م ا 📊 Kök haritası

Bu kök toplamda 1840 ayette 2.563 kelime olarak geçmektedir.

Mekkî: 1235 ayet / 1.627 kelime Medenî: 605 ayet / 936 kelime

İsim: 1.476 kelime Harf: 1.087 kelime

92 — Leyl (الليل) • Ayet 19
وَمَا لِاَحَدٍ عِنْدَهُ مِنْ نِعْمَةٍ تُجْزٰىۙ
O yaptığı iyiliği birinden karşılık görmek için değil, ancak yüce Rabbinin hoşnudluğunu (rızasını) gözeterek yapmıştır.[19-20]
93 — Duhâ (الضحى) • Ayet 3
مَا وَدَّعَكَ رَبُّكَ وَمَا قَلٰىۜ
Rabbin seni ne bıraktı ve ne de sana darıldı.[3]
95 — Tîn (التين) • Ayet 7
فَمَا يُكَذِّبُكَ بَعْدُ بِالدّ۪ينِۜ
Öyleyken, sana dini yalan saydırtan nedir?[7]
96 — Alak (العلق) • Ayet 5
عَلَّمَ الْاِنْسَانَ مَا لَمْ يَعْلَمْۜ
Oku! Kalemle öğreten, insana bilmediğini bildiren Rabbin, en büyük kerem sahibidir.[3-5]
97 — Kadr (القد) • Ayet 2
وَمَٓا اَدْرٰيكَ مَا لَيْلَةُ الْقَدْرِۜ
Kadir gecesinin ne olduğunu sen bilir misin?[2]
98 — Beyyine (البينة) • Ayet 4
وَمَا تَفَرَّقَ الَّذ۪ينَ اُو۫تُوا الْـكِتَابَ اِلَّا مِنْ بَعْدِ مَا جَٓاءَتْهُمُ الْبَيِّنَةُۜ
Ama, kendilerine kitap verilenler, onlara apaçık belge geldikten sonra ayrılığa düştüler.[4]
98 — Beyyine (البينة) • Ayet 5
وَمَٓا اُمِرُٓوا اِلَّا لِيَعْبُدُوا اللّٰهَ مُخْلِص۪ينَ لَهُ الدّ۪ينَ حُنَفَٓاءَ وَيُق۪يمُوا الصَّلٰوةَ وَيُؤْتُوا الزَّكٰوةَ وَذٰلِكَ د۪ينُ الْقَيِّمَةِۜ
Oysa onlar, doğruya yönelerek, dini yalnız Allah’a has kılarak O’na kulluk etmek, namazı kılmak ve zekatı vermekle emrolunmuşlardı. Dosdoğru olan din de budur.[5]
99 — Zilzâl (الزلزلة) • Ayet 3
وَقَالَ الْاِنْسَانُ مَا لَهَاۚ
Yer dehşetle sarsıldıkça sarsıldığı, yeryüzü ağırlıklarını dışarıya çıkardığı ve insanın: «Buna ne oluyor?» dediği zaman;[1-3]
100 — Âdiyât (العاديات) • Ayet 9
اَفَلَا يَعْلَمُ اِذَا بُعْثِرَ مَا فِي الْقُبُورِۙ
İnsan, kabirlerde bulunanların çıkarılacağı ve kalblerde olanların ortaya konulacağı bir zamanın geleceğini bilmez mi?[9-10]
100 — Âdiyât (العاديات) • Ayet 10
وَحُصِّلَ مَا فِي الصُّدُورِۙ
İnsan, kabirlerde bulunanların çıkarılacağı ve kalblerde olanların ortaya konulacağı bir zamanın geleceğini bilmez mi?[9-10]
101 — Kâri’a (القارعة) • Ayet 2
مَا الْقَارِعَةُۚ
Nedir o gürültü koparacak olan?[2]
101 — Kâri’a (القارعة) • Ayet 3
وَمَٓا اَدْرٰيكَ مَا الْقَارِعَةُۜ
O gürültü koparacak olanın ne olduğunu sen bilir misin?[3]
101 — Kâri’a (القارعة) • Ayet 10
وَمَٓا اَدْرٰيكَ مَا هِيَهْۜ
O çukurun ne olduğunu sen bilir misin?[10]
104 — Hümeze (الهمزة) • Ayet 5
وَمَٓا اَدْرٰيكَ مَا الْحُطَمَةُۜ
Hutame’nin ne olduğunu sen bilir misin?[5]
109 — Kâfirûn (الكافرون) • Ayet 2
لَٓا اَعْبُدُ مَا تَعْبُدُونَۙ
«Ben sizin taptıklarınıza tapmam.»[2]
109 — Kâfirûn (الكافرون) • Ayet 3
وَلَٓا اَنْتُمْ عَابِدُونَ مَٓا اَعْبُدُۚ
«Benim taptığıma da sizler tapmazsınız.»[3]
109 — Kâfirûn (الكافرون) • Ayet 4
وَلَٓا اَنَا۬ عَابِدٌ مَا عَبَدْتُمْۙ
«Ben de sizin taptığınıza tapacak değilim.»[4]
109 — Kâfirûn (الكافرون) • Ayet 5
وَلَٓا اَنْتُمْ عَابِدُونَ مَٓا اَعْبُدُۜ
«Benim taptığıma da sizler tapmıyorsunuz.»[5]
111 — Tebbet (المسد) • Ayet 2
مَٓا اَغْنٰى عَنْهُ مَالُهُ وَمَا كَسَبَۜ
Malı ve kazandığı kendisine fayda vermedi.[2]
113 — Felâk (الفلق) • Ayet 2
مِنْ شَرِّ مَا خَلَقَۙ
De ki: «Yaratıkların şerrinden, bastırdığı zaman karanlığın şerrinden, düğümlere nefes eden büyücülerin şerrinden, hased ettiği zaman hasedcilerin şerrinden, tan yerini ağartan Rabbe sığınırım.»[1-5]
Yükleniyor...