Kur'an [Araştırmaları]

بِسْمِ ٱللّٰهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ

O gün insan, «Kaçacak yer neresi!» diyecektir.[10]

Hayır, hayır! (Kaçıp) sığınacak yer yoktur![11]

O gün varıp durulacak yer, sadece Rabbinin huzurudur.[12]

O gün insana, ileri götürdüğü ve geri bıraktığı ne varsa bildirilir.[13]

Artık insan, kendi kendinin şahididir.[14]

İsterse özürlerini sayıp döksün.[15]

(Resûlüm!) onu (vahyi) çarçabuk almak için dilini kımıldatma.[16]

Şüphesiz onu, toplamak (senin kalbine yerleştirmek) ve onu okutmak bize aittir.[17]

O halde, biz onu okuduğumuz zaman, sen onun okunuşunu takip et.[18]

Sonra şüphen olmasın ki, onu açıklamak da bize aittir.[19]

Hayır! Doğrusu siz, çarçabuk geçeni (dünya hayatını ve nimetlerini) seviyor, ahireti bırakıyorsunuz.[20-21]

Hayır! Doğrusu siz, çarçabuk geçeni (dünya hayatını ve nimetlerini) seviyor, ahireti bırakıyorsunuz.[20-21]

Yüzler vardır ki, o gün ışıl ışıl parıldayacaktır.[22]

Rablerine bakacaklardır (O’nu göreceklerdir).[23]

Yüzler de vardır ki, o gün buruşacaktır;[24]

Kendilerinin, bel kemiklerini kıran bir felâkete uğratılacağını sezeceklerdir.[25]

Artık gözünüzü açın! Ne zaman ki can köprücük kemiğine dayanır,[26]

«Tedavi edebilecek kimdir?» denir.[27]

(Can çekişen) bunun gerçek bir ayrılış olduğunu anlar.[28]

Ve bacak bacağa dolaşır.[29]