِ الْجُبِّۚ وَاَوْحَيْنَٓا اِلَيْهِ لَتُنَبِّئَنَّهُمْ بِاَمْرِهِمْ هٰذَا وَهُمْ لَا يَشْعُرُونَ
Yusuf’u oturup bir kuyunun derinliklerine bırakmayı kararlaştırdılar. Biz ona, kardeşlerinin bu işlerini kendileri farkına varmadan haber vereceksin, diye vahyettik.[15]
12 — Yûsuf (يوسف) • Ayet 17
قَالُوا يَٓا اَبَانَٓا اِنَّا ذَهَبْنَا نَسْتَبِقُ وَتَرَكْنَا يُوسُفَ عِنْدَ مَتَاعِنَا فَاَكَلَهُ الذِّئْبُۚ وَمَٓا اَنْتَ بِمُؤْمِنٍ لَنَا وَلَوْ كُنَّا صَادِق۪ينَ
Akşam üstü ağlayarak babalarına geldiklerinde: «Ey babamız! İnan olsun biz yarış yapıyorduk; Yusuf’u eşyamızın yanına bırakmıştık; bir kurt onu yedi. Her ne kadar doğru söylüyorsak da sen bize inanmazsın» dediler.[16-17]
12 — Yûsuf (يوسف) • Ayet 18
وَجَٓاؤُ۫ عَلٰى قَم۪يصِه۪ بِدَمٍ كَذِبٍۜ قَالَ بَلْ سَوَّلَتْ لَكُمْ اَنْفُسُكُمْ اَمْراًۜ فَصَبْرٌ جَم۪يلٌۜ وَاللّٰهُ الْمُسْتَعَانُ عَلٰى مَا تَصِفُونَ
Üzerine başka bir kan bulaşmış olarak Yusuf’un gömleğini de getirmişlerdi. Babaları: «Sizi nefsiniz bir iş yapmaya sürükledi; artık bana güzelce sabır gerekir. Anlattıklarınıza ancak Allah’tan yardım istenir» dedi.[18]
12 — Yûsuf (يوسف) • Ayet 19
وَجَٓاءَتْ سَيَّارَةٌ فَاَرْسَلُوا وَارِدَهُمْ فَاَدْلٰى دَلْوَهُۜ قَالَ يَا بُشْرٰى هٰذَا غُلَامٌۜ وَاَسَرُّوهُ بِضَاعَةًۜ وَاللّٰهُ عَل۪يمٌ بِمَا يَعْمَلُونَ
Bir kervan geldi, sucularını gönderdiler; sucu kovasını kuyuya saldı, «Müjde! İşte bir oğlan» dedi. Yusuf’u alıp onu ticari bir mal olarak sakladılar. Oysa Allah yaptıklarını bilir.[19]
12 — Yûsuf (يوسف) • Ayet 26
قَالَ هِيَ رَاوَدَتْن۪ي عَنْ نَفْس۪ي وَشَهِدَ شَاهِدٌ مِنْ اَهْلِهَاۚ اِنْ كَانَ قَم۪يصُهُ قُدَّ مِنْ قُبُلٍ فَصَدَقَتْ وَهُوَ مِنَ الْكَاذِب۪ينَ
Yusuf: «Beni kendine o çağırdı» dedi. Kadın tarafından bir şahit, «Eğer gömleği önden yırtılmışsa kadın doğru söylemiş, erkek yalancılardandır; şayet gömleği arkadan yırtılmışsa kadın yalan söylemiştir, erkek doğrulardandır» diye şahidlik etti.[26-27]
12 — Yûsuf (يوسف) • Ayet 27
وَاِنْ كَانَ قَم۪يصُهُ قُدَّ مِنْ دُبُرٍ فَكَذَبَتْ وَهُوَ مِنَ الصَّادِق۪ينَ
Yusuf: «Beni kendine o çağırdı» dedi. Kadın tarafından bir şahit, «Eğer gömleği önden yırtılmışsa kadın doğru söylemiş, erkek yalancılardandır; şayet gömleği arkadan yırtılmışsa kadın yalan söylemiştir, erkek doğrulardandır» diye şahidlik etti.[26-27]
12 — Yûsuf (يوسف) • Ayet 28
فَلَمَّا رَاٰ قَم۪يصَهُ قُدَّ مِنْ دُبُرٍ قَالَ اِنَّهُ مِنْ كَيْدِكُنَّۜ اِنَّ كَيْدَكُنَّ عَظ۪يمٌ
Kocası gömleğin arkadan yırtılmış olduğunu görünce, karısına hitaben «Doğrusu bu sizin hilenizdir, siz kadınların fendi büyüktür» dedi. Yusuf’a dönerek: «Yusuf! Sen bundan kimseye bahsetme»; kadına dönerek: «Sen de günahının bağışlanmasını dile, çünkü suçlulardansın» dedi.[28-29]
12 — Yûsuf (يوسف) • Ayet 31
فَلَمَّا سَمِعَتْ بِمَكْرِهِنَّ اَرْسَلَتْ اِلَيْهِنَّ وَاَعْتَدَتْ لَهُنَّ مُتَّكَـٔاً وَاٰتَتْ كُلَّ وَاحِدَةٍ مِنْهُنَّ سِكّ۪يناً وَقَالَتِ اخْرُجْ عَلَيْهِنَّۚ فَلَمَّا رَاَيْنَهُٓ اَكْبَرْنَهُ وَقَطَّعْنَ اَيْدِيَهُنَّ وَقُلْنَ حَاشَ لِلّٰهِ مَا هٰذَا بَشَراًۜ اِنْ هٰذَٓا اِلَّا مَلَكٌ كَر۪يمٌ
Kadınların kendisini yermesini işitince onları davet etti; koltuklar hazırladı; geldiklerinde her birine birer bıçak verdi. Yusuf’a: «Yanlarına çık» dedi. Kadınlar Yusuf’u görünce şaşıp ellerini kestiler ve «Allah’ı tenzih ederiz ama, bu insan değil ancak çok güzel bir melektir» dediler.[31]
12 — Yûsuf (يوسف) • Ayet 32
قَالَتْ فَذٰلِكُنَّ الَّذ۪ي لُمْتُنَّن۪ي ف۪يهِۜ وَلَقَدْ رَاوَدْتُهُ عَنْ نَفْسِه۪ فَاسْتَعْصَمَۜ وَلَئِنْ لَمْ يَفْعَلْ مَٓا اٰمُرُهُ لَيُسْجَنَنَّ وَلَيَكُوناً مِنَ الصَّاغِر۪ينَ
Vezirin karısı: «İşte sözünü edip beni yerdiğiniz budur. And olsun ki onun olmak istedim, fakat o iffetinden dolayı çekindi. Emrimi yine yapmazsa, and olsun ki hapse tıkılacak ve kahre uğrayanlardan olacak.»[32]
12 — Yûsuf (يوسف) • Ayet 34
فَاسْتَجَابَ لَهُ رَبُّهُ فَصَرَفَ عَنْهُ كَيْدَهُنَّۜ اِنَّهُ هُوَ السَّم۪يعُ الْعَل۪يمُ
Rabbi onun duasını kabul etti ve kadınların tuzağına engel oldu. Zira O, işitir ve bilir.[34]
12 — Yûsuf (يوسف) • Ayet 41
يَا صَاحِبَيِ السِّجْنِ اَمَّٓا اَحَدُكُمَا فَيَسْق۪ي رَبَّهُ خَمْراًۚ وَاَمَّا الْاٰخَرُ فَيُصْلَبُ فَتَأْكُلُ الطَّيْرُ مِنْ رَأْسِه۪ۜ قُضِيَ الْاَمْرُ الَّذ۪ي ف۪يهِ تَسْتَفْتِيَانِۜ
«Ey mahpus arkadaşlarım! Biriniz efendinize şarap sunacak, diğeri asılacak ve kuşlar başından yiyecektir. Sorduğunuz iş işte böylece kesinleşmiştir.»[41]
12 — Yûsuf (يوسف) • Ayet 42
وَقَالَ لِلَّذ۪ي ظَنَّ اَنَّهُ نَاجٍ مِنْهُمَا اذْكُرْن۪ي عِنْدَ رَبِّكَۘ فَاَنْسٰيهُ الشَّيْطَانُ ذِكْرَ رَبِّه۪ فَلَبِثَ فِي السِّجْنِ بِضْعَ سِن۪ينَۜ ۟
İkisinden, kurtulacağını sandığı kimseye Yusuf: «Efendinin yanında beni an» dedi. Ama şeytan efendisine onu hatırlatmayı unutturdu ve Yusuf bu yüzden daha birkaç yıl hapiste kaldı.[42]
12 — Yûsuf (يوسف) • Ayet 45
وَقَالَ الَّذ۪ي نَجَا مِنْهُمَا وَادَّكَرَ بَعْدَ اُمَّةٍ اَنَا۬ اُنَبِّئُكُمْ بِتَأْو۪يلِه۪ فَاَرْسِلُونِ
Hapisteki iki kişiden kurtulmuş olanı, nice zaman sonra Yusuf’u hatırladı ve: «Ben size bunu yorumlayacağım, hele beni gönderin» dedi.[45]
12 — Yûsuf (يوسف) • Ayet 47
قَالَ تَزْرَعُونَ سَبْعَ سِن۪ينَ دَاَباًۚ فَمَا حَصَدْتُمْ فَذَرُوهُ ف۪ي سُنْبُلِه۪ٓ اِلَّا قَل۪يلاً مِمَّا تَأْكُلُونَ
Yusuf: «Devamlı yedi sene ekin ekip, biçtiğiniz ekinin yediğinizden artanını başağında bırakın.»[47]
12 — Yûsuf (يوسف) • Ayet 50
وَقَالَ الْمَلِكُ ائْتُون۪ي بِه۪ۚ فَلَمَّا جَٓاءَهُ الرَّسُولُ قَالَ ارْجِعْ اِلٰى رَبِّكَ فَسْـَٔلْهُ مَا بَالُ النِّسْوَةِ الّٰت۪ي قَطَّعْنَ اَيْدِيَهُنَّۜ اِنَّ رَبّ۪ي بِكَيْدِهِنَّ عَل۪يمٌ
Hükümdar: «Onu bana getirin» dedi. Yusuf’a elçi gelince, «Efendine dön, kadınlar niçin ellerini kesmişlerdi bir sor; doğrusu Rabbim onların hilesini bilir» dedi.[50]
12 — Yûsuf (يوسف) • Ayet 54
وَقَالَ الْمَلِكُ ائْتُون۪ي بِه۪ٓ اَسْتَخْلِصْهُ لِنَفْس۪يۚ فَلَمَّا كَلَّمَهُ قَالَ اِنَّكَ الْيَوْمَ لَدَيْنَا مَك۪ينٌ اَم۪ينٌ
Hükümdar: «Onu bana getirin, yanıma alayım» dedi. Onunla konuşunca: «Bugün senin yanımızda önemli bir yerin ve güvenilir bir durumun vardır.» dedi.[54]
12 — Yûsuf (يوسف) • Ayet 58
وَجَٓاءَ اِخْوَةُ يُوسُفَ فَدَخَلُوا عَلَيْهِ فَعَرَفَهُمْ وَهُمْ لَهُ مُنْكِرُونَ
Yusuf’un kardeşleri gelip yanına girdiler. Kendisini tanımadıkları halde o onları tanıdı.[58]
12 — Yûsuf (يوسف) • Ayet 60
فَاِنْ لَمْ تَأْتُون۪ي بِه۪ فَلَا كَيْلَ لَكُمْ عِنْد۪ي وَلَا تَقْرَبُونِ
«Eğer onu bana getirmezseniz bundan böyle benden bir ölçek bile alamazsınız ve bana artık yaklaşmayın da.»[60]
12 — Yûsuf (يوسف) • Ayet 63
فَلَمَّا رَجَعُٓوا اِلٰٓى اَب۪يهِمْ قَالُوا يَٓا اَبَانَا مُنِـعَ مِنَّا الْكَيْلُ فَاَرْسِلْ مَعَنَٓا اَخَانَا نَكْتَلْ وَاِنَّا لَهُ لَحَافِظُونَ
Babalarına döndüklerinde, «Ey babamız! Bize yiyecek yasak edildi, kardeşimizi bizimle beraber gönder de yiyecek alalım. Onu elbette koruruz» dediler.[63]
Yükleniyor...