م ا 📊 Kök haritası

Bu kök toplamda 1840 ayette 2.563 kelime olarak geçmektedir.

Mekkî: 1235 ayet / 1.627 kelime Medenî: 605 ayet / 936 kelime

İsim: 1.476 kelime Harf: 1.087 kelime

84 — İnşikâk (الانشقاق) • Ayet 20
فَمَا لَهُمْ لَا يُؤْمِنُونَۙ
Onlara ne oluyor da inanmıyorlar?[20]
84 — İnşikâk (الانشقاق) • Ayet 23
وَاللّٰهُ اَعْلَمُ بِمَا يُوعُونَۘ
Oysa, Allah, onların sakladıklarını çok iyi bilir.[23]
85 — Bürûc (البروج) • Ayet 7
وَهُمْ عَلٰى مَا يَفْعَلُونَ بِالْمُؤْمِن۪ينَ شُهُودٌۜ
Hazırladıkları hendekleri, tutuşturulmuş ateşle doldurarak onun çevresinde oturup, inanmış kimselere dinlerinden dönmeleri için yaptıkları işkenceleri seyredenler kahrolmuştur![4-7]
85 — Bürûc (البروج) • Ayet 8
وَمَا نَقَمُوا مِنْهُمْ اِلَّٓا اَنْ يُؤْمِنُوا بِاللّٰهِ الْعَز۪يزِ الْحَم۪يدِۙ
Bu inkarcıların, inananlara kızmaları; onların sadece, göklerin ve yerin hükümranlığı kendisinin bulunan ve övülmeğe layık ve güçlü olan Allah’a inanmış olmalarındandı. Allah her şeye şahiddir.[8-9]
85 — Bürûc (البروج) • Ayet 16
فَعَّالٌ لِمَا يُر۪يدُۜ
Her dilediğini mutlaka yapandır.[16]
86 — Târık (الطارق) • Ayet 2
وَمَٓا اَدْرٰيكَ مَا الطَّارِقُۙ
Tarık’ın ne olduğunu sen bilir misin?[2]
86 — Târık (الطارق) • Ayet 5
فَلْيَنْظُرِ الْاِنْسَانُ مِمَّ خُلِقَۜ
Öyleyse insan neden yaratıldığına bir baksın.[5]
86 — Târık (الطارق) • Ayet 10
فَمَا لَهُ مِنْ قُوَّةٍ وَلَا نَاصِرٍۜ
O gün, insanın gücü de, yardımcısı da olmaz.[10]
86 — Târık (الطارق) • Ayet 14
وَمَا هُوَ بِالْهَزْلِۜ
O, eğlence için değildir.[14]
87 — A’lâ (الأعلى) • Ayet 7
اِلَّا مَا شَٓاءَ اللّٰهُۜ اِنَّهُ يَعْلَمُ الْجَهْرَ وَمَا يَخْفٰىۜ
Allah’ın dilediği bundan müstesnadır. Doğrusu açığı da, gizliyi de bilen O’dur.[7]
88 — Gâşiye (الغاشية) • Ayet 21
فَذَكِّرْ اِنَّـمَٓا اَنْتَ مُذَكِّرٌۜ
Sen öğüt ver! Esasen sen sadece bir öğütçüsün.[21]
89 — Fecr (الفجر) • Ayet 15
فَاَمَّا الْاِنْسَانُ اِذَا مَا ابْتَلٰيهُ رَبُّهُ فَاَكْرَمَهُ وَنَعَّمَهُ فَيَقُولُ رَبّ۪ٓي اَكْرَمَنِۜ
Rabbin denemek için bir insana iyilik edip, nimet verdiği zaman, o: «Rabbim beni şerefli kıldı» der.[15]
89 — Fecr (الفجر) • Ayet 16
وَاَمَّٓا اِذَا مَا ابْتَلٰيهُ فَقَدَرَ عَلَيْهِ رِزْقَهُ فَيَقُولُ رَبّ۪ٓي اَهَانَنِۚ
Ama onu sınamak için rızkını daraltıp bir ölçüye göre verdiği zaman: «Rabbim bana hor baktı» der.[16]
90 — Beled (البلد) • Ayet 3
وَوَالِدٍ وَمَا وَلَدَۙ
Doğurana ve doğurduğuna and olsun ki;[3]
90 — Beled (البلد) • Ayet 12
وَمَٓا اَدْرٰيكَ مَا الْعَقَبَةُۜ
O zor geçidin ne olduğunu sen bilir misin?[12]
91 — Şems (الشمس) • Ayet 5
وَالسَّمَٓاءِ وَمَا بَنٰيهَاۙۖ
Göğe ve onu yapana,[5]
91 — Şems (الشمس) • Ayet 6
وَالْاَرْضِ وَمَا طَحٰيهَاۙۖ
Yere ve onu yayana,[6]
91 — Şems (الشمس) • Ayet 7
وَنَفْسٍ وَمَا سَوّٰيهَاۙۖ
Kişiye ve onu şekillendirene,[7]
92 — Leyl (الليل) • Ayet 3
وَمَا خَلَقَ الذَّكَرَ وَالْاُنْثٰىۙ
Erkeği ve dişiyi yaratana and olsun ki:[3]
92 — Leyl (الليل) • Ayet 11
وَمَا يُغْن۪ي عَنْهُ مَالُـهُٓ اِذَا تَرَدّٰىۜ
O kimse ölüp ateşe yuvarlandığı zaman, malı ona fayda vermez.[11]
Yükleniyor...