AYET LİSTE

Temizle
بِسْمِ ٱللّٰهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ
51 — Zâriyât Suresi (الذاريات) • Ayet 26
فَرَاغَ اِلٰٓى اَهْلِه۪ فَجَٓاءَ بِعِجْلٍ سَم۪ينٍۙ
Hemen ailesinin yanına giderek semiz bir dana (kebabını) getirmiş,[26]
51 — Zâriyât Suresi (الذاريات) • Ayet 27 = ≈
فَقَرَّبَهُٓ اِلَيْهِمْ قَالَ اَلَا تَأْكُلُونَۘ
Onların önüne koyup «Yemez misiniz?» demişti.[27]
51 — Zâriyât Suresi (الذاريات) • Ayet 28 =
فَاَوْجَسَ مِنْهُمْ خ۪يفَةًۜ قَالُوا لَا تَخَفْۜ وَبَشَّرُوهُ بِغُلَامٍ عَل۪يمٍ
Derken onlardan korkmaya başladı. «Korkma» dediler ve ona bilgin bir oğlan çocuğu müjdelediler.[28]
51 — Zâriyât Suresi (الذاريات) • Ayet 29
فَاَقْبَلَتِ امْرَاَتُهُ ف۪ي صَرَّةٍ فَصَكَّتْ وَجْهَهَا وَقَالَتْ عَجُوزٌ عَق۪يمٌ
Karısı çığlık atarak geldi. Elini yüzüne çarparak: «Ben kısır bir kocakarıyım!» dedi.[29]
51 — Zâriyât Suresi (الذاريات) • Ayet 30
قَالُوا كَذٰلِكِۙ قَالَ رَبُّكِۜ اِنَّهُ هُوَ الْحَك۪يمُ الْعَل۪يمُ
Onlar: «Bu böyledir. Rabbin söylemiştir. O, hikmet sahibidir, bilendir» dediler.[30]
51 — Zâriyât Suresi (الذاريات) • Ayet 31 ≈
قَالَ فَمَا خَطْبُكُمْ اَيُّهَا الْمُرْسَلُونَ
(İbrahim:) O halde işiniz nedir, ey elçiler? dedi.[31]
51 — Zâriyât Suresi (الذاريات) • Ayet 32 ≈
قَالُٓوا اِنَّٓا اُرْسِلْـنَٓا اِلٰى قَوْمٍ مُجْرِم۪ينَۙ
«Biz, dediler, suçlu bir kavme gönderildik.»[32]
51 — Zâriyât Suresi (الذاريات) • Ayet 33 ≈
لِنُرْسِلَ عَلَيْهِمْ حِجَارَةً مِنْ ط۪ينٍۙ
«Üzerlerine çamurdan taş yağdırmaya (geldik).»[33]
51 — Zâriyât Suresi (الذاريات) • Ayet 34
مُسَوَّمَةً عِنْدَ رَبِّكَ لِلْمُسْرِف۪ينَ
(Bu taşlar,) aşırı gidenler için Rabbinin katında işaretlenmiş (taşlardır).[34]
51 — Zâriyât Suresi (الذاريات) • Ayet 35
فَاَخْرَجْنَا مَنْ كَانَ ف۪يهَا مِنَ الْمُؤْمِن۪ينَۚ
Bunun üzerine orada bulunan müminleri çıkardık.[35]
51 — Zâriyât Suresi (الذاريات) • Ayet 36
فَمَا وَجَدْنَا ف۪يهَا غَيْرَ بَيْتٍ مِنَ الْمُسْلِم۪ينَۚ
Zaten orada müslümanlardan, bir ev halkından başka kimse bulmadık.[36]
51 — Zâriyât Suresi (الذاريات) • Ayet 37
وَتَرَكْنَا ف۪يهَٓا اٰيَةً لِلَّذ۪ينَ يَخَافُونَ الْعَذَابَ الْاَل۪يمَۜ
Acı azaptan korkanlar için orada bir işaret bıraktık.[37]
51 — Zâriyât Suresi (الذاريات) • Ayet 38 Tefsir
وَف۪ي مُوسٰٓى اِذْ اَرْسَلْنَاهُ اِلٰى فِرْعَوْنَ بِسُلْطَانٍ مُب۪ينٍ
Musa’da da (ibretler vardır). Onu apaçık bir delil ile Firavun’a göndermiştik.[38]
51 — Zâriyât Suresi (الذاريات) • Ayet 39 ≈
فَتَوَلّٰى بِرُكْنِه۪ وَقَالَ سَاحِرٌ اَوْ مَجْنُونٌ
Firavun ordusuyla birlikte yüz çevirmiş: «O, bir büyücüdür veya bir delidir» demişti.[39]
51 — Zâriyât Suresi (الذاريات) • Ayet 40
فَاَخَذْنَاهُ وَجُنُودَهُ فَنَبَذْنَاهُمْ فِي الْيَمِّ وَهُوَ مُل۪يمٌۜ
Nihayet onu da ordularını da yakalayıp denize attık, bu sırada kendini kınayıp duruyordu.[40]
51 — Zâriyât Suresi (الذاريات) • Ayet 41 Tefsir
وَف۪ي عَادٍ اِذْ اَرْسَلْنَا عَلَيْهِمُ الرّ۪يحَ الْعَق۪يمَۚ
Âd kavminde de (ibretler vardır). Onlara kasıp kavuran rüzgârı göndermiştik.[41]
51 — Zâriyât Suresi (الذاريات) • Ayet 42
مَا تَذَرُ مِنْ شَيْءٍ اَتَتْ عَلَيْهِ اِلَّا جَعَلَتْهُ كَالرَّم۪يمِۜ
Üzerinden geçtiği şeyi canlı bırakmıyor, onu kül edip savuruyordu.[42]
51 — Zâriyât Suresi (الذاريات) • Ayet 43 Tefsir
وَف۪ي ثَمُودَ اِذْ ق۪يلَ لَهُمْ تَمَتَّعُوا حَتّٰى ح۪ينٍ
Semûd kavminde de (ibretler vardır). Onlara: Bir süreye kadar faydalanın, denmişti.[43]
51 — Zâriyât Suresi (الذاريات) • Ayet 44
فَعَتَوْا عَنْ اَمْرِ رَبِّهِمْ فَاَخَذَتْهُمُ الصَّاعِقَةُ وَهُمْ يَنْظُرُونَ
Rablerinin emrine karşı geldiler. Bu yüzden, bakıp dururlarken onları yıldırım çarpıverdi.[44]
51 — Zâriyât Suresi (الذاريات) • Ayet 45
فَمَا اسْتَطَاعُوا مِنْ قِيَامٍ وَمَا كَانُوا مُنْتَصِر۪ينَۙ
Ayağa kalkacak güçleri kalmamış, yardım edenleri de olmamıştı.[45]
Yükleniyor...